Cities XL 2012

Αν έπρεπε να χαρακτηρίσω κάπως το πρώτο Cities XL που είχε κυκλοφορήσει πριν από δύο χρόνια, θα το έλεγα «χαμένη ευκαιρία» ή μάλλον «καλή ιδέα που όμως έχασε στην υλοποίηση». Το Cities XL 2011 που εμφανίστηκε πέρυσι έμοιαζε περισσότερο με update (χαριστικά expansion) παρά με sequel ενώ στον ίδιο δρόμο βαδίζει και το φετινό Cities XL 2012 που μοιάζει με… expansion του expansion –το expansion, ω expansion! Τα ηνία της ανάπτυξης του παιχνιδιού έχουν περάσει από την αποθανούσα Monte Cristo στη Focus όμως η καρδιά του παιχνιδιού παραμένει η ίδια. MMO δεν είναι (το σχέδιο αυτό άλλωστε απέτυχε παταγωδώς με αποτέλεσμα η προσπάθεια να εγκαταλειφθεί) καθώς εστιάζει στο single player στοιχείο. Κάποιες λεπτομέρειες έχουν αλλάξει, ναι, όμως αρκεί αυτό για να βελτιωθεί η συνολική εικόνα του τίτλου;

Όχι.

Το Cities XL 2012 λοιπόν, είναι ένα city management/God game όπως τα παλιά, καλά SimCity. Γίνεστε ο δήμαρχος-Θεός, δημιουργείτε μια πόλη, προσελκύετε κατοίκους, τους κρατάτε ικανοποιημένους, φροντίζετε το ταμείο να είναι στο συν και… όλα πάνε καλά! Εν αντιθέσει με άλλους τίτλους που σε γενικές γραμμές ανήκουν στο ίδιο είδος (βλ. Tropico 4), το Cities XL 2012 είναι αμιγώς sandbox: δεν σας θέτει κανέναν στόχο (πέραν κάποιων, προαιρετικών objectives), δεν σας υποχρεώνει να παίξετε ουδέν σενάριο. Διαλέγετε τον χάρτη που τραβά η όρεξή σας και αρχίζετε το χτίσιμο! Η έλλειψη αυτή με ξένισε ελαφρώς. Παρ’ ότι σε τέτοια παιχνίδια, το sandbox είναι αυτό που με ελκύει πρωτίστως, η απουσία σεναρίων μου δημιούργησε μια αίσθηση έλλειψης στόχου –για να μην πω ματαιότητας και με λέτε υπερβολικό.

Το interface παρ’ ότι έχει υποστεί ορισμένες αλλαγές παραμένει «σπαρτιάτικο» και όχι ιδιαίτερα φιλικό προς τον παίκτη. Σύμφωνοι, το Cities XL 2012 είναι ένα πολύπλοκο παιχνίδι που απαιτεί σωστό σχεδιασμό και μελετημένες κινήσεις, αν θέλετε η πόλη σας να μην πάει σαν το Ντιτρόιτ (πείτε μου ότι δεν ξέρετε τι γίνεται με το Ντιτρόιτ τώρα…), αλλά δεν μου το βγάζετε από το μυαλό ότι το όλο περιβάλλον θα μπορούσε να ήταν πιο «ζεστό». Τουλάχιστον πιο κοντά στο 2011 σε σχέση με το… 1995 στο οποίο μοιάζει να ‘χει ξεμείνει!

Στις βελτιώσεις του παιχνιδιού συγκριτικά με τον προκάτοχό του, τουλάχιστον αυτές που θα πάρετε μυρωδιά, συγκαταλέγεται και το φορολογικό σύστημα το οποίο έχει γίνει πιο ορθολογικό και ανταποκρίνεται περισσότερο στην πραγματικότητα. Έχουν προστεθεί 300 νέα κτήρια και αντικείμενα, ωστόσο κάποια από αυτά είναι προβληματικά (μου έτυχε για παράδειγμα να προσπαθώ να συνδέσω με το οδικό δίκτυο της πόλης μου κτήριο κι αυτό να αρνείται πεισματικά!) ενώ τα περισσότερα έχουν καθαρά αισθητικό χαρακτήρα. Αυτό σημαίνει ότι το έξτρα βάθος στο gameplay που πιθανώς να ζητούσαν κάποιοι δεν υφίσταται ούτε σαν concept.

Διν ίχουμι σχουλεία!

Ως δήμαρχος-Θεός, στην πόλη σας θα ασχολείστε ως επί το πλείστον με την ανέγερση νέων κτηρίων. Αυτά χωρίζονται σε ζώνες, καθεμία εκ των οποίων διαθέτει τρεις βαθμίδες «πυκνότητας» (τα σπίτια, ας πούμε, στην πρώτη θα είναι εξοχικές μονοκατοικίες με κήπο, στη δεύτερη διώροφα και τριώροφα, ενώ στην τρίτη βαθμίδα θα εξελιχθούν σε πολυώροφες πολυκατοικίες). Εσείς χτίζετε και ανάλογα με τις συνθήκες που επικρατούν στην πόλη σας, θα ‘ρθει κόσμος που φυσικά θα πιάσει δουλειά και θα βάλει ζεστό μετρητό στα ταμεία του δήμου μέσω των φόρων του.