F.3.A.R.

Οι βασικοί μηχανισμοί των FPS ελάχιστα αλλάζουν με κάθε νέα κυκλοφορία και σε αυτή την ιδέα καλό θα ήταν να αρχίσουμε να συνηθίζουμε. Ακόμη και ο θρυλικός Duke Nukem υπέκυψε στον νέο, άγραφο νόμο της βιομηχανίας που απαιτεί από τα παιχνίδια με προοπτική πρώτου προσώπου να ακολουθούν ευλαβικά την ίδια συνταγή με ελάχιστες προσθαφαιρέσεις. Περιορισμός δύο όπλων, «επαναφορτιζόμενη» ενέργεια, βάρος στην μάχη υπό κάλυψη παρά στο «run 'n gun» και γραμμικό gameplay που ελάχιστα επιτρέπει την εξερεύνηση του περιβάλλοντος, είναι οι κανόνες που όλες οι εταιρείες νιώθουν την ανάγκη πως πρέπει να ακολουθήσουν αν θέλουν η δημιουργία τους να πετύχει.

Το ίδιο, καλώς ή κακώς ισχύει και στην περίπτωση του F.3.A.R., το οποίο «προδίδει» τις ρίζες του (σταθερή ενέργεια, ύπαρξη medkits και armor, τέσσερα όπλα ταυτόχρονα) ακολουθώντας τη μόδα της εποχής που περιέγραψα πιο πάνω. Όμως μη χάνετε ακόμη την ελπίδα σας για τον τίτλο της Warner Bros. αφού το τελευταίο κεφάλαιο της δημοφιλούς σειράς παρά το «ξεπούλημα» του κρύβει αρκετούς άσσους στο μανίκι του που το κάνουν να ξεχωρίζει από τον σωρό των άλλων τίτλων του είδους.

Είμαστε δυο αδελφάκια, σούπερ αυτοκόλλητα…

Το F.3.A.R. εξελίσσεται αμέσως μετά τα γεγονότα του δεύτερου παιχνιδιού της σειράς, όμως αυτή την φορά επιστρέφει ο πρωταγωνιστής του πρώτου τίτλου, ο μυστηριώδης Point Man, o οποίος μαζί με τον αδερφό του, Paxton Fettel, προσπαθούν να προσεγγίσουν την Alma (το κοριτσάκι/γυναίκα σήμα κατατεθέν της σειράς) που μετά και τα γεγονότα του F.E.A.R. 2 είναι στους τελευταίους μήνες της εγκυμοσύνης της. Παρά τη φαινομενικά ίδια αποστολή που έχουν οι πρωταγωνιστές, τα κίνητρα τους διαφέρουν κατά πολύ, κάτι που γνωρίζουν πολύ καλά και οι δύο, όμως αν θέλουν να φτάσουν στον προορισμό τους θα πρέπει να βάλουν τις διαφορές τους στην άκρη και να συνεργαστούν.

Αν και έχει κάποιο ενδιαφέρον, ειδικά για τις παλιές καραβάνες της σειράς, το σενάριο του παιχνιδιού όπως και αυτά των προκατόχων του (για να λέμε και του στραβού το δίκιο) δεν λέει και τίποτα το ιδιαίτερο αφού παρά τις αποκαλύψεις για το παρελθόν των δύο ηρώων, δεν υπάρχει σχεδόν καμία εξέλιξη καθώς παίζουμε, ενώ απουσιάζουν και οι εκπλήξεις που θα μας ιντρίγκαραν, όπως στο παρελθόν. Μάλιστα αν δεν έτυχε να ασχοληθείτε με τη σειρά προηγουμένως, δύσκολα θα καταλάβετε λεπτομέρειες αφού τίποτα δεν εξηγείται στο F.3.A.R..

Επίσης, παρά τον τίτλο του παιχνιδιού, το στοιχείο του φόβου απουσιάζει με τις περισσότερες περιοχές να είναι πολύ φωτεινές για να θεωρηθούν ανατριχιαστικές ενώ τα λίγα ατμοσφαιρικά επίπεδα περνούν ανεκμετάλλευτα αφού και εκεί δεν γίνεται τίποτα το τρομακτικό, ούτε καν κάποια φθηνή απόπειρα μπας και τιναχτούμε απ’ την καρέκλα μας. Με λίγα λόγια, αν αγοράζετε το F.3.A.R. περιμένοντας ένα άκρως επιβλητικό και τρομακτικό παιχνίδι, τότε μάλλον θα απογοητευτείτε, αφού το τρίτο μέρος της σειράς ρίχνει σχεδόν όλο του το βάρος στην ακατάσχετη δράση.

Μιας και αναφερθήκαμε στη δράση, με μία πρόχειρη ματιά αυτή θυμίζει όλα τα υπόλοιπα μοντέρνα FPS όπου δίνεται περισσότερη έμφαση στην μάχη υπό κάλυψη παρά στις κατά μέτωπο επιθέσεις. Αν και αυτό ισχύει σε αρκετά μεγάλο βαθμό, ο Point Man «σηκώνει» αρκετή ζημιά πριν πάει να συναντήσει τον Άγιο Πέτρο, τουλάχιστον σε σχέση με τους αντίστοιχους χαρακτήρες σε άλλα πρόσφατα FPS, ενώ όπως και στο πρώτο F.E.A.R. έχει την δύναμη να επιβραδύνει για μερικά δευτερόλεπτα τον χρόνο ώστε να καθαρίσει πολλαπλές εχθρικές μονάδες πριν καν εκείνες προλάβουν να τον βάλουν στο στόχαστρο τους.