de Blob 2

Το πρώτο de Blob αν και βγήκε αποκλειστικά στο Wii δεν τα πήγε κι άσχημα –ξέρετε, η «κατάρα» των third-party τίτλων στο σύστημα της Nintendo… Λογικά σκεπτόμενη πάντως, η THQ θέλοντας να προσεγγίσει ένα ακόμα μεγαλύτερο κοινό, αποφάσισε το sequel του να κυκλοφορήσει και στα δύο «μεγάλα» formats (PS3 και Xbox 360) οπότε κάπως έτσι το de Blob 2 μας προέκυψε multiplatform. Οι διαφορές μεταξύ των τριών εκδόσεων είναι αμελητέες και έχουν να κάνουν κυρίως με τον τρόπο χειρισμού –ναι, ΟΚ, υπάρχουν και ορισμένες διαφοροποιήσεις στα γραφικά αλλά τίποτα το συγκλονιστικό. Η έκδοση για PS3 θεωρητικά υποστηρίζει και Move, ωστόσο το συγκεκριμένο χαρακτηριστικό κρίνεται τουλάχιστον άχρηστο –και Move να έχετε, δεν πρόκειται να το χρησιμοποιήσετε πάνω από πέντε λεπτά. Ο έλεγχος του Blob γίνεται με τα «παραδοσιακά» χειριστήρια, πλην φυσικά της περίπτωσης του Wii όπου δράση αναλαμβάνει ο δοκιμασμένος συνδυασμός Wiimote + Nunchuk.

Αμπεμπαblob

Το concept του παιχνιδιού αναμενόμενο: ο κακός Comrade Black έχει επιστρέψει και έχει αφαιρέσει από την Prisma City το χρώμα, μεταμορφώνοντας τους κατοίκους της σε άχρωμα καταθλιπτικά πλάσματα (από Raydians σε Graydians –lol) και ο μόνος που μπορεί να σώσει την κατάσταση είναι ο Blob, μία… λαστιχένια (αν όχι από ζελέ) μπάλα που έχει τη δυνατότητα να ρουφά χρώμα και να βάφει κάθε επιφάνεια απ’ την οποία περνά.

Αυτό με λίγα λόγια είναι το gameplay του de Blob 2. Τριγυρνάτε στα διάφορα επίπεδα του παιχνιδιού (δώδεκα τον αριθμό), «τσιμπάτε» χρώμα και βάφετε σπίτια, δρόμους, πεζοδρόμια, βαπόρια, αυτοκίνητα και γενικότερα οτιδήποτε βάφεται. Σε πολλές περιπτώσεις θα σας ζητηθεί να μπογιατίσετε με συγκεκριμένα χρώματα κάποιες επιφάνειες και κάπως έτσι, θα κάνουν την εμφάνισή τους τα πρώτα παζλ. Θα πρέπει να βρείτε τον δρόμο σας ανοίγοντας διακόπτες και ολοκληρώνοντας mini-quests ενώ παράλληλα γεμίζετε με χρώμα και δίνετε ζωή στον κόσμο γύρω σας. Όσο προχωράτε στο παιχνίδι θα βγαίνουν στην επιφάνεια νέοι μηχανισμοί, ωστόσο η ιδέα παραμένει η ίδια και αυτό από ένα σημείο και μετά κουράζει.

Ευχάριστο διάλειμμα αποτελούν τα υπόγεια τμήματα του de Blob 2, εκεί όπου το παιχνίδι μετατρέπεται για λίγο σε ένα 2D platformer –μπόλικοι διακόπτες και εκεί. Αντίπαλός σας πάντως, εκτός των διάφορων εχθρών που θα συναντήσετε και φυσικά του μελανιού στο οποίο δεν πρέπει να πέσετε, θα είναι και ο χρόνος. Για την ολοκλήρωση του εκάστοτε επιπέδου έχετε ένα τάδε χρονικό περιθώριο (ανάλογα και με τον βαθμό δυσκολίας που θα επιλέξετε –το normal είναι κομματάκι δύσκολο, πιστέψτε με) μέσα στο οποίο πρέπει να «καθαρίσετε». Αυτό από μόνο του δεν θα ήταν και τόσο κακό αν δεν υπήρχε ένα ηλίθιο σύστημα checkpoints. Άπαξ και χάσετε κάπου, το παιχνίδι σας επαναφέρει στο τελευταίο checkpoint θέλοντας και μη. Αυτό σημαίνει ότι πρώτον, ξεκινάτε με βάση τις επιδόσεις σας τότε (οπότε αν «φάγατε» τον χρόνο κωλοβαρώντας, κλαίτε) και δεύτερον, ο κόσμος επιστρέφει στην κατάστασή του εκείνη τη στιγμή. Ξέρετε τι είναι να σου μένουν δυο-τρεις πινελιές (κυριολεκτικά) για να τελειώσεις ένα level και να γυρνάς σχεδόν στην αρχή του; Γλέντια λέμε…