FIFA 11

Πέρυσι εγώ ήμουν ο κακομοίρης στον οποίο έπεσε η «τιμωρία» να ασχοληθεί με το FIFA 10 στο PC. Και λέω τιμωρία διότι δεν μπορώ να ξεχάσω με τίποτα τη φράση του ιστορικού συγκατοίκου μου, Χρήστου, όταν κάποια στιγμή με είδε να παίζω το συγκεκριμένο παιχνίδι: «Καλά ρε, αυτό είναι για φυλακισμένους»! Μ’ αυτά και μ’ αυτά, ο Νοτούλης την έβγαλε με τη χλιδάτη έκδοση για PS3/Xbox 360 κι εγώ βολεύτηκα με αυτή για PC –και τώρα που το σκέφτομαι, το τεσσάρι που τσίμπησε, πολύ ήταν, αλλά κομμάτια να γίνει…

Με τόσο βεβαρημένο ποινικό μητρώο, όπως αντιλαμβάνεστε, δεν υπήρχε περίπτωση να πιστέψω γραμμή από τα όσα εξήγγειλαν οι άνθρωποι της EA Sports –και- φέτος, ότι δηλαδή έχουν ασχοληθεί με την έκδοση για PC, ότι την έχουν ξαναστήσει και άλλα, πολλά που περισσότερο θύμιζαν υποσχέσεις του Μαυρογιαλούρου παρά έδιναν την εντύπωση μιας θεωρητικά πιθανής πραγματικότητας. Τελικά, ακούγοντας ολοένα και περισσότερο κόσμο να εκφράζεται με θετικά λόγια για την PC version του τίτλου, είπα να τη δοκιμάσω και μόλις το γάλα έγινε σοκολατένιο, έπαθα πλάκα…

…και βάλαμε τα γκολ στο τάκα-τάκα!

Το παιχνίδι, λοιπόν, είναι κάτι ανάμεσα στο FIFA 10 και το FIFA 11 για κονσόλες. Απ’ τη στιγμή που οι άνθρωποι της EA Sports δεν ήθελαν καν να ακούν πως το 2010 FIFA World Cup ήταν κάτι ενδιάμεσο στις δύο εκδόσεις, νομίζω πως ο τίτλος του… FIFA 10,5 ανήκει δικαιωματικά πλέον στο FIFA 11 για PC! Κατ’ αρχάς ξεχάστε ό,τι ξέρατε για τη συγκεκριμένη έκδοση ή τουλάχιστον αυτό το έκτρωμα που μας παρουσίαζε η EA τα τελευταία χρόνια. Τα πάντα έχουν αλλάξει, προς το καλύτερο εννοείται, και το FIFA έχει γίνει και πάλι playable. Με τις αναμνήσεις από τα playthrough του FIFA 10 στο PC να στοιχειώνουν ακόμα τον ύπνο μου πού και πού, η σύγκριση μεταξύ των δύο τελευταίων εκδόσεων του franchise στους υπολογιστές, νομίζω πως δεν έχει ουσιαστική σημασία αφού είναι σαν την μέρα με τη νύχτα.

Από πλευράς παρουσίασης, μιλάμε για κάτι που φέρνει αρκετά σε FIFA 10 στο πιο βελτιωμένο του όμως. Λεπτομερή μοντέλα και γήπεδα, ικανοποιητικός κόσμος, αρκετά πειστική ατμόσφαιρα και κάμποσα «τηλεοπτικά» στοιχεία στη μετάδοση συνθέτουν ένα αποτέλεσμα που θα σας ικανοποιήσει σε πολύ μεγάλο βαθμό. Οι παίκτες κινούνται με μεγάλη φυσικότητα στον αγωνιστικό χώρο τόσο με όσο και χωρίς τη μπάλα η οποία με τη σειρά της θυμίζει πεντάρα Adidas (ή όποια άλλη μάρκα αγαπάτε εν πάση περιπτώσει) και όχι αερόμπαλα απ’ αυτές που παίζαμε στο Δημοτικό –και όταν εμφανιζόταν ο διευθυντής, τις πετούσαμε απ’ το μπαλκόνι για να μην μας τις πάρει στο γραφείο –ο κερατάς, κακό ψόφο να ‘χει. Οι διαιτητές παίζουν μια χαρά το πλεονέκτημα (τις κάρτες πάντως εξακολουθούν να τις βγάζουν με στυλάκι λίγο πιο gay απ’ του Κοτέντου) ενώ και οι τερματοφύλακες στέκονται στο ύψος των περιστάσεων με άκρως ρεαλιστική συμπεριφορά.

Η A.I. γενικότερα παίζει μια χαρά και στο υψηλό επίπεδο δυσκολίας το παιχνίδι θα αποτελέσει αρκετά δυνατή πρόκληση ακόμα και για πεπειραμένους παίκτες σαν και του λόγου μου. Αρκεί να αναφέρω ότι ελέγχοντας την Chelsea, έψαξα για την πιο αδύναμη ομάδα στο παιχνίδι προκειμένου να τη διασύρω. Ε, η Macclesfield που βρήκα μου ‘κλεισε το σπίτι με 2-0 στο Stamford Bridge (στο legendary επίπεδο)… Το παράπονό μου πάντως έχει να κάνει με το ότι δεν είδα την A.I. να χρησιμοποιεί skill moves με τη συχνότητα του FIFA 11 στις κονσόλες ενώ για άλλη μια φορά τα μακρινά σουτ αποτελούν είδος υπό εξαφάνιση –αφού μια χαρά τα είχαν καταφέρει στο 2010 FIFA World Cup, γιατί τα έβγαλαν τώρα;