Elements of Destruction

Τρελαίνομαι για αυτά τα παιχνίδια που βάζουν τον παίκτη στο ρόλο του κακού «θεού» δίνοντάς του τη δύναμη να βασανίζει κόσμο και κοσμάκη, να καθαρίζει αθώους, να γίνει τελοσπάντωνε ένας σύγχρονος Χίτλερ, ένας μοντέρνος Τζένγκις Χαν, ένας νέος Επαμεινώνδας Κάκαλος βρε αδερφέ! Ποιος να μας το ‘λεγε ότι θα έφτανε η μέρα που θα βλέπαμε έναν τέτοιο τίτλο στο DS, έστω στη μορφή που είναι το Elements of Destruction.

Αυτό που πάντως αδυνατώ να καταλάβω είναι η καθυστέρηση με την οποία το παιχνίδι της THQ διέσχισε τον Ατλαντικό για να διατεθεί εν τέλει και στις ευρωπαϊκές αγορές. Ειδικά για την έκδοση του DS η καθυστέρηση υπερβαίνει τον ένα χρόνο κάνοντας κάθε λογικό χρήστη να αναρωτιέται με τι σκεπτικό οι Ευρωπαίοι έπρεπε να περιμένουν τόσο πολύ για να πάρουν στα χέρια τους (από κάποιο ευρωπαϊκό κατάστημα προφανώς) τον τίτλο της Black Lantern Studios. Και να πει κανείς ότι επρόκειτο περί μπούρδας να το κάναμε γαργάρα. Αφού είναι ωραίο το άτιμο…

Σεισμοί, λοιμοί και καταποντισμοί

Αντίθετα με πολλά παιχνίδια στρατηγικής, το Elements of Destruction έχει και σενάριο! Αναλαμβάνετε τον ρόλο ενός προσφάτως απολυθέντα μετεωρολόγου ο οποίος απολύθηκε από το κανάλι που εργαζόταν γιατί… προέβλεπε μονίμως άσχημο καιρό –που ‘σαι Πετρούλα να τα ακούσεις! Έτσι λοιπόν, ο επιστήμων τα πήρε ελαφρώς εις το κρανίον και αφού «έστυψε» τον εγκέφαλό του δημιούργησε ένα μαραφέτι με το οποίο μπορεί και ελέγχει τον καιρό! Τι θα το κάνει; Μα θέλει και ρώτημα; Θα εκδικηθεί για την απόλυσή του!

H campaign του Elements of Destruction διαρκεί τρεις εβδομάδες με τον παίκτη να καλείται κάθε μέρα να σπείρει την καταστροφή και τον θάνατο στη πόλη του με τη βοήθεια βεβαίως των καιρικών στοιχείων. Το παιχνίδι απαρτίζεται από επίπεδα, καθένα εκ των οποίων θέτει ορισμένους στόχους που πρέπει να εκπληρώσει ο παίκτης και συνήθως έχουν να κάνουν με το ποσοστό της πόλης που πρέπει να διαλύσει ή ορισμένα κτήρια στα οποία θα πρέπει να στρέψει την προσοχή του. Στη διάθεσή του θα έχει ένα συγκεκριμένο χρονικό διάστημα μέσα στο οποίο θα πρέπει να πετύχει τους στόχους του διαφορετικά… game over. Μεταξύ μας πάντως, το game over του τίτλου είναι από τα πλέον πρωτότυπα αφού ο τρελός μετεωρολόγος έχει αποτύχει να καταστρέψει τα πάντα κι έτσι αντί των Αποκαλυπτικών σκηνικών που προφανώς θα επιθυμούσε, θα δει ανθισμένα λιβάδια, κόσμο χαρούμενο να τριγυρνά εδώ κι εκεί, πουλάκια να τιτιβίζουν και όλα τα σχετικά!

Η φύση συνωμοτεί… στο πλευρό σας!

Το οπλοστάσιο του παίκτη πάντως στο Elements of Destruction είναι γεμάτο μέχρι τα μπούνια: βιβλικές νεροποντές, κεραυνοί, αστραπές, χιονοστιβάδες, καταιγίδες, σεισμοί, μέχρι και πτώσεις μετεωριτών θα βρίσκονται στη διάθεσή του προκειμένου να σπείρει το χάος σε αυτούς που τόλμησαν να τον αμφισβητήσουν. Η κάμερα είναι τοποθετημένη –όπως και στα περισσότερα παιχνίδια του είδους- σχετικά ψηλά, επιτρέποντάς του να έχει μια αρκετά πλήρη εικόνα του χάρτη. Ο δε έλεγχος των διάφορων καιρικών φαινομένων γίνεται με τη βοήθεια του stylus στην οθόνη αφής του DS με την απόκριση να είναι σε γενικές γραμμές απροβλημάτιστη. Στην αρχή, τα χέρια του παίκτη είναι κομματάκι «δεμένα» ωστόσο όσο εκείνος προχωρά στο παιχνίδι και φροντίζει να ολοκληρώνει τα objectives που του τίθενται καθώς και να καταστρέφει όσο το δυνατόν περισσότερα κτήρια στο διάβα του, τότε θα μπορεί να γιγαντώσει τις συνέπειες των ήδη υπαρχόντων φαινομένων αλλά και να χρησιμοποιήσει άλλα καινούρια. Ποια Κόλαση του Δάντη και κολοκύθια τούμπανο μου λέτε μετά…