Crysis 2

Το Crysis είναι το αγαπημένο μου FPS της τελευταίας δεκαετίας μαζί με το πρώτο Halo. Και δεν με κέρδισε απλώς με τα γραφικά, αλλά πολύ περισσότερο με τον «ανοιχτό» του χαρακτήρα, κατά τον οποίο μπορούσα να αντιμετωπίσω την ίδια κατάσταση με εντελώς διαφορετικές τακτικές. Βέβαια πολλοί ήταν αυτοί που έκριναν το gameplay ως αργό και βαρετό και τα γραφικά επαναλαμβανόμενα, κολλώντας στον τίτλο την «ετικέτα» του benchmark που απλώς έσπρωχνε στα όρια τις κάρτες γραφικών. Τις φωνές αυτών φαίνεται πως αφουγκράστηκε η Crytek, η οποία προχώρησε σε δραστικές αλλαγές στο νέο παιχνίδι με το σκηνικό να μεταφέρεται πλέον στη Νέα Υόρκη και τη δράση να είναι πιο σφιχτή και δεμένη.

Καλωσορίσατε στη Νέα Υόρκη

Το Crysis 2 εξελίσσεται τρία χρόνια μετά τα γεγονότα του πρώτου παιχνιδιού και του expansion Warhead. H πόλη της Νέας Υόρκης έχει χτυπηθεί από έναν θανατηφόρο μεταδοτικό ιό, αναγκάζοντας τους περισσότερους κατοίκους της να την εγκαταλείψουν, την στιγμή που η C.E.L.L., μία παραστρατιωτική ομάδα υπό της οδηγίες της Crynet, προσπαθεί να ελέγξει την κατάσταση. Εμείς αναλαμβάνουμε τον ρόλο του Alcatraz, μέλους μίας μονάδας πεζοναυτών με αποστολή να βρει και να φυγαδεύσει από την πόλη τον Nathan Gould, ένα γιατρό ο οποίος γνωρίζει τι κρύβεται πίσω απ' όλα αυτά, ενώ στο καπάκι γίνεται και μία εξωγήινη εισβολή. Ο Alcatraz βρίσκεται να φορά τη Nanosuit και το Crysis 2 ξεκινά μέσα από την ελαφρώς άτσαλη αφήγηση μίας κατά τ' άλλα ενδιαφέρουσας ιστορίας.

Αυτό που με είχε κάνει να λατρέψω το Crysis (και προηγουμένως το Far Cry), ήταν ο ανοιχτός κόσμος του που άφηνε στον παίκτη την επιλογή του πώς θα προσεγγίσει κάθε αποστολή, ένα χαρακτηριστικό που δεν θα συγχωρούσα με τίποτα αν έλειπε από τον διάδοχό του. Ευτυχώς όμως, η Crytek κατάφερε σε γενικές γραμμές να δώσει ελευθερία κινήσεων. Όχι την ίδια ελευθερία όπως στο πρώτο παιχνίδι, αλλά αρκετή ώστε το Crysis 2 να μην είναι military-fps κλώνος. Φτάνοντας σε μια νέα περιοχή, η στολή μας πληροφορεί μέσω του HUD για τις διαφορετικές τακτικές που μπορούμε να ακολουθήσουμε για να τη βγάλουμε «καθαρή». Μπορούμε για παράδειγμα να προσπεράσουμε τους εχθρούς μας διακριτικά χωρίς να χρειαστεί να σπαταλήσουμε ούτε σφαίρα, να επιλέξουμε ένα βολικό μακρινό σημείο και αφού «κατασκηνώσουμε» να ξεκινήσουμε να σκοτώνουμε τους πάντες από απόσταση ασφαλείας, ή να πάμε... «ντουγρού» στ' αμπέλι. Ευτυχώς μετά από τόσα FPS τα οποία είναι από την αρχή μέχρι το τέλος γραμμικά με μόνη διαφορετική στρατηγική το να μπορείς να αλλάξεις... όπλο, έρχεται επιτέλους ένα που να μας επιτρέπει να παίξουμε με τον τρόπο και τον ρυθμό που θέλουμε εμείς.

Όμως το μεγάλο «ατού» είναι η βελτιωμένη Nanosuit. Η χρήση της είναι πολύ πιο βολική από ότι στο πρώτο παιχνίδι μιας και οι περισσότερες λειτουργίες της ενεργοποιούνται άμεσα με το πάτημα ενός κουμπιού. Για παράδειγμα, αν θέλουμε να εκτελέσουμε ένα μεγαλύτερο άλμα δεν χρειάζεται να ενεργοποιήσουμε το «Maximum Power», όπως γινόταν στο πρώτο Crysis, αφού πλέον μπορούμε να το κάνουμε απλά έχοντας πατημένο για λίγη περισσότερη ώρα το αντίστοιχο κουμπί. Βεβαίως αυτά δεν αλλάζουν άρδην τον τρόπο που παίζουμε, αλλά έτσι τα πράγματα γίνονται πολύ πιο άμεσα και μειώνονται οι πιθανότητες να επιλέξουμε τη λάθος λειτουργία της στολής πάνω στην ένταση της μάχης. Επιπλέον, συλλέγοντας DNA από τους εξωγήινους εισβολείς μπορούμε να αναβαθμίζουμε την στολή με νέες λειτουργίες, όπως αθόρυβο περπάτημα, δυνατότητα προβολής της τροχιάς των εχθρικών πυροβολισμών, ταχύτερη επαναφόρτιση της ενέργειάς μας κ.ο.κ.