Dynasty Warriors 7

Με τις μνήμες –και το αίμα στα ρούχα- από το Warriors: Legends of Troy να είναι ακόμα νωπές, έπιασα στα χέρια μου το καινούργιο πόνημα της Tecmo Koei και το νεότερο «επεισόδιο» ενός εκ των πλέον γνωστών της franchises, το Dynasty Warriors 7. Αν αναρωτιέστε κι εσείς γιατί εξακολουθούν να βγαίνουν ακόμα αυτά, σκεφτείτε ότι ενώ στη Δύση σε γενικές γραμμές πάνε άπατα, στην Ιαπωνία κυριαρχούν, οπότε δεδομένου του ότι μιλάμε για μια μεγάλη αγορά και συν το γεγονός ότι η Tecmo Koei είναι ιαπωνική, ε, δεν θέλει και πολλή φαντασία για να καταλάβει κανείς προς τι η στήριξη της εταιρείας στο franchise.

Το Dynasty Warriors 7 λοιπόν έρχεται με ορισμένες αλλαγές και προσθήκες μεν σε σχέση με τον προκάτοχό του, υιοθετώντας ωστόσο το ίδιο ακριβώς gameplay που καθιέρωσε το Dynasty Warriors 2, μια δεκαετία και κάτι ψιλά πριν! Επί της ουσίας πρόκειται για ένα hack & slash action παιχνίδι το οποίο βασίζεται στο μυθιστόρημα του Luo Guanzhong, Romance of the Three Kingdoms και εξελίσσεται στην Κίνα του 2ου μ.Χ. αιώνα. Αν δεν έχετε καν ακουστά το εν λόγω βιβλίο πάντως, μη σκιάζεστε αφού η αφήγηση του παιχνιδιού κάνει αρκετά καλή δουλειά και θα σας δώσει μια πλήρη εικόνα της εκάστοτε κατάστασης, φτάνει φυσικά να ενδιαφέρεστε κι εσείς από την πλευρά σας.

Copy/paste

Το βασικό mode του παιχνιδιού είναι το Story mode το οποίο και αποτελείται από τέσσερις campaigns, αυτές των Shu, των Wei, των Wu και των Jin, με τους τελευταίους να αποτελούν και τη «φρέσκια» παράταξη του Dynasty Warriors 7. Και οι τέσσερις είναι τεράστιες σε διάρκεια και αποτελούνται από μια σειρά προκαθορισμένων μαχών-επιπέδων. Σε κάθε level καλείστε να φτάσετε στον τελικό αρχηγό, στέλνοντας αδιάβαστους εκατοντάδες (αν έχετε αντοχές, τότε αντικαταστήστε το «εκατοντάδες» με το «χιλιάδες») αντιπάλους στρατιώτες και κάμποσα, ας πούμε, bosses. Πού και πού θα σκάνε μύτη και άλλα sub-plots ή objectives, όπως ένα χωριό που κινδυνεύει από μια ξαφνική εισβολή ή βράχια που σας κλείνουν τον δρόμο προς τον στόχο σας.

Αν αποφασίσετε να παίξετε το παιχνίδι στο normal (για παρακάτω δεν το συζητώ) τότε η πραγματική πρόκληση θα ‘ναι να μείνετε ξύπνοι το τεταρτάκι-εικοσάλεπτο που θα διαρκέσει η περιπλάνησή σας στον χάρτη μέχρι τον τελικό κακό. Βασικά, να σας το θέσω απλά, ακόμα και κόντρα στα sub-bosses που θα βρείτε στο διάβα σας (boostαρισμένοι στρατιώτες που «πέφτουν» δυσκολότερα απ’ τους υπόλοιπους), θα τη βγάλετε λάδι πατώντας το ίδιο πλήκτρο: αυτό της επίθεσης. Τα τελικά αφεντικά είναι κομματάκι δύσκολα αλλά κι αυτά παλεύονται μια χαρά με την ίδια στρατηγική. Προσωπικά θα σας σύστηνα να παίξετε το παιχνίδι σε κάποιο από ανώτερα επίπεδα δυσκολίας, όχι τίποτε άλλο αλλά για να δείτε τι κάνουν το block φερ’ ειπείν ή η πανίσχυρη Musou επίθεση του χαρακτήρα σας.

Στο πεδίο της μάχης θα έχετε την ευκαιρία να χρησιμοποιήσετε κάμποσα όπλα ενώ τα διάφορα power-ups που θα μαζέψετε από κάτω θα ανεβάσουν την αποτελεσματικότητά σας –levels δεν υπάρχουν, πάντως έχετε abilities κανονικά. Κάθε χαρακτήρας έχει και από έναν αγαπημένο τύπο όπλου με τον οποίο προκαλεί περισσότερη ζημιά, αν και λίγο-πολύ όλοι μπορούν να κρατήσουν τα πάντα. Παρ’ ότι το παιχνίδι διαθέτει περισσότερους από 60 (!) χαρακτήρες, ελάχιστες διαφορές θα εντοπίσετε στο gameplay τους αφού, στα μάτια μου τουλάχιστον, ο ένας έμοιαζε με ακριβές αντίγραφο του άλλου –σε ό,τι αφορά το στυλ μάχης και τις κινήσεις.