reviewsvideogames

Dishonored

του Φωκίωνα "Dismiss" Χαροκόπου
η παρουσίαση έγινε σε: X360 • επίσης διαθέσιμο για: PS3, PC
Επίσημη ιστοσελίδα
Eίδος: action, PEGI: 18+

Παρά τα όσα ακούγονται, το Dishonored δεν είναι ένα καινούριο παιχνίδι. Ναι, προσφέρει μια καινούρια ιστορία, έναν καινούριο κόσμο, μερικές φορές ακόμα και μια καινούρια εμπειρία, αλλά καινούριο παιχνίδι δεν είναι. Όπως συμβαίνει και με τις περισσότερες καινούργιες δημιουργίες αυτής της γενιάς, το νέο πόνημα της Arkane Studios για λογαριασμό της Bethesda αντλεί την έμπνευσή του από άλλους επιτυχημένους τίτλους, προσθέτει τη δική του ιστορία και μυθοπλασία και προσφέρει ένα σύνολο που γοητεύει, αλλά στην ουσία δεν εκπλήσσει. Με λίγα λόγια, το Dishonored μας βοηθά να συνειδητοποιήσουμε το εξής: νέα IP δεν σημαίνει απαραίτητα και νέο παιχνίδι.

Η μιζέρια της εργατικής τάξης απεικονίζεται πολύ παραστατικά στο Dishonored. Ας μην ξεχνάμε πως οι ιστορικές περιγραφές της εξάπλωσης της χολέρας στο Λονδίνο είναι σχετικά πρόσφατες, αφού το πανδημικό γεγονός συνέβη τον 19ο αιώνα, οπότε οι σχεδιαστές του παιχνιδιού δεν επέλεξαν τυχαία το σκηνικό.

Αυτό κάνει και τη δουλειά μας πιο εύκολη από πλευράς κριτικής. Αν πεις σε έναν παίκτη ότι το Dishonored είναι ένας συνδυασμός μεταξύ του Thief και του Bioshock, ξέρει αμέσως τι να περιμένει. Και τα καλά νέα είναι ότι το Dishonored ανταποκρίνεται σε μεγάλο βαθμό στην περιγραφή του. Ακριβώς όπως και το Bioshock, το Dishonored παίζει με την ιστορία και μεταφέρει τον παίκτη σε ένα steampunk εναλλακτικό παρελθόν, όπου η βιομηχανική επανάσταση συναντά το μυστικισμό. Ακριβώς όπως και το Thief (κυρίως το Metal Age), ενθαρρύνει το μοναχικό του ήρωα να περνά απαρατήρητος από κάθε αποστολή, αλλά του δίνει τη δυνατότητα να χρησιμοποιεί ωμή δύναμη και να προκαλεί το χάος, αν το προτιμά. 

Βέβαια, κάπου εδώ πρέπει να επισημάνουμε ότι το DNA του Bioshock είναι αυτό που επικρατεί, καθώς το Dishonored έχει όλα τα γνωρίσματα μιας σύγχρονης υπερπαραγωγής, έστω και αν απευθύνεται περισσότερο σε ένα κάπως πιο «εναλλακτικό» κοινό. Δεν θέλει να αποξενώσει κανέναν τύπο παίκτη, ενώ γνωρίζει πολύ καλά ποιο είναι το μεγάλο του πλεονέκτημα: ο κόσμος, η ιστορία του και οι δυνάμεις του άφωνου, αλλά παρόλα αυτά εξαιρετικά χαρισματικού πρωταγωνιστή του, οι οποίες μπορούν να εξελιχθούν ανάλογα με τις προτιμήσεις του παίκτη.

Θα μπορούσε κανείς να πει ότι η πρόσβαση του Corvo σε «γκατζετάκια» που του δίνουν το πάνω χέρι δανείζεται στοιχεία από τη λογική των Assassin's Creed με πρωταγωνιστή τον Ezio. Ωστόσο, καθότι μιλάμε για την εποχή της βιομηχανικής επανάστασης, τα πάντα είναι πιο φαντεζί.

Είμαι ο Corvo Atano και θα μου το πληρώσουν

Πριν περάσουμε, όμως, στα του gameplay, αξίζει να αφιερώσουμε λίγο χρόνο στον σκοτεινό, αλλά και πανέμορφο κόσμο του Dishonored, ο οποίος είναι και το μεγάλο ατού του παιχνιδιού. Όπως προαναφέραμε, το νέο παιχνίδι της Arkane διαδραματίζεται σε έναν εναλλακτικό κόσμο που θυμίζει πάρα πολύ τη Βρετανία της Βιομηχανικής Επανάστασης. Τεράστια φαλαινοθηρικά σκίζουν τους ωκεανούς κυνηγώντας το πολύτιμο λάδι που τροφοδοτεί ολόκληρη την αυτοκρατορία με ενέργεια, ενώ νέες τεχνολογίες κάνουν συνεχώς την εμφάνισή τους, έστω και εις βάρος της εργατικής τάξης  που καλείται να πληρώσει το λογαριασμό για αυτήν την πρόοδο με ιδρώτα και αίμα.

Τα λαϊκά στρώματα ελέγχονται με έναν συνδυασμό θρησκευτικής απολυταρχίας και φτώχειας (ίσως σας θυμίζει κάτι αυτό από την πρόσφατη ειδησεογραφία), ενώ οι προνομιούχες τάξεις φροντίζουν να μονοπωλούν τα οφέλη των νέων τεχνολογιών με σκοπό τη διατήρηση του στάτους κβο. Υπάρχει όμως ένα σαράκι που ροκανίζει σιγά-σιγά τα θεμέλια της Αυτοκρατορίας των Νησιών. Μια επιδημία που μεταφέρεται μέσω των αρουραίων που λυμαίνονται του υπονόμους και τους δρόμους των λαϊκών συνοικιών του Dunwall, της άλλοτε λαμπρής πρωτεύουσας της Αυτοκρατορίας. Κάπου εδώ εισέρχεται στην ιστορία και ο πρωταγωνιστής του παιχνιδιού, ο Corvo Atano, σωματοφύλακας της Αυτοκράτειρας και της μικρής διαδόχου του θρόνου.

Το ότι η Arcane κατόρθωσε να ταιριάξει μορφές με στοιχεία δανεισμένα από άλλες κουλτούρες με το περιβάλλον ενός τέτοιου τίτλου είναι πραγματικά αξιέπαινο γεγονός. Κάποιος άλλος, βέβαια, θα μπορούσε να πει ότι οι συντελεστές του παιχνιδιού είδαν πολλές φορές την ανιμέ ταινία Steam Boy.

Έχοντας αποτύχει να εξασφαλίσει βοήθεια από τις γειτονικές δυνάμεις, ο Corvo επιστρέφει στην Αυτοκράτειρα για να την ενημερώσει ότι τα γειτονικά κράτη ετοιμάζονται να αποκλείσουν το Dunwall σε μια προσπάθεια περιορισμού της επιδημίας στα εδάφη της Αυτοκρατορίας. Η επιστροφή του ήταν απρόσμενη – το ίδιο και η δολοφονική επίθεση κατά της Αυτοκράτειρας. Τώρα, ο Corvo βρίσκεται στα χέρια της θεοκρατίας, κατηγορούμενος για τη δολοφονία της γυναίκας που είχε ορκιστεί να προστατεύει και την αρπαγή της κόρης της. Και κάπως έτσι ξεκινά μια ακόμα γοητευτική ιστορία εκδίκησης και φαντασίας.

6 σχόλια συνδέσου ή
γίνε μέλος για να σχολιάσεις
6xXx6
15:10 15.10.12 6xXx6 χωρίς τίτλο
πολυ μετριο απο οτι αναμενόταν εχει μερικες ωραιες ιδεες αλλα δεν παύει να βασιζεται πανω στην ιδεα του bioshock το οποίο bioshock εχει και πολυ καλυτερα γραφικα απο το Dishonored

sirlas
22:17 15.10.12 sirlas χωρίς τίτλο
Για εμένα πάντως καθόλου μετριότητα. Ίσα ίσα με αυτά που διάβασα ανυπομονώ να το πάρω στα χέρια μου. Πολύ καλό review παιδιά.

Conan o barberis
08:09 16.10.12 Conan o barberis χωρίς τίτλο
polu kalo

Teras
11:19 18.10.12 Teras Φο-βε-ρό!
Υπέκυψα και το πήρα χθες πολύ διστακτικά καθώς δεν είμαι ο μεγαλύτερος fan του stealth και η Bethesda είναι στη μαύρη μου λίστα (ξέρω, είναι μόνο publisher).

Περίμενα ένα καλό παιχνίδι σύμφωνα με όσα είχα διαβάσει σε forum και κριτικές, αλλά αυτό ξεπέρασε τις προσδοκίες μου κατά πολύ.

Φανταστική ατμόσφαιρα, εξαιρετικά γραφικά κυρίως λόγω αρτιστικού στυλ, άψογα controls και φοβερό gameplay. Είναι μια επιτυχημένη μίξη Half Life 2, Thief, Bioshock, Batman και σε κάποια σημεία μου θυμίζει το πολύ ατμοσφαιρικό City of Lost Children (το θυμάστε;)

Μόνη παραφωνία το screen tearing στην έκδοση PS3.
Μέχρι στιγμής (είμαι ακόμα στην αρχή) φαίνεται ένα από τα καλύτερα του 2012.
Επίσης είναι από αυτά τα παιχνίδια που σε παρακαλάνε να τα ξαναπαίξεις, χάρη στη μεγάλη ελευθερία κινήσεων που σου δίνει.

Dismiss
11:33 18.10.12 Dismiss RE: Φο-βε-ρό!
Ναι, και το City of Lost Children (η ταινία, βέβαια, το παιχνίδι ήταν μετριότατο ΙΜΟ) είχε την αισθητική του steampunk.

Teras
12:13 18.10.12 Teras RE: RE: Φο-βε-ρό!
Μου άρεσε πολύ το παιχνίδι στο playstation. Είχε ένα σωρό προβλήματα αλλά φανταστική μουσική και ατμόσφαιρα :)