Coraline

Παρασκευή βραδάκι, ζεστούλα σχετικά έξω, ησυχία από πλευράς υποχρεώσεων. Έχοντας τελειώσει με τα της δουλειάς, ο γράφων είπε να βγει να ξεσκάσει από τις σκοτούρες και τη ρουτίνα της καθημερινότητας πηγαίνοντας σινεμά. Δυσκολεύτηκε λίγο να βρει τον δρόμο βέβαια, είχε καιρό να πάει, αλλά εν τέλει τα κατάφερε. Πάρκαρε σε ακτίνα ενός χιλιομέτρου και μια και δυο ξεκίνησε σκεπτόμενος ποιο έργο θα μπορούσε να δει. Ευτυχώς η ουρά στα εκδοτήρια εισιτηρίων συναγωνιζόταν αυτή τελευταίας μέρας στο ΙΚΑ κι έτσι τόσο εκείνος όσο και η παρέα του είχαν άπλετο χρόνο στη διάθεσή τους να αποφασίσουν τι έργο θα έβλεπαν.

Μόλις έφτασαν στην τρίτη σελίδα του προγράμματος τα μάτια τους καρφώθηκαν μεμιάς στη δεύτερη ταινία: Coraline. Είχαν διαβάσει κάτι ψιλά για την πάρτη της, ήξεραν ότι την επιμέλειά της είχε ο δημιουργός του Nightmare before Christmas κι έτσι η απόφαση πάρθηκε σχετικά εύκολα. Η ταινία ήταν χαριτωμένη, η βραδιά εξελίχθηκε ακόμα καλύτερα κι όταν τελικά ο υποφαινόμενος έφτασε αποκαμωμένος στο σπίτι, βρήκε ένα μικρό πακέτο στην πόρτα να τον περιμένει. Κάτω από τον σπάγκο και πάνω από το χάρτινο περιτύλιγμα υπήρχε ένα σημείωμα: «Τώρα που είδες την ταινία, θα παίξεις και το παιχνίδι. Harry Kladopotter».

«Κατάρα», αναφώνησα. «Πώς διάολο έμαθε ο τρισκατάρατος τι είδα τελικά»; Μπήκα σπίτι βρίζοντας θεούς, Κλάδηδες και δαίμονες, έφτιαξα ένα κρύο γάλα με δύο σάντουιτς, πήρα το DS ανά χείρας και άραξα στον καναπέ. «Ας πρόσεχα, την επόμενη φορά θα δω το Angels & Demons» σκέφτηκα την ώρα που την οθόνη του DS μου φώτιζε το λογότυπο της D3 Publisher. «Μια ψυχή που ‘ναι να βγει, ας βγει» μουρμούρισα ενώ βυθιζόμουν στον κόσμο του Coraline…

Πρόσεχε τι εύχεσαι…

Το παιχνίδι ακολουθεί προφανώς το σενάριο της ταινίας. Η μικρή Coraline (προφέρεται Κοραλάιν και όχι Κοραλίν όπως το έλεγε χαρακτηριστικά ένας φίλος μου απειλώντας το μάτι μου σε κάθε άκουσμα της λέξης) Jones μετακομίζει με τους γονείς της από το Michigan στο Oregon, σε ένα σπίτι γνωστό ως Pink Palace. Σύντομα θα ανακαλύψει ότι κάτι δεν πάει καλά με δαύτο καθώς παραμελημένη από τους εργασιομανείς γονείς της θα αρχίσει να γνωρίζει τους γείτονες και τα μυστικά του σπιτιού. Η μεγαλύτερη επιθυμία της ωστόσο θα γίνει σύντομα πραγματικότητα σε έναν εναλλακτικό κόσμο και ενώ η μικρή Coraline αρχικά το διασκεδάζει, στη συνέχεια ανακαλύπτει ότι τα πράγματα δεν είναι όπως φαίνονται…

Το σενάριο της ταινίας είναι συμπαθητικό και το παιχνίδι το ακολουθεί σχεδόν πιστά –ορισμένες φορές θα διαπιστώσετε ότι κάποιες λεπτομέρειες δε συμπίπτουν χρονικά με το φιλμ αλλά ένιγουεϊ. Φυσικά τα γραφικά είναι καρμπόν αυτά της ταινίας, κάτι που ούτως ή άλλως ευνοεί (ή μάλλον επιτάσσει) η ίδια η κινουμένων σχεδίων φύση τους. Οι άνθρωποι της Art Co πάντως κράτησαν το ίδιο στυλ αντιγράφοντας πιστά τους διάφορους χώρους και κάθε χαρακτήρα από την ταινία (δεν είναι δα και πολλοί) κάνοντας τον παίκτη έτσι να αισθανθεί όσο να ‘ναι πιο οικεία. Οι διάλογοι είναι σε πολλές περιπτώσεις copy/paste από το σενάριο, εννοείται πως τις φωνές τους δανείζουν οι original ηθοποιοί (Dakota Fanning, Keith David, Kath Soucie, Robert Bailey Jr. κλπ) ενώ η μουσική μετά το πεντάλεπτο καταντά επαναλαμβανόμενη παίζοντας με τα νεύρα και απειλώντας την ψυχική σας ηρεμία.