Dead to Rights: Retribution

Ξεκίνησα με πολύ όρεξη την νέα περιπέτεια του αστυνομικού Jack Slate και του πιστού τετράποδου συνεργάτη του και παρότι μια σειρά άτυχων γεγονότων (εύχομαι να μην είναι κάποια κατάρα που ακολουθεί το παιχνίδι) χτύπησε την πόρτα μου (καμένες τηλεοράσεις, χαμένα τηλεχειριστήρια…), ο καινούριος τίτλος της Namco, αποδείχτηκε μια ευχάριστη και άκρως εθιστική έκπληξη.

Βρισκόμαστε στη Grant City, μια πόλη όπου βασιλεύει το χάος, στο ρόλο του αστυνομικού Jack ο οποίος ακολουθεί τα βήματα του ειδώλου του, μπαμπά-Frank, συνοδευόμενος από το αφοσιωμένο Κ-9 λαγωνικό που ακούσει στο όνομα Shadow. Το σενάριο θα μπορούσε να ανήκει σε πατροπαράδοτη αστυνομική, αμερικάνικη ταινία: Ο μπαμπάς αστυνομικός πεθαίνει και ο γιός αφήνει το σήμα του παράμερα, προκειμένου να εκδικηθεί τον δολοφόνο με τους δικούς του κανόνες, αντιμετωπίζοντας συμμορίες, μαφία αλλά και επίλεκτους αστυνομικούς που… την ψώνισαν! Μάλιστα, με τη film-noir αισθητική που διαφοροποιεί το Retribution απ’ τους προγόνους του και τον τρόπο που αφηγείται ο Jack τα γεγονότα, θα νιώσετε περισσότερο ότι πρωταγωνιστείτε σε κουλτουριάρικη εκδοχή ταινίας του Steven Seagal, παρά σε third-person action shooting game!

Με λένε Τζακ και ποτέ δεν τραγουδώ

Ο Jack είναι ένας οργισμένος εικοσιπεντάχρονος με τρομερές μαχητικές ικανότητες. Κρύβεται σαν αίλουρος πίσω από αντικείμενα και τοίχους και κινείται ταχύτατα ανάμεσα στα σημεία κάλυψης για να αποφεύγει τα πυρά των αντιπάλων, να πηδάει πάνω απ’ αυτά και να πυροβολεί υπό γωνία αλλά και από τυφλά σημεία. Στην προσπάθεια να αποδώσει δικαιοσύνη, εκτός από τα όπλα (μπορεί να κρατά μέχρι δύο όπλα, εκ των οποίων το ένα είναι πιστόλι και το δεύτερο οτιδήποτε άλλο), εκτός από το uber-τούμπανο κορμί και τις δολοφονικές ικανότητες αυτοάμυνας, ο Jack έχει στο πλευρό του τον Shadow που βρίσκεται πάντα εκεί για να ακονίσει τα δοντάκια του πάνω στους αντιπάλους. Ο οπλισμός ποικίλει από αυτόματο και καραμπίνα μέχρι ρουκετοβόλα και sniper, καθώς και χειροβομβίδες. Ο ήρωας «μπαίνει» επίσης σε focus mode για καλύτερη σκόπευση και σε bullet time παρόμοιο με του Max Payne - χαρακτηριστικό που έκανε πολλούς, δικαιολογημένα, να θεωρούν τα DTR κάτι παραπάνω από όμοια με τον τίτλο της Remedy.

Ένα από τα στοιχεία που διαφοροποιεί τον συγκεκριμένο όμως τίτλο από τα υπόλοιπα τύπου «run and kill» παιχνίδια είναι το πραγματικό... βρωμόξυλο που παίζει ο Slate με κάθε ευκαιρία. Δεν πρόκειται για απλά χτυπήματα με το κοντάκι ή για σφαλιαρίτσες όταν πλησιάζει ο οχτρός, αλλά για κινήσεις αφοπλισμού και λαβές από γνήσιο fighting game. Έτσι, μπορεί να αφοπλίσει μ’ ένα χτύπημα τον αντίπαλο, να του στρέψει την κάνη του όπλου του προς τον ίδιο, να τον πετάξει πάνω στους άλλους, να τον χρησιμοποιήσει για ανθρώπινη ασπίδα - ακόμη και να… ανοίξει πόρτες χρησιμοποιώντας τον σαν κριό! Για την περίπτωση που έχει μαζευτεί κόσμος, έχει τη δυνατότητα να εκτελέσει γρήγορες κινήσεις σε 360 μοίρες συνδυάζοντας άμυνα και επίθεση και κυκλικές μπουνιές και κλωτσιές.

Τέλος, προς τέρψιν όλων μας, μπορεί να βγάλει πάνω στον δύστυχο αντίπαλο όλα του τα απωθημένα με τις combo κινήσεις που διαθέτει (αναφέρονται σε τρισέλιδο κομμάτι στο menu) που ολοκληρώνονται με θεαματικό slow-motion, τσακίζοντας κόκαλα, ανατινάζοντας κεφάλια κ.α. – φυσικά συνοδεία της απαραίτητης αμερικάνικης ατάκας!