Dante’s Inferno

Κατά γενική ομολογία, το Dante’s Inferno σε Xbox 360 και PS3 δεν είχε να πει και πολλά. Μπορεί η EA να μας έπηξε στο –προκλητικό ομολογουμένως- promotion και την υπερβολή, γεγονός όμως ήταν πως με Bayonetta και Darksiders στο προσκήνιο και με ένα God of War III να έρχεται στο βάθος, ο τίτλος της Visceral δεν είχε την αντιμετώπιση που θα περίμεναν οι δημιουργοί του από Τύπο και κοινό. Όπως πολύ σωστά επεσήμανε και ο Φωκίωνας στο review του, «το Dante’s Inferno είναι ακόμα μία από τις πρόσφατες προσπάθειες της ΕΑ να μιμηθεί μια μεγάλη επιτυχία σε ένα είδος που παραδοσιακά δεν της ανήκει» και αυτό φάνηκε πολύ από την πρώτη κιόλας ημέρα κυκλοφορίας του.

Με τον τίτλο να έχει συμπληρώσει δυο-τρεις εβδομάδες κυκλοφορίας λοιπόν, η EA ξαναχτυπά λανσάροντας ακόμα μία έκδοσή του, αυτή τη φορά για το PSP. Αποτελώντας δημιούργημα της Artificial Mind and Movement και όχι της Visceral Games, το… μικρό Dante’s Inferno παρουσιάζεται ως ένα downscale της έκδοσης για Xbox 360 και PSP. Από πλευράς σεναρίου τα πάντα παραμένουν ως έχουν, βιάζοντας δηλαδή τη θεία κωμωδία του Dante Alighieri με την οποία το παιχνίδι εξακολουθεί να έχει μια μακρινή συγγένεια, στα όρια της συνωνυμίας.

Εν πάση περιπτώσει, ο Dante γυρνά από την Τρίτη Σταυροφορία στη Φλωρεντία για να ανακαλύψει ότι η αγαπημένη του Beatrice όχι απλά είναι νεκρή αλλά πλέον η ψυχή της έχει περάσει στα χέρια του Διαβόλου ο οποίος και σκοπεύει να τη χρησιμοποιήσει για να αντικαταστήσει τον ίδιο τον Θεό! Ο Dante φυσικά δεν σκοπεύει να αφήσει τα πράγματα να εξελιχθούν έτσι και έτσι κατεβαίνει ο ίδιος στην Κόλαση, σφάζοντας διαβόλους και τριβόλους, ξεκινώντας από τον ίδιο τον Χάροντα και φτάνοντας μέχρι τον ίδιο τον Βελζεβούλη περνώντας πρώτα μέσα από τους εννέα κύκλους της Κολάσεως.

Ο Δάντης στην Eurovision Κόλαση

Σε περίπτωση που δεν είστε εξοικειωμένοι με το Dante’s Inferno, στο παιχνίδι ελέγχετε τον Δάντη ο οποίος στην προσπάθειά του να σώσει την αγαπημένη του Beatrice απ’ τα χέρια του Διαβόλου, αραιώνει όπως μπορεί τον πληθυσμό της κόλασης στέλνοντας απέθαντους, διαβόλους, δαίμονες και λοιπούς κατοίκους της να… εχμχμ… συναντήσουν τον Δημιουργό τους; Τεσπά, η δράση στο Dante’s Inferno χωρίζεται σε δύο μέρη: τις μάχες και την περιπλάνηση στα διάφορα περιβάλλοντα της κόλασης. Σε ό,τι αφορά το δεύτερο, μην φανταστείτε κάτι το extreme: η πορεία που θα πρέπει να ακολουθήσετε είναι προδιαγεγραμμένη (ο μόνος λόγος απόκλισης είναι η ανακάλυψη κρυμμένων ασημένιων νομισμάτων, πηγών που θα γεμίσουν health και mana και η… γνωριμία με σημαντικά πρόσωπα –βλ. παρακάτω) και σε αρκετές περιπτώσεις το παιχνίδι θα τεστάρει τα αντανακλαστικά σας αφού είτε θα πρέπει να ενεργήσετε αστραπιαία είτε θα πρέπει να ανταποκριθείτε στο πάτημα συγκεκριμένων πλήκτρων ή ακολουθιών.

Αυτό το τελευταίο παίζει σημαντικό ρόλο καθ’ όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού αφού τόσο στα τελειώματα των αντιπάλων σας όσο και πολεμώντας τα διάφορα –γιγαντιαία σε διαστάσεις- bosses θα κληθείτε να πατήσετε συγκεκριμένα πλήκτρα, άλλοτε μία φορά κι άλλοτε συνεχόμενα όσο πιο πολλές φορές γίνεται. Η δε αποθήκευση της προόδου σας γίνεται είτε αυτόματα σε συγκεκριμένα σημεία του παιχνιδιού είτε κάθε φορά που συναντάτε ένα άγαλμα της Beatrice –τρελή φίρμα η λεγάμενη! Οι μάχες από την άλλη πλευρά έχουν πολύ περισσότερη πλάκα. Ο Dante έχει μια light και μία heavy attack ενώ είναι σε θέση να μπλοκάρει και να αποφύγει επιθέσεις των αντιπάλων. Ως όπλα του χρησιμοποιεί το δρεπάνι του Χάρου (που παίρνει… από τον ίδιο τον Χάρο :P) και έναν σταυρό που του είχε δώσει η Beatrice ενώ είναι σε θέση να εξαπολύει και πανίσχυρα ξόρκια και κάπου εδώ αρχίζουν τα ωραία.