Dead or Alive: Paradise

Παίρνοντας στα χέρια μου το Dead or Alive: Paradise περίμενα να δω ένα παιχνίδι beach volley στο οποίο θα πρωταγωνιστούσαν τα χυμώδη θηλυκά του Dead or Alive franchise. Βάζοντας το UMD του παιχνιδιού στο PSP μου όμως και παρακολουθώντας το αρχικό βίντεο, άρχισαν να με ζώνουν τα φίδια αφού ναι μεν το «παρών» έδιναν καλλίγραμμες κοπέλες που λικνίζονταν με χάρη φορώντας τα απολύτως απαραίτητα σε τροπικές παραλίες, χλιδάτες πισίνες και μαγευτικές ζούγκλες υπό τους ήχους που θεωρητικά θα μπορούσαν να συνθέτουν και τραγούδι της Hannah Montana. Όταν δε στην οθόνη εμφανίστηκε το μήνυμα «press start» έφαγα την ξενέρα της ζωής μου αφού είχα προετοιμαστεί ψυχολογικά να δω κάτι του στυλ «πανέμορφα κορίτσια σε περιμένουν, πάρε τηλέφωνο τώρα». Ουμφ!

Κάντο όπως η Τζούλια

Χωρίς περιστροφές το παιχνίδι είναι η ψηφιακή εκδοχή της κακής υλοποίησης μιας αδιάφορης σκέψης σοφτ πορνό. Υποτίθεται ότι διαλέγετε την κοπέλα της αρεσκείας σας μεταξύ των 12 που έχει προσκαλέσει ο Zack στο νησί του. Αυτές προέρχονται από διάφορες χώρες και ηπείρους του κόσμου, ωστόσο κατά έναν περίεργο τρόπο είναι όλες «τάλε κουάλε», λες κι έχει πάρει κάποιος το ίδιο μοντέλο κι απλά έχει αλλάξει χρώμα στα μαλλιά και το δέρμα του. Εν πάση περιπτώσει, το νησί στο οποίο βρίσκεστε έχει διάφορες περιοχές στις οποίες μπορείτε να ξεκουραστείτε, να ψωνίσετε και… α ναι, να παίξετε και beach ή μάλλον bitch (θα καταλάβετε αργότερα) volley.

Κάθε μέρα έχετε τη δυνατότητα να δοκιμάσετε την τύχη σας στο beach volley παίζοντας σε κάποιο από τα «γήπεδα» του νησιού τα οποία ακολουθώντας τη φιλοσοφία των κοριτσιών, μοιάζουν όλα ίδια καθώς το μόνο που αλλάζει είναι οι φοίνικες στο background. Οι κινήσεις των παικτριών είναι τραγικές (έχω την εντύπωση ότι ο Κλάδης με δεμένα μάτια θα τα κατάφερνε καλύτερα), ο χειρισμός είναι αρκετά δύσκολη υπόθεση (ειδικά αυτό το ρημάδι το μπλοκ) αν και για να παίξετε θα πρέπει πρώτα να βρείτε παρτενέρ. Αυτό γίνεται δωροδοκώντας τις υπόλοιπες κοπέλες οι οποίες είναι και αρκετά ακατάδεκτες (οι κάργιες) αφού και δώρα να τους πάρετε, στις περισσότερες περιπτώσεις δεν θα τα δεχτούν καν αφού θα πρέπει να ταιριάζουν με τα γούστα τους.

Εναλλακτικά μπορείτε να επισκεφτείτε την πισίνα όπου μπορείτε να χαλαρώσετε και να παίξετε Pool-Hopping, ένα mini-game στο οποίο καλείστε να διασχίσετε την πισίνα πηδώντας σε επιπλέοντα μαξιλαράκια πατώντας το κατάλληλο πλήκτρο στον κατάλληλο χρόνο. Κάντε λάθος και θα βρεθείτε στον πάτο. Σε περίπτωση που πάντως επιλέξετε την ξεκούραση, θα δείτε τον κορίτσαρό σας να χαριεντίζεται ποικιλοτρόπως την ώρα που εσείς του τραβάτε μερικές στα γρήγορα. Φωτογραφίες. Μέσα σε όλα αυτά υπάρχει κι ένας «ραδιοφωνικός σταθμός» που βέβαια δεν είναι τίποτα περισσότερο από ένα καμουφλαρισμένο track player με τα κομμάτια του παιχνιδιού. Αυτά τη μέρα. Γιατί το βράδυ η μόνη σας επιλογή είναι να επισκεφτείτε το καζίνο όπου μπορείτε να παίξετε blackjack, πόκερ και κουλοχέρη. Σχετικά με τα προσόντα των μοντέλωνε βέβαια στα χαρτιά διατηρώ τις αμφιβολίες μου: έχω την εντύπωση ότι ο σκύλος του Κόντη θα ήταν πιο δυνατός αντίπαλος…

Όπως και να ‘χει, κερδίζοντας στα χαρτιά, το βόλεϊ ή το Pool-Hopping ‘κονομάτε φράγκα τα οποία επενδύετε σε δώρα για να παίξετε περισσότερο για να βγάλετε κι άλλα ώστε να πάρετε κι άλλα δώρα κ.ο.κ.

Πάμε όλοι μαζί σε μια παραλία

Η μετάβαση από μέρος σε μέρος στο νησί του Zack (μα ποιος είναι, ο Ωνάσης;) δεν γίνεται βέβαια περπατώντας αλλά μέσω μενού. Όπως και η αγορά παντελώς άχρηστων αντικειμένων όπως μπαλών, παπουτσιών, μαγιώ, τάνγκα, στρινγκακίων και λοιπών αξεσουάρ. Όπως και οι δωροδοκίες των γλυκύτατων κορασίδων. Όπως και το παιχνίδι στο καζίνο. Γενικά για τα πάντα χρησιμοποιούνται μενού, κάτι απίστευτα δυσλειτουργικό και άσχημο αισθητικά. Μιας και μιλήσαμε για την αισθητική του παιχνιδιού, από πλευράς γραφικών δεν έχει να πει και τίποτα το ιδιαίτερο. Τα μοντέλα των κοπελιών κυμαίνονται σε αρκετά καλά επίπεδα, ωστόσο όλα τα υπόλοιπα βουλιάζουν στη μετριότητα. Δύο συγκεκριμένα σημεία στα σώματα των πρώτων μάλιστα αγνοούν εντελώς τους νόμους της φυσικής, γεγονός που πάντως αμφιβάλλω αν θα ενοχλήσει κάποιον. Το soundtrack πάντως είναι υποφερτό: στο ένα μισάωρο που θα αντέξετε παίζοντας το παιχνίδι, δεν θα προλάβετε να το βαρεθείτε.

Εν ολίγοις αυτά σχετικά με το Dead or Alive: Paradise. Πρόκειται για ένα παιχνίδι που όχι απλά είναι αδιάφορο αλλά δεν έχει καν concept, μια βασική ιδέα πάνω στην οποία να βασίζεται. Ειλικρινά δεν μπορώ να φανταστώ έναν λόγο για να πάρει κανείς το παιχνίδι. Αν θέλει να παίξει blackjack και πόκερ, μπορεί να βρει κάποιο εξειδικευμένο παιχνίδι. Αν θέλει να δει λολίτες με παραφουσκωμένα στήθη και ολοστρόγγυλα οπίσθια τότε μπορεί κάλλιστα να ψάξει για soft πορνό στο internet. Αν πάλι «ψήνεται» για βόλεϊ και πάλι μπορεί να βρει κάτι σχετικό. Το Dead or Alive: Paradise είναι ένα παιχνίδι που θέλει να τα κάνει όλα χωρίς τελικά να κάνει τίποτα. Μείνετε μακριά.

Αρχίζω να πιστεύω ότι εκεί στην Tecmo, στη θέση του Itagaki πήραν τον... Σειρηνάκη!