Dark Sector

Το Dark Sector είχε ανακοινωθεί σχεδόν 9 χρόνια πριν από την Digital Extremes, στη συνέχεια έπεσε στην απόλυτη αφάνεια και πριν ένα χρόνο κυκλοφόρησε για XBOX 360 και PS3! Η έκδοση του PC πέρασε δια πυρός και σιδήρου μέχρι να φτάσει στην τελική της μορφή, όπου τεχνικά τουλάχιστον δεν απογοητεύει.

Ο παίκτης παίρνει το ρόλο του Hayden Tenno, ενός σούπερ-ντούπερ ειδικού πράκτορα με μυστική αποστολή στα εδάφη της πρώην Σοβιετικής ένωσης. Το αποτέλεσμα είναι να μολυνθεί από έναν μυστηριώδη ιό ο οποίος, όπως όλοι αυτοί οι ιοί στα video games, δημιουργεί μεταλλάξεις και τέρατα και δίνει στον πρωταγωνιστή μία μοναδική βιο-μεταλλική στολή η οποία εξελίσσεται κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού, καθώς και κάποιες μοναδικές υπερδυνάμεις που διαμορφώνουν το gameplay.

ΟΚ…, υποθέτω ότι από αυτήν την περιγραφή θα είχατε ήδη άμεσους συνειρμούς με Resident Evil και Prototype, αν και μάλλον απέτυχα να σας μεταδώσω την αίσθηση Dead Space που κυριαρχεί, έστω κι αν δεν βρισκόμαστε στο διάστημα.

To Dark Sector θεωρητικά διαθέτει όλα τα κατάλληλα υλικά που συνθέτουν μία μεγάλη επιτυχία, ακόμα και τα στοιχεία ενός παιχνιδιού που θα έγραφε ιστορία. Όμως, όπως ήδη γνωρίζουμε από τις εκδόσεις σε XBOX 360 και PS3, κάτι τέτοιο δεν συνέβη. Κι αυτό διότι το παιχνίδι ποτέ δεν κατάφερε να συνθέσει τα καλά υλικά του gameplay στις σωστές ποσότητες…

Μόνο εγώ και η Xena!

Θα μιλάγαμε για ένα κατά βάση τυπικό shooter τρίτου προσώπου όπου ο ήρωας εξοντώνει τους αντιπάλους του με όπλα και χειροβομβίδες, κινείται σε ανοιχτούς και κυρίως κλειστούς χώρους, προσπαθεί να καλυφθεί από τα εχθρικά πυρά (το stealth στοιχείο όμως είναι σχεδόν ανύπαρκτο εκτός από την ικανότητα του ήρωα στα προχωρημένα επίπεδα να γίνεται αόρατος), αλλά… Υπάρχει ένα μεγάλο “αλλά” που διαφοροποιεί το gameplay του Dark Sector από κάθε άλλο παιχνίδι του είδους.

Αναφέρομαι φυσικά στην ρομφαία (“Glaive”), που χρησιμοποιεί ο Ηayden, και η οποία είναι και ο πραγματικός πρωταγωνιστής. Είναι το σημαντικότερο θετικό της μετάλλαξής του, μπροστά στο οποίο ωχριά ακόμα και η καταπληκτική στολή του.

Η ρομφαία, που είναι βασικά ένα τεράστιο «σούρικεν», θυμίζει το Krull από την ομώνυμη ταινία του 1983, με ιδιότητες που φέρνουν περισσότερο στο Chakram της Xena. Ιδιότητες που διαρκώς εμπλουτίζονται από επίπεδο σε επίπεδο, προσδίδοντας επιπλέον ενδιαφέρον στο gameplay.

Στο ξεκίνημα του παιχνιδιού η ρομφαία μπορεί να χρησιμοποιηθεί για melee χτυπήματα από κοντά, και ως “μπούμερανγκ” για επιθέσεις εξ αποστάσεως. Περιέργως στα melee χτυπήματα δεν είναι καθόλου δυνατή, και εξάλλου οι μάχες εκ του σύνεγγυς είναι μάλλον κάτι που θα πρέπει να αποφεύγετε. Οι αντίπαλοί σας μερικές φορές θα κάνουν επιθέσεις από κοντά και τότε θα εμπλακείτε σε κάποια μορφή πάλης όπου θα πρέπει να πατήσετε επίμονα κάποιο πλήκτρο για να τους νικήσετε. Σε αυτές τις περιπτώσεις θα έχετε συχνά την ευκαιρία να εφαρμόσετε και κάποια βίαια fatalities! Η βία είναι παντού και γι’ αυτό το λόγο έχει σηματοδότηση PEGI 18+, ενώ στην Αυστραλία έχει απαγορευθεί η –προ λογοκρισίας- κυκλοφορία του.

Σαν όπλο από μακριά, η ρομφαία είναι μία μοναδική εμπειρία που μπαίνει αυτόματα στο πάνθεον των καλύτερων στιγμών των computer & video games. Την εκτοξεύετε κατά των αντιπάλων σας και ανάλογα με το πού θα τους πετύχετε μπορείτε να τους σκοτώσετε αμέσως –με χτύπημα σε κεφάλι ή σώμα- ή να κόψετε χέρια και πόδια οπότε και θα πέσουν κάτω σφαδάζοντας!

Η ρομφαία ακολουθεί μερικούς κανόνες της φυσικής, οπότε μπορείτε να κάνετε εντυπωσιακές σπόντες για να χτυπήσετε δύο ή περισσότερους αντιπάλους ταυτόχρονα, πριν επιστρέψει στα χέρια σας.

Στη συνέχεια τα πράγματα σοβαρεύουν… Αποκτάτε το “super χτύπημα”, σχετικά εύκολο να εκτελεστεί, και σας επιτρέπει στον παίκτη να σπάτε τις αλυσίδες που κλειδαμπαρώνουν πόρτες και κάγκελα, ενώ μπορεί να κόψει στα δύο τους πιο αδύναμους αντιπάλους.

Τώρα φανταστείτε ότι δίνετε μάχη στην πλατεία του χωριού και οι σφαίρες πέφτουν βροχή γύρω σας. Έχετε πιάσει μία καλή γωνία πίσω από έναν τοίχο και σκέφτεστε: “πού να βγαίνω τώρα στη βροχή, ας κάτσω εδώ που είναι ήσυχα…”. Αυτό θα γινόταν σε ένα συνηθισμένο shooter αλλά όχι, στο Dark Sector δεν μασάμε! Εδώ απλά θα λοκάρετε πάνω σε ένα από τα δεκάδες όπλα που έχουν πέσει τριγύρω από τους νεκρούς αντιπάλους σας, θα εξαπολύσετε την ρομφαία και αυτή θα επιστρέψει στα χέρια σας μαζί με το όπλο! Good boy!

Δυστυχώς οι σχεδιαστές του παιχνιδιού την «καταβρήκαν» με το τεράστιο σούρικεν τους και τις δυνατότητές του και έσπρωξαν το gameplay λίγο περισσότερο από ό,τι θα έπρεπε προς αυτήν την κατεύθυνση. Έτσι, τα όπλα που παίρνετε από τους σκοτωμένους εχθρούς μπορείτε να τα χρησιμοποιήσετε μόνο για μερικά δευτερόλεπτα, αφού στη συνέχεια αυτοκαταστρέφονται στα χέρια σας, καθώς υποτίθεται ότι κάνουν έλεγχο και βρίσκουν το DNA του Hayden μολυσμένο… Bad boys!