Epic Mickey

Δεν ξέρω κατά πόσον αφορά αυτό τους αναγνώστες του byteme, αλλά πραγματικά συμπάσχω με την εταιρεία που έχει αναλάβει τη διάθεση του Epic Mickey στην Ελλάδα. Για την αμερικανική αγορά είναι ένα σχετικά σίγουρο στοίχημα, αλλά για την εγχώρια αγορά, τα πράγματα είναι πολύ δύσκολα. Πρώτα από όλα, μιλάμε για έναν πλούσιο, hardcore, ακόμα και blockbuster τίτλο, ο οποίος κυκλοφορεί για ένα σύστημα που δεν φημίζεται τόσο πολύ για το hardcore κοινό του. Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν υπάρχει αυτό το κοινό στο μηχάνημα της Nintendo, αλλά ακόμα και αν αποφασίσεις να προωθήσεις τον τίτλο σε ένα πιο ενήλικο κοινό, η ίδια η θεματολογία του δεν σε αφήνει. Δεν είναι εύκολο να προσεγγίσεις τον Έλληνα «μπαμπά» με έναν τίτλο με ήρωα «τον Μίκυ Μάους του Ντίσνεϊ». Στην Αμερική, ο διάσημος ποντικός του Disney είναι μια φιγούρα που γοητεύει μικρούς και μεγάλους, αναπόσπαστο μέρος της κουλτούρας και της ιστορίας της χώρας. Εδώ, μόλις δούμε κάτι καρτουνίστικο, το κατατάσσουμε αμέσως στα «παιδικά». Έστω και αν ο εν λόγω χαρακτήρας είναι πλέον 82 ετών. Όσο για το νεαρότερο «ενήλικο» κοινό, δεν έχεις καμία τύχη να τους αποσπάσεις από τα Call of Duty και τα FIFA τους.

Βέβαια, όλα αυτά θα μπορούσαν πολύ εύκολα να ανατραπούν. Είναι αρκετά πιθανό να λειτουργήσει και στη χώρα μας η ίδια χημεία που έκανε τη Disney Interactive να δώσει επιτέλους το ΟΚ για την επιστροφή του πιο διάσημου ήρωά της. Από τη μία πλευρά, έχουμε ένα πολύ δημοφιλές σύστημα, ίσως το πιο δημοφιλές της αγοράς. Από την άλλη, έχουμε έναν κλασικό ήρωα που γοητεύει ακόμα τα παιδιά ενώ προκαλεί νοσταλγία στους μεγαλύτερους. Τέλος, ο τίτλος σηματοδοτεί την επιστροφή του Warren Spector, ενός από τους πιο σεβαστούς δημιουργούς του χόμπι μας και του ανθρώπου που μας χάρισε αξέχαστες εμπειρίες με το Thief (τον προπομπό των stealth games) και το κλασικό Deus Ex, έναν συνδυασμό FPS και RPG που άφησε εποχή.

Δεν θα προσπαθήσω καν να μαντέψω ποια θα είναι η εμπορική τύχη του Epic Mickey στην ελληνική αγορά, αλλά μπορώ να πω ότι από τη στιγμή που ανακοινώθηκε, ο τίτλος είχε μπει αυτόματα στο ραντάρ μου. Μου άρεσε τόσο η ιδέα της επιστροφής του Spector με κάτι διαφορετικό (δεν έχει κάνει ποτέ platformer), όσο και η ιδέα ενός πιο ατμοσφαιρικού Μίκυ σε ένα χορταστικό blockbuster.

Τα καλά νέα είναι ότι πήρα ακριβώς αυτό που περίμενα. Αν και δεν θα χρησιμοποιούσα τόσο εύκολα τη λέξη «επικό», ο νέος τίτλος του Warren Spector δεν είναι ένα απλό platformer. Είναι μια αρκετά πολύπλευρη παραγωγή, με ατμόσφαιρα, αφήγηση και ποικιλία, χαρακτηριστικά που συνδυάζονται αρμονικά με μια γερή δόση από τη μαγεία του Disney. Ναι, κατά βάση είναι ένα platform game, αλλά ένα platform game που δεν διστάζει να κάνει τα πράγματα διαφορετικά, έστω και αν αυτό σημαίνει ότι δεν συμβαδίζει απόλυτα με τις προσδοκίες του κοινού του. Ο Mickey είναι ένας χαρακτήρας με «βάρος», κυριολεκτικά και μεταφορικά. Δεν μπορεί να τρέχει γύρω από τους εχθρούς του όπως ο Mario, ούτε ανταποκρίνεται στο χειρισμό άμεσα και με την ίδια ακρίβεια όπως ο ήρωας της Nintendo. Κινείται όμως με άνεση σε έναν κόσμο που χαρακτηρίζεται από απόλυτη συνέπεια. Δεν θα βρείτε εδώ την αυθαίρετη ποικιλία ενός Mario Galaxy, ένα παιχνίδι που κυνηγά με τόση μανία τη διασκέδαση και την ποικιλία, ώστε να μη διστάζει να κόβει την όλη εμπειρία που προσφέρει σε μικρά κομματάκια, θυσιάζοντας μαζί και ένα μέρος της ταυτότητάς του.