Driver: San Francisco

Το Driver: San Francisco το περίμενε κόσμος και κοσμάκης και μαζί μ’ αυτόν, κι εμείς ή ορθότερα, κι εγώ. Βασικά αναρωτιόμουν τι λαγό θα έβγαζαν από το καπέλο τους τα παλικάρια στη Ubisoft Reflections στο Νιούκαστλ προκειμένου να αναστήσουν ένα franchise το οποίο, με βάση τουλάχιστον τα τελευταία του «επεισόδια» είχε εξελιχθεί σε έναν ύμνο προς την αδιαφορία και τη μετριότητα. Δεν σας κρύβω πως άρχισα να προετοιμάζομαι για τα χειρότερα όταν άκουσα και είδα για πρώτη φορά τη λειτουργία «Shift» που όλο καμάρι μόστραραν οι παραγωγοί του παιχνιδιού μερικούς μήνες πριν. Μου είχε φανεί, βλέπετε, τελείως «άκυρη» και θεωρούσα ότι εν τέλει η παρουσία της θα ζημίωνε την όλη εμπειρία. Ευτυχώς όμως, είχα πέσει έξω.

Να ‘ναι καλά η Ubi που εκ του αποτελέσματος από το καπέλο της έβγαλε ολόκληρο το… σόι του Μπαγκς Μπάνυ!

Σσσστ! Ο Taner κοιμάται!

Το όλο concept πάνω στο οποίο βασίζεται το Driver: San Francisco δεν διεκδικεί δάφνες πρωτοτυπίας, τουλάχιστον μέχρις ενός σημείου: ο «κακός» της υπόθεσης, Jericho, πηγαίνει σιδηροδέσμιος για να δικαστεί, φρουρούμενος από αρκετούς αλλά άοπλους αστυνομικούς. Από κοντά παρακολουθεί την πομπή και ο «καλός» μπάτσος, John Tanner. Φυσικά ο Jericho κατορθώνει και βγάζει νοκ άουτ τους δεσμώτες του με τη βοήθεια ενός πληρωμένου φρουρού και μιας τύπισσας με ένα ρουκετοβόλο, και αρχίζει να διαβαίνει τον δρόμο προς την ελευθερία του. Ο Tanner τον καταδιώκει και να μη σας τα πολυλογώ, το όλο τζέρτζελο λαμβάνει άδοξα τέλος όταν μια νταλίκα στέλνει το καλό μας «όργανο» στο νοσοκομείο σε κώμα. Μέχρι εδώ τα πράγματα, ειδικά με τον τρόπο που εξελίσσονται (βλ. παρουσίαση cut-scenes, ερμηνείες κλπ) θα σας θυμίσουν αμερικάνικη μπατσοταινία –ο James Belushi έλειπε μόνο!

Από ‘κει και πέρα τα πράγματα… ξεφεύγουν ελαφρώς αφού το υπόλοιπο παιχνίδι εξελίσσεται μέσα στο «μυαλό» του Tanner! Καθώς εκείνος βρίσκεται τέζα και σταθερά σε κώμα στο κρεβάτι του δωματίου του στο νοσοκομείο, ο νους του ταξιδεύει σε ολόκληρο το Σαν Φρανσίσκο, όπου και διαδραματίζεται η πλοκή του παιχνιδιού, κυνηγώντας τον Jericho και βοηθώντας τους κατοίκους της πόλης. Να σας πω την αλήθεια, παρ’ ότι το στόρι δεν είναι κακό, προσωπικά δεν με «άγγιξε» καθόλου. Υπήρξαν σημεία που απλά προχωρούσα από αποστολή σε αποστολή «skipάροντας» τα cut-scenes γιατί απλά δεν καιγόμουν να τα δω. Έτσι απλά. Είναι φως-φανάρι πως οι άνθρωποι της Ubi θέλησαν να διηγηθούν μια ιστορία, με έναν κάπως αντισυμβατικό τρόπο ομολογουμένως, ωστόσο προσωπικά δεν ένιωσα ποτέ την αγωνία να δω τι γίνεται παρακάτω, τουλάχιστον όχι στον βαθμό που την ένιωσα σε άλλα story-driven παιχνίδια.

Για πάτα μία «Shift»…

Όλα τα λεφτά στο gameplay του παιχνιδιού είναι βεβαίως η λειτουργία την οποία πρωτοανέφερα πριν από λίγο, το Shift. Αφού λοιπόν τα όσα ρεαλιστικά ζείτε στο παιχνίδι συμβαίνουν στη σφαίρα της καλπάζουσας φαντασίας του Tanner, ο τελευταίος μπορεί να κουμαντάρει πλήρως τα όνειρά του –όπως όλοι μας. Έτσι λοιπόν, την ώρα που οδηγείτε το όχημά σας, δεν χρειάζεται παρά ένα απλό πάτημα του «Α» (ή του «Χ», ανάλογα την κονσόλα) στο χειριστήριό σας προκειμένου να «βγείτε» από τη θέση του οδηγού και να δείτε τον δρόμο στον οποίο βρίσκεστε ή και ολόκληρα τμήματα του Σαν Φρανσίσκο από «ψηλά», με μια top-down προοπτική. Στην οθόνη εμφανίζεται ένα «στόχαστρο» και εσείς απλά σημαδεύετε το αυτοκίνητο του οποίου τον έλεγχο θέλετε να πάρετε και, τατάαααν, ο Tanner βρίσκεται ως διά μαγείας στο βολάν!