FEAR Perseus Mandate

Το λανσάρισμα expansion packs αποτελεί συνηθισμένη πρακτική για τις εταιρείες στην περίπτωση ενός επιτυχημένου τίτλου. Κάτι τέτοιο λοιπόν συνέβη και στην περίπτωση του βραβευμένου F.E.A.R. (ας μην ξεχνάμε ότι το παιχνίδι είχε χαρακτηριστεί ως το καλύτερο για το 2005) το οποίο εσχάτως απέκτησε το δεύτερο expansion του μετά το Extraction Point. Το Perseus Mandate όπως χαρακτηριστικά ονομάζεται αυτό έρχεται χωρίς τυμπανοκρουσίες και μεταξύ μας, καλά κάνει αφού το μόνο που πετυχαίνει είναι να σπιλώσει το όνομα που δημιούργησε το αρχικό F.E.A.R. Κάτι σαν ακαμάτης και κηφήνας κληρονόμος που παρασιτεί στον ζάπλουτο θείο…

Ο μεγαλύτερος φόβος…

Ξεκινώντας με τα του σεναρίου, παρότι δεν πρόκειται για χολιγουντιανή παραγωγή, διαφέρει από αυτά του F.E.A.R. και του Extraction Point έστω και σε μια-δυο μικρές λεπτομέρειες θυμίζοντάς μας ότι παίζουμε διαφορετικό παιχνίδι. Ενώ λοιπόν στα δύο προηγούμενα παιχνίδια ο παίκτης έπαιρνε τον ρόλο ενός μέλους μίας ομάδας ανιχνευτών, στο Perseus Mandate τα πράγματα αλλάζουν. Όχι ως προς το όλο concept αλλά ως προς την… ομάδα που ανήκει ο ήρωας η οποία και αλλάζει! Καθώς τα πράγματα, που λέτε, δεν πάνε καθόλου καλά στην Armacham, επί τόπου στέλνεται μία δεύτερη ομάδα μισθοφόρων ονόματι Nightcrawlers προκειμένου να διερευνήσουν την κατάσταση και να ανακτήσουν το «πρόγραμμα Περσέας». Αν περιμένετε πάντως να δείτε κάτι καινούριο όσον αφορά το γενικότερο σενάριο των F.E.A.R. ή έστω να προωθηθεί κάπως η πλοκή, θα μείνετε με την όρεξη αφού το Perseus Mandate αναλώνεται στο μπάλωμα των κενών που άφησαν πίσω τους οι πρόγονοί του.

Το κακό με το παιχνίδι όμως είναι ότι ενώ από τη μια τα καταφέρνει τρόπον τινά με τα σεναριακά κενά, δεν είναι σε θέση να κρατήσει τον παίκτη κολλημένο στο παιχνίδι για ένα επαρκές χρονικό διάστημα, οπότε ως εκ τούτου, μετά από x λεπτά gameplay θα σφάζετε από συνήθεια ή από υποχρέωση –πάντως όχι γιατί θα αδημονείτε να δείτε τι γίνεται παρακάτω.

…του μεγαλύτερου φόβου σου…

Όπως όλοι γνωρίζουμε η πρόοδος της τεχνολογίας είναι αλματώδης τα τελευταία χρόνια, κάτι που αποδεικνύεται περίτρανα με μία μικρή ανασκόπηση των όσων λόγου χάρη έχουμε δει στην κατηγορία των γραφικών των videogames. Εκτός από γοργή όμως, η τεχνολογική πρόοδος είναι και αμείλικτη κάνοντας δημιουργίες που τρία χρόνια νωρίτερα φάνταζαν έργα τέχνης να μοιάζουν σήμερα με δύσμορφα βδελύγματα και τους gamers να αποστρέφουν το βλέμμα με φρίκη στη θέα τους. Αρκετοί σίγουρα θα θυμάστε τα διθυραμβικά σχόλια κοινού και Τύπου σχετικά με τα καταπληκτικά γραφικά, τα ολοζώντανα animations, τα εντυπωσιακά οπτικά εφέ και την εξαίρετη A.I. του F.E.A.R. πίσω στο 2005. Το πρόβλημα με το Perseus Mandate είναι ότι έχοντας επαναπαυτεί στα περασμένα μεγαλεία του… μπαμπά του, δεν κάνει το παραμικρό για να εξελίξει έστω και λίγο τα όσα εκείνος προσέφερε, με αποτέλεσμα τα όσα έχει να επιδείξει να θεωρούνται πλέον παρωχημένα.