Eco Shooter: Plant 530

Το τελευταίο on-rails shooter που είχα την ευκαιρία να παίξω στο Wii ήταν το Resident Evil: The Darkside Chronicles –ω ναι, βοηθώντας τον Νότη στο review του. Προς Θεού, όχι ότι περίμενα το Eco Shooter: Plant 530 της Intelligent Systems (first-party developer της Nintendo) για το WiiWare να το ανταγωνιστεί σε ποιότητα, απλά το καταθέτω. Μιλάμε για ένα συμπαθές indie game το οποίο θα θυμίσει στους λίγο μεγαλύτερους εποχές PlayStation. Όχι 3, ούτε 2. PlayStation. Σκέτου.

Ο ρόλος σας στο Eco Shooter: Plant 530 είναι βασικά… να σώσετε τον πλανήτη. Αναλαμβάνετε τον ρόλο του Mack, εργάτη στο εργοστάσιο 530 ο οποίος προτάσσει τα στήθια και το όπλο του ενάντια στους εξωγήινους Cannoids οι οποίοι έχουν δώσει ζωή σε όλα τα τσίγκινα κουτάκια που υπάρχουν στη Γη απειλώντας να καταστρέψουν τον πλανήτη! Εσείς λοιπόν, σαν καλός οικολόγος (το κράξιμο της Greenpeace στη Nintendo αρχίζει ήδη να αποδίδει) παίρνετε το όπλο σας και αρχίζετε να… εξοντώνετε μπιτόνια, κουτάκια, βαρέλια και γενικώς, ότι πετάει κι ότι περπατάει.

Στο παιχνίδι κατά βάση πατάτε δύο κουμπιά: το B και το Z. Με το ένα χειρίζεστε το όπλο με το οποίο πυροβολείτε δις τα αντικείμενα που εμφανίζονται στην οθόνη σας (μία για να ψοφήσουν και μία για να εξαφανιστούν) και με το άλλο τη… σκούπα η οποία και μαζεύει την ενέργεια που αφήνουν αυτά πίσω τους. Η καινοτομία του παιχνιδιού έγκειται στο γεγονός πως η ζωή και τα πυρομαχικά σας είναι το ένα και το αυτό: πυροβολείτε κατά ριπάς προς πάσα κατεύθυνση; Η ενέργειά σας τρέχει (προς τα κάτω) με ρυθμούς που θα ζήλευε κι ο Sonic, γι’ αυτό προσοχή στον γορίλα στις σφαίρες: εν αντιθέσει με άλλα on-rails shooters, στο Eco-Shooter: Plant 530 αυτό που μετράει δεν είναι απλά η ταχύτητα αλλά η στόχευση. Τα γραφικά του παιχνιδιού είναι συμπαθητικά («χαριτωμένα απλοϊκά» αν προτιμάτε) για συμφοιτητή του Νότη ενώ ο ήχος θυμίζει 16bit εποχή –χωρίς το τελευταίο να είναι απαραίτητα κακό.

Ρίχνοντας μια ματιά στην οθόνη επιλογής επιπέδου του παιχνιδιού, θα διακρίνετε τρία levels και ένα challenge. Κανείς δεν σας κάνει πλάκα και προφανώς δεν υπάρχει DLC. Το Eco Shooter: Plant 530 αποτελείται από τρία επίπεδα όλα κι όλα στο τέλος καθενός εκ των οποίων υπάρχει κι ένα boss. ΕΝΑ boss. Το ίδιο –απλά αλλάζει ο βαθμός δυσκολίας κατά την αντιμετώπισή του. Την πρώτη φορά που έπαιξα το παιχνίδι μου πήρε και… μία ώρα να το τερματίσω –κι αυτό γιατί την ίδια στιγμή ο φίλος μου ο Χρήστος που βρισκόταν στο ίδιο δωμάτιο με φώναξε να μου δείξει ένα γκολ που κάρφωσε στο PES (έλεος, παίζει ακόμα «Be a Legend» στο PES 2009 και έχει φτάσει στο 2023!) και κατά λάθος πάτησα το restart από το μενού pause.

Η διάρκεια του παιχνιδιού άντε λοιπόν να ‘ναι μιάμιση ώρα, δύο σκάρτες. Και μετά; Ε, μετά ας πούμε ότι το ξαναπαίζετε απλά για να πετύχετε καλύτερο σκορ –ξεχάστε τα online leaderboards, μόνο τοπικά. Άντε, πλακώνεστε και με το Challenge mode -εισάγει ας πούμε ένα ακόμα level. Και μετά; Χμμμ… Εδώ αρχίζουν τα δύσκολα. Μάλλον πετάγεστε μέχρι το σούπερ μάρκετ της γειτονιάς σας, παίρνετε τον φίλο σας τον Jack (Daniels) και αρχίζετε να κλαίτε τους 1.000 Wii points ή αλλιώς τα 10€ που ξοδέψατε για το Eco Shooter: Plant 503. Σε κάθε περίπτωση το παιχνιδάκι (διότι περί τούτου πρόκειται) δεν είναι κακό. Πρόκειται για μια προσπάθεια που μάλλον συμπάθεια προκαλεί. Είναι όμως ανεπίτρεπτο να πωλείται έναντι 10€ και κάπου εδώ αρχίζουν και με ζώνουν τα φίδια μιας και κάτι ανάλογο παρατήρησα και με το προηγούμενο WiiWare τίτλο που παρουσιάσαμε (κατά σύμπτωση πάλι εγώ ήμουν στην… περιγραφή), το Max and the Magic Marker.

Όπως και να ‘χει, κουμάντο στο πορτοφόλι σας δεν κάνω. Αν νομίζετε ότι αξίζει τον κόπο να δώσετε 0,10€ το λεπτό για ένα on-rails shooter στο WiiWare, μπορείτε να δώσετε μια ευκαιρία στον τίτλο της Intelligent Systems. Απλά μην πείτε ότι δεν σας τα λέγαμε.