Dead or Alive Dimensions

Αν υπήρχε ο θεός της γενναιοδωρίας του gaming, σε αυτόν θα έπρεπε ο Satoru Iwata και όλο το παρεάκι εκεί στο Κιότο να ανάψουν μια λαμπάδα ίσα με το μπόι του Χαλκίδη και του Κηπουρόπουλου μαζί (σ.σ. πάνω από 4 μέτρα). Σε αυτόν και στην Team Ninja. Το Dead or Alive Dimensions είναι αυτό που, υπό οποιαδήποτε άλλη συνθήκη και σε οποιοδήποτε άλλο σύστημα θα καταγραφόταν ως ένα budget πακέτο, μία συλλογή μερικών απίθανων – με την έννοια του «υπερβολικού» - gaming στιγμών. Και όμως, αυτή η, στην ουσία, «επανάληψη των παλαιότερων DOA συν κάτι έξτρα» είναι το πιο πλήρες και πιο προσεγμένο παιχνίδι στο 3DS μέχρι τώρα. Οπότε σταματήστε να διαβάζετε το review και άντε να το αγοράσετε!

Το Dead or Alive είναι γνωστό για συγκεκριμένους λόγους. Είναι ένα button-masher που μόνο εκ πρώτης όψεως θυμίζει κάτι αντάξιο του Street Fighter. Η τακτική είναι σαφώς πιο περιορισμένη, οι αναμετρήσεις υπάρχουν απλώς ως συνδετικοί κρίκοι ανάμεσα στα cinematics και το ενδιαφέρον επικεντρώνεται κυρίως στις αναπηδήσεις των βυζιών των πρωταγωνιστριών του, καθώς αυτές εκτελούν χορευτικές πολεμικές κινήσεις ή χαζοχαίρονται στα ενδιάμεσα βιντεάκια. Όχι, το Dimensions δεν είναι μία προσπάθεια για να μας φάνε χρήματα υποσχόμενοι να μας δείξουν λίγη ψηφιακή σάρκα, όπως έγινε με τις soft porn διασκευές τύπου Extreme Beach Volleyball. Αντίθετα, είναι ένα έντιμο παιχνίδι, πλήρες και καλοδουλεμένο. Απλώς... δεν είναι ακριβώς fighting game. Περισσότερο θα το περιέγραφα ως ένα ρομαντικό παραμύθι σαν το Κάντυ-Κάντυ, απλώς σε αυτήν την περίπτωση αγόρια και κορίτσια δείχνουν ο ένας στον άλλο την αγάπη τους με το να πλακώνονται στις μπουνιές. Κατά τα άλλα, έχει όλα τα στοιχεία της γιαπωνέζικης teen ρομαντζάδας: κοριτσάκια να κλαίνε στα κρυφά για να μην προδοθούν, περιμένοντας από τα αγοράκια να προτείνουν κάτι... πρόστυχο («τι θα 'λεγες για να το γιορτάσουμε να σού 'ριχνα κάνα... χέρι ξύλο») πριν χοροπηδήσουν χαρούμενα δείχνοντάς μας το σλόγκι τους (πριν ή μετά τη μάχη), σαρδανάπαλοι εκπαιδευτές που σιγοψήνουν γκέι αγοράκια, λίγο S/M, λίγο submission (που κυρίως εκφράζεται με χαστουκάκια) και – φυσικά – λίγη υποψία περί ενδοοικογενειακών ερωτικών σχέσεων, έτσι για ποικιλία βρε αδερφέ! Βάλτε σε όλα αυτά τις δυνάμεις ενός δαίμονα νίντζα και μίας πολυεθνικής που συνωμοτεί εναντίον ολόκληρης της ανθρωπότητας και... βουαλά!

Το story mode του Dimensions διασχίζει ολόκληρη την ιστορία των DOA, από το πρώτο μέχρι το τέταρτο παιχνίδι, και επιπλέον περιλαμβάνει ένα ακόμη κεφάλαιο με το οποίο κλείνει ο κύκλος που ξέρουμε έως τώρα. Κάθε κεφάλαιο μας εξιστορεί τα γεγονότα μέσα από τις προσωπικές ιστορίες των χαρακτήρων κλειδιά, περιλαμβάνοντας όμως και ενδιάμεσες αναμετρήσεις με άλλους χαρακτήρες που δεν έχουν κάποιον σημαίνοντα ρόλο. Στην ουσία όμως το story mode παίζει τον ρόλο του tutorial, αφού κάθε τόσο η δράση διακόπτεται από quick time events, τα οποία μας μαθαίνουν τους απαραίτητους συνδυασμούς πλήκτρων για να αντιμετωπίζουμε συγκεκριμένες επιθέσεις και για να εκτελούμε πολύπλοκα combos. Πάντως οι πολύπλοκες κινήσεις δεν είναι απαραίτητες για να ολοκληρωθεί το story mode, αλλά ούτε και για τα υπόλοιπα modes εναντίον της AI, αφού το Dimensions παραείναι εύκολο. Όπως και να έχει, οι πολύπλοκες κινήσεις εμφανίζονται και σαν shortcuts στην οθόνη αφής οπότε μπορείτε να τις χρησιμοποιήσετε ακόμη και σε αγώνες εναντίον άλλων παιχτών μέσω τοπικού ή ίντερνετ multiplayer (αδικία υπέρ των ατζαμήδων ή όχι, υποπτεύομαι ότι η Team Ninja έφτιαξε τα shortcuts επειδή στην πράξη η εκτέλεση των πιο δύσκολων κινήσεων με τον μοχλό δεν είναι και το πιο απλό πράγμα στον κόσμο).