Dragon Quest VI – Realms of Reverie

Ο χορός των remakes συνεχίζεται για τη Square Enix η οποία ως φαίνεται έχει βαλθεί να αναβιώσει όλες τις δόξες του παρελθόντος (εκτός από το Final Fantasy VII, γκρρρ!). Αυτή τη φορά το extreme makeover αφορά στη συμπαθέστατη σειρά JRPG που ακούει στο όνομα Dragon Quest και συγκεκριμένα στο έκτο μέρος της με υπότιτλο Realms of Reverie. Το παιχνίδι πρωτοκυκλοφόρησε το 1995 για το SNES.

Αυτό που μπορώ να πω με σιγουριά για το Dragon Quest VI, είναι ότι έχει και το όνομα και τη χάρη. Με αυτό εννοώ ότι η πρωτοτυπία των επιμέρους στοιχείων του (setting, gameplay κλπ) αντικατοπτρίζεται στην πρωτοτυπία του τίτλου του! Προσωπικά η λογική «μια από τα ίδια» δεν με ενοχλεί καθόλου, αν τα ίδια είναι αξιόλογα. Για να πάρουμε τα πράγματα από την αρχή όμως, ο κόσμος του παιχνιδιού ακολουθεί όλα τα κλισέ και τις προσταγές του High Fantasy. Όσον αφορά στον κεντρικό χαρακτήρα που ελέγχουμε, στο συγκεκριμένο παιχνίδι προτιμήθηκε η προσέγγιση του «ανώνυμου ήρωα». Το αντίθετο δηλαδή από αυτό που συνηθίζεται σε παιχνίδια όπως το Final Fantasy ή το ανυπέρβλητο Lost Odyssey όπου ο κεντρικός χαρακτήρας έχει τεράστιο παρελθόν και βάθος. Κατ’ επέκταση, πρωταγωνιστικό ρόλο στο Dragon Quest κατέχει το σενάριο και ο κόσμος του και όχι ο ήρωας που ελέγχουμε. Όπως έχω πει πολλές φορές προτιμώ πολύ περισσότερο την αντίθετη προσέγγιση, καθώς έτσι ταυτίζομαι πολύ πιο εύκολα με τον πρωταγωνιστή της ιστορίας. Βέβαια περί ορέξεως...

Το παιχνίδι ξεκινά με τον ήρωά μας και δύο συντρόφους του (τη Milly και τον Carver) να αντιμετωπίζουν τον δαίμονα Murdaw, ο οποίος τους εξολοθρεύει πριν καν προλάβουν να αντιδράσουν. Ο ήρωάς μας ξυπνάει στην πόλη Weaver’s Peak, κάτι που υποδεικνύει ότι η μάχη με τον Murdaw δεν ήταν παρά ένας εφιάλτης. Στη συνέχεια, κατά τη διάρκεια μιας αποστολής – αγγαρείας, ανακαλύπτει κατά λάθος μία πύλη προς έναν άλλο κόσμο που ονομάζεται Phantom World. Η ύπαρξη αυτών των δύο κόσμων και η αλληλεπίδρασή τους είναι και το βασικό ατού του σεναρίου του παιχνιδιού, το οποίο παράλληλα επηρεάζει ως ένα βαθμό και το gameplay. Φυσικά η ιδέα των παράλληλων κόσμων δεν είναι κάτι νέο, αλλά στο Dragon Quest VI η υλοποίηση του concept αυτού με άφησε απόλυτα ικανοποιημένο και με κράτησε κολλημένο στην οθόνη του DS για πολλές ώρες. Φυσικά σε γενικές γραμμές το σενάριο δεν ξεφεύγει από τη γνωστή ατραπό «ήρωας σκοτώνει μεγάλο κακό και σώζει κόσμο», αλλά παρόλα αυτά αποπνέει μία φρεσκάδα και σίγουρα κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του παίκτη.