reviewsvideogames

Destiny

του Φωκίωνα "Dismiss" Χαροκόπου
η παρουσίαση έγινε σε: PS4 • επίσης διαθέσιμο για: Xbox One, X360, PS3
Επίσημη ιστοσελίδα
Eίδος: MMO, PEGI: 16+

Το πιο πιθανό είναι ότι όσοι ενδιαφέρεστε πολύ για το Destiny, ειδικά όσοι έχετε κονσόλες νέας γενιάς και θέλετε απεγνωσμένα ένα χορταστικό μπλοκμπάστερ για να παίξετε, το έχετε αγοράσει ήδη. Λίγο το hype (τι λίγο, δηλαδή, το μισό budget εκεί πρέπει να πήγε), λίγο η πολιτική της Bungie και της Activision να μην δώσουν/εκθέσουν το παιχνίδι στους κριτικούς πριν από την κυκλοφορία του με αποτέλεσμα να καθυστερήσουν τα reviews ενός, ομολογουμένως, αρκετά μεγάλου σε έκταση παιχνιδιού, θα έπρεπε να είναι κανείς τέρας υπομονής για να μην υποκύψει. Από αυτήν την άποψη, το κείμενο που ακολουθεί δεν έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρον για όλους εσάς. Εκτός και αν έχετε Ιώβεια υπομονή, εξαιρετικά περιορισμένα διαθέσιμα κεφάλαια αυτόν τον καιρό ή ανήκετε σε αυτήν τη σπάνια κατηγορία χρηστών που αισθάνεται την ανάγκη να επιβεβαιώσει τις επιλογές του με έναν αριθμό στο τέλος ενός κειμένου ή που καραδοκεί προκειμένου να πανηγυρίσει πιθανή αποτυχία ενός πολυαναμενόμενου τίτλου για τις μισητές νέες κονσόλες, παρόλο που κυκλοφορεί σχεδόν παντού. Αλλά δεν έχουμε τέτοιους αναγνώστες εδώ, έτσι δεν είναι;

 Έχει την όψη, την ατμόσφαιρα, τον ήχο, ακόμα και τη... μυρωδιά του Halo, αλλά Halo δεν είναι. Είναι κάτι εντελώς διαφορετικό, ταυτόχρονα υποδεέστερο και πιο μεγαλοπρεπές.

Πριν ξεκινήσουμε την ανάλυση του τι είναι το Destiny, ίσως να είναι χρήσιμο να ξεκαθαρίσουμε πρώτα τι ΔΕΝ είναι, καθώς ο τρόπος με τον οποίο διαχειρίστηκαν την προώθηση του τίτλου τόσο η Activision, αλλά και η ίδια η Bungie, δημιούργησε μεγάλη σύγχυση και τελικά μάλλον έβλαψε, παρά ωφέλησε την υποδοχή του παιχνιδιού. Παρά τα όσα άφηναν να εννοηθούν οι παραγωγοί, εκδότες και δημιουργοί του παιχνιδιού, το Destiny ΔΕΝ είναι ένα νέο, ατελείωτο Halo. ΔΕΝ είναι ένας τίτλος που τελειοποιεί το αριστούργημα της Bungie από άποψης ιστορίας και multiplayer, ενώ παράλληλα το διανθίζει με τα εθιστικά στοιχεία ενός MMO. ΔΕΝ είναι η Δευτέρα Παρουσία στα FPS κονσόλας. Σε τελική ανάλυση, ΔΕΝ είναι καν ένας τίτλος αποκλειστικός για τη νέα γενιά, παρόλο που, για κάποιο λόγο, πλασάρεται ως ο προπομπός της. Εκ των υστέρων, είναι εύκολο να ισχυριστούμε ότι κανείς δεν πίστεψε ποτέ κάτι τέτοιο. Ένας τέτοιος τίτλος θα ήταν στην ουσία δύο μπλοκμπάστερ σε ένα, ένα νέο ΜΜΟ και ένας πλήρης πνευματικός διάδοχος του Halo, κάτι που δύσκολα θα κυκλοφορούσε ποτέ από μια εταιρεία με το ιστορικό γενναιοδωρίας της Activision. Ωστόσο, οι υποσχέσεις παραμένουν και δεν πρέπει να ξεχαστούν. Όχι όταν μιλάμε για έναν τίτλο που μόλις πέτυχε να γίνει η πιο επιτυχημένη νέα IP όλων των εποχών, ελλείψει ολοκληρωμένης κριτικής. 

Τι είναι, όμως, το Destiny; Με απλά λόγια, είναι ένα MMO FPS με στοιχεία παιχνιδιών ρόλων και συγκεκριμένα action RPG που βασίζονται στην απόκτηση αντικειμένων/εξοπλισμού. Δεν ακούγεται τόσο εντυπωσιακό, αν το περιγράψει κανείς τόσο απλά, έτσι δεν είναι; Αλλά αυτή είναι η αλήθεια, χωρίς δημοσιοσχετίστικα στολίδια. Βέβαια, αξίζει να αναφερθεί ότι είναι μια ιδιαίτερη προσπάθεια στο είδος, η οποία προσπαθεί να τοποθετηθεί ακριβώς στο μέσο μεταξύ των προτιμήσεων  των μοναχικών και κοινωνικών παικτών και το καταφέρνει σε μεγάλο βαθμό. Οι παίκτες που έχουν εμπειρία από παιχνίδια του είδους, θα εντοπίσουν ψήγματα από Borderlands, Planetside, Diablo/WoW και φυσικά Halo, παρόλο που το Destiny "τσιμπολογά" από τα παραπάνω παραδείγματα και αρνείται να δεσμευτεί και να ειδικευτεί σε κάποιον τομέα. Ο παίκτης δημιουργεί και καλλιεργεί το δικό του χαρακτήρα, τον εξοπλίζει, ανεβαίνει επίπεδα εμπειρίας και εξερευνά έναν νέο, εντυπωσιακό κόσμο από τους μάστορες της Bungie. Όπως και σε όλα τα ΜΜΟ, όταν φτάσει στο ανώτερο επίπεδο εμπειρίας, αρχίζει το μανιώδες κυνήγι του εξοπλισμού που θα επιτρέψει την περαιτέρω αύξηση του επιπέδου του χαρακτήρα, αλλά και η αναζήτηση συμμαχιών που θα επιτρέψουν τη συμμετοχή στο πιο δύσκολο περιεχόμενο του τίτλου.

Όλοι αυτοί οι περιφερειακοί μηχανισμοί βασίζονται σε έναν ομολογουμένως υγιέστατο κορμό, τις μάχες σε πρώτο πρόσωπο που ελάχιστες ομάδες μπορούν να στήσουν τόσο καλά όσο η Bungie. Τα περιβάλλοντα είναι πιο ανοιχτά, οι εχθροί πιο ανθεκτικοί, αλλά από τη στιγμή που θα πατήσεις για πρώτη φορά τη σκανδάλη, σου έρχεται στο μυαλό αυτή η κλασική, απαράμιλλη άνεση και απόκριση στο χειρισμό, αυτό το οικείο, πειστικό βάρος και η κορυφαία αίσθηση που αφήνει κάθε ενέργεια στο παιχνίδι. Είναι μια χημεία που η 343, η "θυγατρική" της Bungie που παρέμεινε στη Microsoft, κατάφερε να αντιγράψει με επιτυχία στο Halo 4, αλλά δεν κατάφερε απόλυτα να ανασυνθέσει και να κάνει κτήμα της, αν καταλαβαίνετε τι εννοώ. Επίσης, το κλασικό στυλ μαχών επιστημονικής φαντασίας της Bungie, με τις ατελείωτες ασπίδες και τις ανθεκτικές πανοπλίες που αποτρέπουν τους θανάτους με μία βολή ταιριάζει απόλυτα στο μοντέλο gameplay ενός action RPG, όπου οι σφαίρες δεν ματώνουν τον εχθρό, αλλά προκαλούν διάφορες ποσότητες ζημιάς. Μια σειρά από μικρές τροποποιήσεις στο σύστημα χειρισμού, όπως η αλλαγή στο κουμπί της κοντινής επίθεσης, το τέλεια μελετημένο και διακριτικό auto-aim, η προσθήκη ενός ελιγμού τύπου "τάκλιν" όταν τρέχει ο χαρακτήρας  και οι άψογα υλοποιημένες ειδικές κινήσεις, οι οποίες αντικαθιστούν τις ικανότητες των παραδοσιακών ΜΜΟ, συνθέτουν μια εμπειρία ευελιξίας και εξαιρετικής στιβαρότητας όσον αφορά τη σχέση παίκτη - χειριστηρίου.

 Όταν βλέπεις τις διάφορες ακτίνες να σφυρίζουν γύρω σου και τις διαστημικές πανοπλίες να γίνονται κομμάτια, το Destiny το αισθάνεσαι σαν το σπίτι σου.

Εξίσου εντυπωσιακά είναι και τα σκηνικά στα οποία διαδραματίζεται η εξαιρετική δράση. Οι χάρτες έχουν την ποικιλομορφία και την έμπνευση που έχουμε μάθει να περιμένουμε από την Bungie, ενώ είναι πραγματικά τεράστιοι. Κάθε ένας από τους τέσσερις βασικούς χάρτες διαθέτει εικονική έκταση που μπορεί να συγκριθεί με ολόκληρο το πρώτο Halo. Χάριν ποικιλίας, κάθε ένας από αυτούς τους χάρτες τοποθετείται σε διαφορετικό πλανήτη. Ωστόσο, παρά την έκταση των χαρτών, ξενίζει λίγο το γεγονός ότι κάθε πλανήτης έχει έναν μόνο χάρτη. Άλλωστε, όσο μεγάλοι, ατμοσφαιρικοί και καλοσχεδιασμένοι και αν είναι, οι τέσσερις χάρτες είναι αντικειμενικά λίγοι για ένα ΜΜΟ που υποτίθεται ότι "ξεκινά" μόλις ο παίκτης φτάσει στο ανώτατο επίπεδο, το επίπεδο 20.

Από μια άποψη, ο ισχυρισμός της Bungie έχει κάποια βάση. Όπως και σε όλα τα ΜΜΟ, η πραγματική εμβάθυνση στους μηχανισμούς και στη στρατηγική του παιχνιδιού συντελείται όταν ο παίκτης έχει φτάσει στο ανώτατο επίπεδο. Ωστόσο, στο ίδιο ακριβώς χρονικό σημείο, ξεκινά και το λεγόμενο grind, η επανάληψη του ίδιου περιεχομένου και δραστηριοτήτων. Είναι κάτι αναπόφευκτο, αλλά στο Destiny σου δίνεται η εντύπωση ότι αυτή η χρονική στιγμή έρχεται υπερβολικά σύντομα. Υποτίθεται ότι υπάρχει μια ιστορία, αλλά αυτή η ιστορία ολοκληρώνεται χωρίς να σου αφήνει σχεδόν καμία αξιομνημόνευτη σκηνή. Είναι ξεκάθαρα μια προσπάθεια να ντυθεί ο τίτλος με την απαραίτητη μυθολογία, η οποία είναι μεν πλήρης και αρκετά γοητευτική, αλλά μεταδίδεται με την ίδια ένταση που μεταδίδεται σε οποιοδήποτε ΜΜΟ, δηλαδή με κάποιες ουδέτερες σκηνές αφήγησης, ειδικά σχεδιασμένες ώστε να ταιριάζουν σε κάθε πιθανό χαρακτήρα, και κάποιες άτονες εκφωνήσεις, οι περισσότερες εκ των οποίων ανήκουν στον αγαπημένο νάνο ηθοποιό όλης της οικουμένης, τον Πίτερ Ντίνκλεϊτζ, αλλιώς γνωστό και ως Tyrion στο τηλεοπτικό Game of Thrones. Παρά τα όσα έχουν ακουστεί, δεν είναι κακή η ερμηνεία του ηθοποιού στο σύνολό της, αλλά είναι απορίας άξιον γιατί οι παραγωγοί επέλεξαν έναν ηθοποιό που πλέον θεωρείται πρώτης γραμμής  για την ενσάρκωση ενός μηχανικού χαρακτήρα, εν πολλοίς απαλλαγμένου από χιούμορ. Ακόμα πιο αλλόκοτη είναι η απόφαση των σχεδιαστών να μην ενσωματώσουν τη γραπτή μυθολογία μέσα στο παιχνίδι, αλλά να αναγκάσουν τον παίκτη που θέλει να εξερευνήσει λίγο περισσότερο τον κόσμο του Destiny να επισκεφτεί τον ιστότοπο του παιχνιδιού ή τη συνοδευτική εφαρμογή για κινητά για να διαβάσει το υλικό που έχει ξεκλειδώσει. Δεν θα ήταν πιο ωραία αν μπορούσες να ξεφυλλίσεις λίγο τη μυθολογία ενώ περιμένεις να μαζευτεί η ομάδα σου για μια ομαδική δραστηριότητα; Θα μου πείτε, μπορείς να το κάνεις στο app. Σε αυτό έχω να απαντήσω ότι δεν είναι το ίδιο, ειδικά αν δεν έχεις tablet και πρέπει να χρησιμοποιήσεις τη μικρή οθόνη του κινητού σου.

Σε γενικές γραμμές, υπάρχει η αίσθηση ότι όσο το παιχνίδι προσπαθεί να χτίσει επάνω στα πολύ γερά θεμέλιά του, τόσο παραπαίει. Εκεί που αρχίζεις να απολαμβάνεις την ελευθερία σου και τις υπέροχες μάχες του παιχνιδιού, εντοπίζεις μικρές λεπτομέρειες που σε φρενάρουν. Μιλήσαμε ήδη για τους μεγάλους, υπέροχους, αλλά λίγους χάρτες. Παρομοίως, στο δεύτερο χάρτη του παιχνιδιού, υπάρχει η υπόσχεση για μάχες με οχήματα, έναν από τους μεγαλύτερους θριάμβους της Bungie με το Halo. Στη συνέχεια, όμως, τα οχήματα αποσύρονται από το οπλοστάσιο του παιχνιδιού και δεν εμφανίζονται ξανά, παρά μόνο για τη βασική μεταφορά των παικτών. Οι τρεις διαφορετικοί τύποι χαρακτήρων (Titan, Warlock, Hunter) είναι αρκετά διαφορετικοί μεταξύ τους και μπορούν να ειδικευτούν και να εξατομικευτούν σε μεγάλο βαθμό, ώστε να υπάρχει μεγάλη ποικιλία στη δράση. Ωστόσο, οι ικανότητες που μπορούν να αναπτύξουν ακολουθούν μόνο δύο διαδρομές εξειδίκευσης για κάθε τύπο, ενώ στο UI του παιχνιδιού είναι εμφανές ότι υπάρχει τρίτη διαδρομή που θα προστεθεί αργότερα. Είναι κάτι τέτοιες λεπτομέρειες που σε κάνουν να συνειδητοποιείς ότι η Activision (και κατά δεύτερο λόγο η Bungie, φυσικά) έχει κρατήσει περιεχόμενο για μελλοντικά expansions που θα μπορούσε να έχει ενσωματωθεί άνετα στο βασικό τίτλο. 

Σε όλα αυτά έρχεται να προστεθεί και το εξίσου αλλόκοτο σύστημα ανταμοιβών, το οποίο είναι τυχαίο σε αχρείαστο βαθμό. Οποιοσδήποτε εχθρός μπορεί να ρίξει από αδιάφορα έως σπάνια αντικείμενα, τα οποία εναρμονίζονται συνήθως με το επίπεδο του παίκτη, χάρη στο περίεργο σύστημα των engrams, δηλαδή σχεδίων που μπορούν να αποκρυπτογραφηθούν από έναν συγκεκριμένο χαρακτήρα στην κεντρική πόλη του παιχνιδιού. Αυτά τα σχέδια μετατρέπονται (τυχαία, πάλι) σε αντικείμενα ανάλογα με το επίπεδο του παίκτη. Τι σημαίνει αυτό, με λίγα λόγια; Ότι ο παίκτης έχει μαθηματικά περισσότερες πιθανότητες να αποκτήσει σπάνιο εξοπλισμό εξολοθρεύοντας μαζικά εχθρούς μικρού επιπέδου, παρά συμμετέχοντας σε ομαδικές μάχες που είναι μεν το ζουμί του παιχνιδιού, αλλά δεν εγγυώνται ανταμοιβές υψηλού επιπέδου. Πραγματικά αλλόκοτο και ένα θέμα που θα μπορούσε να αποφευχθεί με ένα λογικό όριο στα αντικείμενα που μπορούν να προκύψουν από κάθε engram. Ευτυχώς, η Bungie έχει φροντίσει να προσθέσει ένα πραγματικά εθιστικό κίνητρο στην απόκτηση εξοπλισμού, καθώς τα καλά κομμάτια εξοπλισμού επιτρέπουν στον παίκτη να υπερβεί το ονομαστικό όριο επιπέδων, με αποτέλεσμα να αυξάνεται εκθετικά η δύναμη του παίκτη και όχι σε μικρές βαθμίδες, όπως γίνεται συνήθως στα ΜΜΟ. Τουλάχιστον, με αυτόν τον τρόπο, αν μη τι άλλο ο σκοπός αγιάζει τα μέσα.

 Spoiler, ποιο spoiler; Κι όμως, είναι το τέλος του στόρι. Ναι, τόσο επίπεδο και αδιάφορο. Παρά τις υποσχέσεις των δημιουργών, κυρίες και κύριοι, το Destiny χανει μεγάλο μέρος της αξίας του όταν παίζεται από έναν παίκτη. 

Κι όμως, παρά αυτό το βουνό προβλημάτων, το Destiny καταφέρνει να σε κρατήσει. Όπως και με τα περισσότερα παιχνίδια που βασίζονται στο σύστημα ανταμοιβών και αναβαθμίσεων, τα γνωστά  μας loot'em'ups, δηλαδή, ο εθισμός γίνεται τόσο ισχυρός που δεν σπάει εύκολα. Την ίδια στιγμή που η αδεξιότητα της Bungie στους μηχανισμούς ενός MMO σε κάνει να δυσανασχετείς, έρχεται μια υπέροχη, μεγάλη και συναρπαστική μάχη με ή χωρίς τη συμμετοχή άλλων παικτών και σε κάνει να ξεχάσεις τα πάντα. Την ίδια στιγμή που νιώθεις πιεσμένος από το περιορισμένο περιεχόμενο, έρχονται δύο φίλοι και σε καλούν σε ένα Strike (ομαδικές αποστολές για προχωρημένους παίκτες, κάπως σαν τα dungeons των MMO). Μία ώρα μετά, έχεις βιώσει μια από τις καλύτερες co-op εμπειρίες της ζωής σου και αναρωτιέσαι γιατί γκρίνιαζες λίγο πριν. Μ' αυτά και μ' αυτά, έχεις τελειώσει το στόρι, έχεις φτάσει στο level cap και συνεχίζεις να παίζεις ασταμάτητα, παρόλο που ξέρεις πολύ καλά ότι έχεις αρρωστήσει. Κάθε στιγμή βαρεμάρας, δίνει τη θέση της σε ένα δημόσιο event που δεν έχεις ξαναδεί ή σε στιγμές αυθόρμητου gameplay, όπως αυτοσχέδιους αγώνες με τις διαστημικές μηχανές του τίτλου ή αδυσώπητο ομαδικό φαρμάρισμα εχθρών και πόρων. Κάθε στιγμή επανάληψης σου δίνει το κίνητρο να δοκιμάσεις επιτέλους το Crucible, το κάπως ανισόρροπο, αλλά φοβερά διασκεδαστικό PvP του τίτλου και μια εξαιρετική πηγή νέου εξοπλισμού. Στην πορεία, κάθε εχθρός που σκοτώνεις με αυτούς τους τόσο ικανοποιητικούς μηχανισμούς, όσο ασήμαντος και αν είναι, σε φέρνει έστω και ελάχιστα πιο κοντά στην επόμενη ανταμοιβή, στην επόμενη αναβάθμιση.

Με λίγα λόγια, όταν το παιχνίδι λειτουργεί, λειτουργεί υπέροχα. Κάτι τέτοιες στιγμές, το όραμα του Destiny, φανερώνεται, εντυπωσιάζει και γίνεται το παιχνίδι που μπορεί να έχεις στο μυαλό σου ενώ κάνεις κάτι άλλο. Σίγουρα, πέρα από τους κορυφαίους μηχανισμούς, το παιχνίδι αδικεί τον μοναχικό παίκτη και αρκείται στο αγκίστρι των λαφύρων για να τον κρατήσει. Αν ήθελε η Bungie να είναι απόλυτα συνεπής στο όραμά της, αλλά και στο hype του τίτλου, θα έπρεπε να έχει προσθέσει τουλάχιστον ένα στόρι και μια εκστρατεία της προκοπής. Από την άλλη πλευρά, το Destiny με καλή παρέα είναι κάτι εντελώς διαφορετικό και σαφώς ανώτερο. Είναι ίσως η ιδανική συνταγή κοινωνικού gameplay για το σύγχρονο κοινό των κονσόλων, ενός κοινού που ενδέχεται να μην έχει παίξει ποτέ WoW και να έχει μεγαλώσει με το Halo και το COD. Σε τελική ανάλυση, ένα ΜΜΟ ζει και πεθαίνει από το πλήθος των παικτών του και από αυτήν την άποψη, το "κόλπο" της Activision με τις δημόσιες beta και την καθυστέρηση των review πέτυχε το σκοπό του: ο κόσμος μπήκε, δοκίμασε και κόλλησε, με αποτέλεσμα να προσελκυστεί και άλλος κόσμος που θα έρθει, θα δοκιμάσει και θα κολλήσει και αυτός. Ας αποδεχτούμε λοιπόν  το Destiny όχι ως κάτι επαναστατικό ή πρωτοφανές, αλλά ως μια φιλόδοξη εμπειρία με απότομα σκαμπανεβάσματα, αλλά πραγματικά πολύ σπουδαίες κορυφαίες στιγμές και ως μια ελκυστική πλατφόρμα που υπόσχεται καλύτερα πράγματα στο μέλλον.

 

Ένας υπέροχος, ατμοσφαιρικός κόσμος, ίσως η κορυφαία σύμπραξη μηχανισμών FPS και RPG, μερικές από τις καλύτερες και πιο ικανοποιητικές στιγμές co-op που έχετε ζήσει ποτέ.
Ορισμένες αμφιλεγόμενες σχεδιαστικές επιλογές που έχουν ως αποτέλεσμα να μην ανταμείβονται απαραίτητα οι καλύτεροι παίκτες , εξαιρετικά φτωχή εμπειρία για μοναχικούς παίκτες.  
8
12 σχόλια συνδέσου ή
γίνε μέλος για να σχολιάσεις
pirederas
08:57 25.09.14 pirederas χωρίς τίτλο
Από videos που είδα το παιχνίδι δεν μου τράβηξε το ενδιαφέρον. Για την ακρίβεια το βρήκα βαρετό. Ίσως σε co-op με φίλους η εμπειρία να απογειώνεται.

Tim
09:16 25.09.14 Tim χωρίς τίτλο
Always online, poor A.I., respawning enemies every 3 seconds, unbalanced loot segmentation, non existent story element,short repetitive missions,almost no interactivity with your surroundings, no psychic mechanics, loads of future DLC. Όποιος θέλει να πάρει νέα κονσόλα για να παίξει Destiny ας το χαίρεται. Τίποτα όμως δεν μπορεί να αναιρέσει το γεγονός ότι η Bungie παρέδωσε πολύ λιγότερο φιλόδοξο υλικό από όσο είχε υποσχεθεί. Μου φαίνεται ότι για να παίξω ένα δυνατό fun combat based FPS θα πρέπει να συμβαδίσω σε ρυθμούς προηγούμενης γενιάς. Α ρε 343 εσένα φοβόμουν αλλά, από αλλού μου ήρθε το φάσκελο.

Και ναι η Beta είναι ενδεικτική για το πως παίζει ο τίτλος τλχ. μέχρι το level cap. Και όχι, δεν μοιάζει στην ουσία Halo όπως έχει ειπωθεί από κοσμάκη. Απ'έξω Halo και μέσα χέηζω. Έχω αφιερώσει τετραψήφιο αριθμό ωρών+ στα Halo για να καταλαβαίνω εις βάθος του μηχανισμούς του.

Dismiss
09:20 25.09.14 Dismiss RE: χωρίς τίτλο
Το respawn γίνεται μόνο στις δημόσιες περιοχές, όπως είναι λογικό και απαραίτητο για να κάνουν και άλλοι παίκτες τα "quests". Βάλε μια αποστολή επιπέδου 10+ στο Hard και έλα μετά να μου πεις για το AI. :P

Κατά τα άλλα έχεις δίκιο, για το μοναχικό παίκτη δεν είναι καλή πρόταση. Ούτε είναι combat FPS. Δεν ανήκει καν στο είδος, όπως ας πούμε το Diablo δεν είναι hack and slash.

Tim
09:34 25.09.14 Tim χωρίς τίτλο
Το έχω κάνει στην beta και δεν είναι τόσο δύσκολο όσο λέγεται. Παρόλ'αυτά το A.I. μένει στα ίδια επίπεδα. Επειδή οι εχθροί με ανώτερο level είναι bullet sponges δεν τους κάνει ταυτόχρονα και πιο ευφυείς. Respawn αν και περιορισμένο γίνεται και σε περιοχές με το λεγόμενο Darkness setting όπου έχεις μια ζωή.

Όσον αφορά το Co Op ναι έχει περισσότερη πλάκα έτσι. Σοβαρά όμως, ποιος τίτλος που έχει φτιαχτεί από το μηδέν με Co Op λογική δεν είναι καλύτερος από μια single player εμπειρία;

Για να μην παρεξηγηθώ, δεν θεωρώ το Destiny κακό παιχνίδι. Είναι όμως ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα (από τα πολλά) για το πόσο έχουν "εξασθενήσει" οι απαιτήσεις των παικτών στις μέρες μας. Το πλήρες Destiny που θα βγει χρόνια μετά θα είναι ένα προϊόν που θα έχει χρυσοπληρώσει ο εκάστοτε αγοράστης του τωρινού παιχνιδιού σε σωρεία DLCs και updates.

Dismiss
09:48 25.09.14 Dismiss RE: χωρίς τίτλο
Δεν συμφωνώ ότι μένει στα ίδια επίπεδα το ΑΙ. Ειδικά οι Cabal γίνονται πολύ πιο φονικοί και συνδυάζονται πολύ καλύτερα μεταξύ τους οι Psi με τους Legionaries. Πολύ πιο επικίνδυνοι γίνονται και οι melee Knights, γιατί έχουν σαφώς πιο επίμονο pathfinding (ΑΙ κι αυτό).

Δεν είναι μόνο το co-op αυτό καθεαυτό, είναι το πόσο εύκολα μπορείς να παίξεις co-op και το πόσο σε κάνει το παιχνίδι να θέλεις να παίξεις co-op, ακόμα και με αγνώστους. Επίσης, το co-op οδηγεί σε μπόλικο emergent gameplay, ιδιαίτερα στις περιπολίες, οι οποίες έχουν μια λογική sandbox, ειδικά σε συνδυασμό με ένα ευρηματικό bounty, τύπου "σκότωσε 3 εχθρούς μαζί με ένα super").

Κατά τα άλλα ναι, μιλάμε για ένα vanilla MMO αυτήν τη στιγμή που οι δημιουργοί του το πλάσαραν όχι μόνο ως τέτοιο, αλλά και ως συνεχιστή του Halo. Που δεν είναι. Και ναι, η Activision κάνει ό,τι μπορεί για να προσελκύσει παίκτες-πελάτες που θα κολλήσουν και θα αγοράσουν το DLC που θα συμπληρώσει μακροπρόθεσμα το παζλ. Άλλωστε, κανείς δεν ξοδεύει αυτό το budget για μία μεμονωμένη κυκλοφορία και αυτό το είχαμε καταλάβει όλοι μας από την αρχή.

goal_scoring_superstar_hero
08:28 26.09.14 goal_scoring_superstar_hero Ας ακουστει και μια αλλη αποψη..
"Φυλές,classes,hunters,skills,NPC,mobs,respawn,penalty(οχι σαν αυτο του παπουτσελη,μαλλον)" και ενα σκασμο άλλες αγνωστες λέξεις που ποτε μου δεν καταλαβα και δεν ασχοληθηκα 30 χρονια σαν gamer.
Και ερχεται η sony να μου τις "επιβαλλει".Και καλα κανει αν ενα μπασταρδεμα του diablo/medal of honor/daggerfall πουλαει.Αλλα καλα κανω κ εγω που εχω διαφορετικη αποψη.
Ενα παιχνιδι με ΜΗΔΕΝ single player mode και ΜΗΔΕΝ σεναριο.
Με τραγικα αποκρουστικα σκοτεινα γραφικα.
Με τους χειροτερα σχεδιασμενους χαρακτηρες και αντιπαλους,κλασεις χειροτερους ακομα και απο το πρωτο halo.
Και περα απο ολα αυτα, με αναγκη για ατελειωτες αγορες dlc και αναβαθμισεις για να φτασει καποια στιγμη να "παιζεται" οπως αλλοι αναφερουν.Η χαζοαμερικανια εκφρασμενη σε ολο της το μεγαλειο.

Με διαφορα,η πιο απογοητευτικη κυκλοφορια της sony απο τοτε που την ακολουθω απο τα πρωτα χριστουγεννα του ps1 στην ελλαδα.

Ε-Μ-Ε-Τ-Ο-Σ

Υγ: Κατηγορείτε τον ξεπεσμο των Ιαπωνων developers.Δεκτο. Ομως αυτοι ποτε δε θα εφταναν να βαλουν τον Cloud να παιζει winning eleven σε γηπεδο χωρις δοκαρια ;)

Dismiss
09:06 26.09.14 Dismiss RE: Ας ακουστει και μια αλλη αποψη..
Το Planetside είναι το MMO shooter της Sony, το Destiny είναι της Activision. Για όλα τα άλλα, κολοκυθόπιτα που λέμε.

goal_scoring_superstar_hero
15:42 26.09.14 goal_scoring_superstar_hero RE: RE: Ας ακουστει και μια αλλη αποψη..
Οχι,η sony δε το εχει παρει παραμασχαλα με bundle πακετο και εχτρα υλικο για την κονσολα της.
Οχι, δε θα βγει το παραμικρο dlc για το παιχνιδι.
Οχι, εχει συγκλονιστικο σεναριο,και μετα τον σουγια,χρειαζεσαι ενα destiny σαν ναυαγος σε νησι για ανεπαναληπτη single player εμπειρια.
Οχι,τα γραφικα δεν ειναι καθολου απογοητευτικα για half billion budget,απλα οι περισσοτερες σκηνες θυμιζουν ps3.
Οχι, οι χαρακτηρες ειναι συγκλονιστικα σχεδιασμενοι,τετοιος εμπνευσμενος σχεδιασμος πουθενα.

Και τελος ναι, αν μετα απο την δικη σου gaming πορεια,ολοκληρωνεσαι παιζοντας την κατσαριδα κυνηγωντας πανω κατω αλλες κατσαριδες σε multiplayer, τοτε οντως,κολοκυθοπιτα,αλλα παραλληλα σε ζηλευω κιολας λιγο.Μακαρι να ειχα τις δικες σου απαιτησεις.

Dismiss
15:49 26.09.14 Dismiss RE: RE: RE: Ας ακουστει και μια αλλη αποψη..
Δεν είπα ότι δεν το υποστηρίζει και δεν το σπρώχνει, είπα ότι δεν είναι κυκλοφορία της Sony. Δεν παίζω παιχνίδια για να ολοκληρωθώ, ευχαριστώ. Ούτε έχω προκαταλήψεις για κανένα είδος, κρίνω μόνο όταν παίξω, και μάλιστα αρκετές ώρες, γιατί αυτή είναι η δουλειά μου. Η δεύτερη δουλειά μου, τέλος πάντων :P

Αν σιχαίνεσαι τα παιχνίδια που είναι σχεδιασμένα για multiplayer, ε, προφανώς δεν είναι για σένα. Αυτό εννοούσα με το "κολοκυθόπιτα". Γούστα, πώς το λένε.

Nikos1451
16:24 28.09.14 Nikos1451 εγώ είμαι αυτός που
"καραδοκεί προκειμένου να πανηγυρίσει πιθανή αποτυχία ενός πολυαναμενόμενου τίτλου" xD

willow
08:23 03.10.14 willow χωρίς τίτλο
Εχθες δοκιμασα για πρωτη φορα το control pvp mode, και διαπιστωσα οτι δεν υπαρχει μια διακυμανση στα level που παιρνουν μερος. Εγω ημουν lvl9, και ολοι οι υπολοιποι 15+. Μερικοι απο την αντιπαλη ομαδα 20+.

Τι φαουλ ειναι αυτο? Τι ελπιδες εχω εγω ενας μικρος guardian τοσος δα μπροστα σε αυτες τις πολεμικες μηχανες??

Dismiss
08:47 03.10.14 Dismiss RE: χωρίς τίτλο
Τα επίπεδα στο Crucible εξισώνονται, το ίδιο και η ζημιά και ίσως και η θωράκιση, δεν ξέρω τι παίζει με αυτό το stat. Βέβαια, οι αντίπαλοι θα έχουν καλύτερα passives λόγω εξοπλισμού, αλλά αυτά δεν έχουν μεγάλο αντίκτυπο. Στο Iron Banner οι διαφορές μετράνε κανονικά, αλλά δεν ξέρω αν έχει ανοίξει ακόμα.