Cursed Mountain

Όταν ο Κλάδης μου πάσαρε το Cursed Mountain για το Wii και με τα όσα είχα υπ’ όψιν μου για το παιχνίδι, πίστευα ότι έπιανα στα χέρια μου το επόμενο Resident Evil ή έστω μια καλή αντιγραφή του. Στη συνέχεια βέβαια αναθεώρησα τις απόψεις μου οι οποίες όδευαν προς την εντελώς αντίθετη κατεύθυνση όσο περισσότερο ασχολιόμουν με το Cursed Mountain, έναν τίτλο με ενδιαφέρον concept που όμως τα χαλάει στην υλοποίηση.

Ο μικρός Βούδας

Το σενάριο του παιχνιδιού εξελίσσεται την δεκαετία του ’80 (οπότε ξεχάστε κινητά, GPRS, GPS, TFT, EBD και ABS) και εσείς ελέγχετε τον Eric Simmons, έναν ορειβάτη ο οποίος φεύγει εσπευσμένα για το βουνό Chomolonzo των Ιμαλαΐων καθώς μαθαίνει ότι ο αδελφός του, Frank, αγνοείται κάπου εκεί. Εμβαθύνοντας λίγο στην υπόθεση θα μάθετε ότι ο αδελφός σας είχε προσληφθεί από τον γνωστό πρώην ορειβάτη Edward Bennett με σκοπό να βρει ένα αρχαίο artifact, γνωστό και ως Terma, το οποίο όμως συνοδεύει μια αρχαία κατάρα.

Η πλοκή εξελίσσεται αρκετά καλά αφού στη διαδρομή θα μάθετε μέσω σελίδων ημερολογίων και βιβλίων που θα πέφτουν στα χέρια σας αρκετές λεπτομέρειες για το Terma, το βουνό, τον Bennett και τον βουδισμό γενικότερα, δεδομένου πάντα του ότι έχετε διάθεση για διάβασμα. Ξεκινάτε την περιπέτειά σας σε μια ερημωμένη πόλη όπου είναι φως-φανάρι πως κάτι κακό έχει συμβεί. Σταδιακά θα μπαίνετε στο κλίμα του παιχνιδιού βρίσκοντας τον βασικό σας εξοπλισμό ο οποίος με τον καιρό θα εξελίσσεται προστατεύοντάς σας ακόμα καλύτερα από τους κινδύνους που ελλοχεύουν.

Στην προσπάθειά σας να βρείτε τον αδελφό σας, εμπόδιο θα σταθούν τα διάφορα πνεύματα και φαντάσματα που προστατεύουν τα μυστικά του βουνού και τα οποία θα προσπαθήσουν να σας σταματήσουν. Εσείς θα μπορέσετε να τα ξεφορτωθείτε επιστρατεύοντας… το τρίτο σας μάτι (!), μια ικανότητα να βλέπετε πράγματα που δεν υπάρχουν στην πραγματικότητα αλλά σε μία άλλη διάσταση, γνωστή και ως Bardo. Οι μάχες με τα πλάσματα του βουνού γίνονται με χρήση τόσο των διάφορων relics που θα βρείτε στον δρόμο σας όσο και με τη βοήθεια της πιστής σας αξίνας –ορειβάτης είναι ο άνθρωπος, όχι η Lara Croft!

Προκειμένου να απαλλαγείτε μια και καλή από ένα πνεύμα, θα χρειαστεί να πραγματοποιήσετε μια συγκεκριμένη κίνηση με το Wiimote, κάτι για το οποίο ενδεχομένως να χρειαστείτε αρκετή εξάσκηση. Γενικότερα, αν και με τον έλεγχο του Eric όσο εκείνος τριγυρνά εδώ κι εκεί δεν θα αντιμετωπίσετε κανένα πρόβλημα, όταν έρχεται η ώρα για την πραγματοποίηση κάποιας συγκεκριμένης κίνησης εν ώρα μάχης ή ritual, τότε θα πρέπει να είστε προσεκτικοί αφού απαιτείται αρκετή ακρίβεια.

Πέραν των μαχών, το gameplay του παιχνιδιού περιλαμβάνει και μερικούς γρίφους, η πλειοψηφία των οποίων είναι γρίφοι κατ’ ευφημισμό αφού μετά δυσκολίας θα προβληματίσουν πεντάχρονο. Την περισσότερη ώρα θα αναλωθείτε σε quests του τύπου «πήγαινε από εδώ εκεί» και «βρες το τάδε αντικείμενο». Στο πήγαινε-έλα θα έχετε να αντιμετωπίσετε πνεύματα, φαντάσματα και λοιπά στοιχειά αλλά η όλη εξέλιξη είναι εντελώς γραμμική χωρίς να σας αφήνει περιθώρια λάθους ή αυτοσχεδιασμού.