Comic Jumper: The Adventures of Captain Smiley

Αργά και σταθερά, η Twisted Pixel πλησιάζει στο να γίνει αγαπημένο μου στούντιο ανάπτυξης παιχνιδιών. Πρώτα είχαμε το συμπαθέστατο The Maw, μετά το εξαιρετικά διασκεδαστικό 'Splosion Man, και τώρα το επίσης πολύ καλό Comic Jumper. Ναι, αν και δεν το συνηθίζω, θα το παραδεχτώ από την εισαγωγή κιόλας, και θα ομολογήσω πως το Comic Jumper είναι ένα φοβερό παιχνίδι το οποίο ξεχειλίζει από χιούμορ, δράση και περισσότερες αναφορές στην ποπ κουλτούρα και τα κόμικς ακόμη και από ότι στην αγαπημένη μου τηλεοπτική σειρά, Big Bang Theory. Αν μεγαλώσατε διαβάζοντας κόμικς, αν γουστάρετε την κουλτούρα τους, τότε βρήκατε το επόμενο παιχνίδι που πρέπει να δοκιμάσετε.

Κατεδαφίζοντας τον τέταρτο τοίχο τούβλο προς τούβλο

Η ιστορία του παιχνιδιού περιστρέφεται γύρω από τον Captain Smiley, έναν όχι και τόσο φοβερό σούπερ ήρωα, ο οποίος πρωταγωνιστεί στο δικό του κόμικ μαζί με τον σύντροφό του, ένα κάφρικο αστέρι το οποίο βρίσκεται επί μονίμου βάσεως πάνω στο στήθος του. Δυστυχώς όμως το πρώτο τεύχος «πατώνει» και ο καπετάν Γελαστός μένει άνεργος και χωρίς δεκάρα. Και τότε έρχονται οι της Twisted Pixel (ναι, τα πραγματικά μέλη του στούντιο εμφανίζονται μέσα στο παιχνίδι, κατά κάποιο τρόπο υποδυόμενοι τους εαυτούς τους!) οι οποίοι, σε αντίθεση με τους υπόλοιπους αναγνώστες του κόμικ, αποφασίζουν να δώσουν μία ακόμα ευκαιρία στον Captain Smiley. Αυτός θα πρέπει να τους αποδείξει ότι αξίζει κάνοντας τον αναπληρωτή-ήρωα σε άλλα κόμικς, όχι μόνο για να αποκτήσει φήμη (που ποτέ δεν είχε) αλλά και χρήμα (που επίσης ποτέ δεν απέκτησε).

Όταν ο Smiley γνώρισε τον Nanoc

Κάπου εδώ ξεκινά ο βασικός κορμός του Comic Jumper. Ο ήρωας μας θα πρέπει να επισκεφτεί πέραν του δικού του κόμικ και τρία άλλα με εντελώς διαφορετική θεματολογία και σχεδιασμό. Αρχικά έχουμε το Nanoc the Obliviator, το οποίο αντλεί έμπνευση από κόμικς τύπου Conan the Barbarian. Εδώ ο Captain Smiley μεταμορφώνεται σε βάρβαρο ντυμένο με προβιές και με άγριο λουκ (όσο «άγρια» μπορεί να είναι η φάτσα ενός τύπου με emoticon για κεφάλι και ένα αστέρι στο στήθος). Η αισθητική των γραφικών σε αυτό το κόμικ είναι μουντή και σοβαροφανής με το χιούμορ να περιορίζεται κυρίως στα σχόλια που κάνουν οι δύο πρωταγωνιστές (ναι, αναφέρομαι και στο αστέρι) για τα διάφορα παράλογα που συναντούν. Η σάτιρα και τα καυστικά (ισοπεδωτικά, θα έλεγα) σχόλια αυξάνονται στο Improbable Paper Pals, ένα κόμικ «βγαλμένο» από τις δεκαετίες του '60 και του '70, όπου τα ρατσιστικά στερεότυπα έδιναν και έπαιρναν, οι γυναίκες είχαν σχεδόν πάντα παθητικό ρόλο και οι βρισιές απαγορεύονταν δια ροπάλου. Ξεκαρδιστικό είναι και το λουκ, με την ενδυμασία του Captain Smiley να περιλαμβάνει γαλάζιο κολάν και ένα όπλο που θυμίζει αυτό που είχε ο Μάρβιν, ο Αρειανός των Looney Tunes.

Τρίτο κόμικ (και τελευταία ευκαιρία του πρωταγωνιστή να αποκτήσει το δικό του) είναι το Cutie Cutie Kid Cupids, ένα shoujo manga -γιαπωνέζικο ασπρόμαυρο εικονογραφημένο βιβλίο που διαβάζουν κοριτσάκια που μόλις μπήκαν στην εφηβεία. Καβάλα σε έναν μονόκερο και εκτοξεύοντας καρδούλες και φουσκίτσες (!), ο Captain Smiley θα αντιμετωπίσει αγγελάκια, μαθητριούλες (τις οποίες δεν έχει πρόβλημα να ταράξει στα κλωτσομπουνίδια), τεράστια μεταλλαγμένα... αρκουδάκια και... δαίμονες. Φυσικά ο ίδιος μοιάζει με κλασσικό πρωταγωνιστή τέτοιων manga -σχετικά λεπτοκαμωμένος και με μαλλί που θα ζήλευε και ο Goku από τo Dragonball.

Στα γραφικά, η δουλειά που έριξε η Twisted Pixel είναι αξιοθαύμαστη. Όλοι οι κόσμοι είναι καλοσχεδιασμένοι και με αισθητική που ταιριάζει γάντι στην ατμόσφαιρα που θέλουν να περάσουν. Ο κόσμος του Improbable Paper Pals μοιάζει να έχει δραπετεύσει από την «Ασημένια Εποχή» των κόμικς, με έντονα χρώματα και μοντέλα χαρακτήρων που θυμίζουν κλασσικούς ήρωες από τότε. Ο κόσμος του manga αν και ασπρόμαυρος είναι λεπτομερής, ενώ το αυτό ισχύει και για τον Nanoc με την εσκεμμένα μουντή και σκούρα χρωματική παλέτα. Στον ηχητικό τομέα επίσης τα πράγματα διατηρούνται σε υψηλά επίπεδα με φοβερές ομιλίες, πολύ καλή μουσική επένδυση και ηχητικά εφέ. Μόνο παράπονο είναι ο κάπως υπόκωφος ήχος των όπλων του πρωταγωνιστή κάτι που ίσως ενοχλήσει αρκετούς που θέλουν τα shoot 'em ups τους να είναι φασαριόζικα.