reviewsvideogames

Chicken Blaster

του Πέτρου "Sir Pretender" Κηπουρόπουλου
η παρουσίαση έγινε σε: DS
Επίσημη ιστοσελίδα
Eίδος: shooter, PEGI: 7+

Όταν είδα στο internet για πρώτη φορά το artwork από το κουτί του Chicken Blaster (ένα κοτόπουλο ζωσμένο με σφαίρες, τίγκα στις γάζες σε μία πόζα που θυμίζει αυτές των συλληφθέντων στις ΗΠΑ) φαντάστηκα ότι επρόκειτο –μιας και δεν είχα ακούσει το παραμικρό για τον τίτλο της Zoo Games ή Zoo Digital Publishing ή Zushi (το ίδιο είναι)- για κάποιο παιχνίδι όπου ο παίκτης θα έσπερνε την καταστροφή με κανένα βιονικό κοτόπουλο. Βέβαια η συσκευασία που έφτασε στα χέρια μου διέφερε εμφανισιακά αλλά και πάλι, πόσα λίγα ήξερα και πόσα πολλά ονειρευόμουν…

Σε γενικές γραμμές πάντως ανάθεμα κι αν θα μπορείτε να διακρίνετε τι βλέπετε στην οθόνη σας: αυγά να σπάνε φόρα-παρτίδα, κοτόπουλα-κλόουν να περνούν στο background, σφαίρες, ζωές, αστεράκια, απ' όλα έχει ο μπαξές.

Είστε κότες (ενίοτε και πελάτες)!

Το Chicken Blaster που παρεμπιπτόντως κυκλοφορεί και στο Wii, είναι σε πολύ γενικές γραμμές ένα παιχνίδι που θυμίζει Duck Hunt. Αναλαμβάνετε τον ρόλο ενός κτηνοτρόφου ο οποίος βλέποντας τις κότες του (μην ανησυχείτε, μερικές χιλιάδες είναι, ούτε ο Ζούρας να ‘τανε ο τύπος) να επαναστατούν αποφασίζει να ξεμπερδεύει μαζί τους μια και καλή. Στην οθόνη σας παρελαύνει ένας τεράστιος αριθμός από κότες, κόκορες, κοτόπουλα, πουλάδες κοτοπουλάκια και λοιπά πτηνά της οικογενείας που εσείς θα πρέπει φυσικά να «καθαρίσετε». Αρωγός στο έργο σας θα είναι τα συνολικά δέκα όπλα που περιλαμβάνει το παιχνίδι, από το πιστό σας πιστόλι μέχρι την καραμπίνα και τα μασουράκια δυναμίτη –μόνο το πρώτο έχει απεριόριστες σφαίρες, τα υπόλοιπα χρησιμοποιήστε τα με φειδώ.

Το παιχνίδι διαθέτει συνολικά δέκα διαφορετικά επίπεδα τα οποία όμως επί της ουσίας διαφέρουν μόνο στο background αφού ο σκοπός σας παραμένει ο ίδιος: πυροβολείτε εναντίον πουλερικών και προσπαθείτε να αποφεύγετε τα αυγά που εκτοξεύουν προς το μέρος σας καθώς σας αφαιρούν ενέργεια. Αν πυροβολήσετε κάποιο αυγό κερδίζετε εκ νέου ενέργεια, αν όμως αυτή φτάσει στο μηδέν, τότε χάνετε ζωή. Κάθε επίπεδο αποτελείται από έναν αριθμό μικρότερων τμημάτων με την προαγωγή σας από το ένα στο άλλο να γίνεται αφού σκοτώσετε έναν συγκεκριμένο αριθμό κοτόπουλων στο καθένα εξ’ αυτών. Το τελευταίο μην φανταστείτε ότι είναι και ιδιαίτερα δύσκολο αφού τα άτιμα έρχονται από παντού. Στο φινάλε κάθε level θα σας περιμένει και μια κότα στρουμπουλή, μια καφετιά πουλάδα που παίζει και τον ρόλο του boss.

Κάπως έτσι έχει το interface του παιχνιδιού: στην πάνω οθόνη βλέπετε όπλα, ενέργεια και... «συστηματικά» και στην κάτω γίνεται όλη η μανούρα.

Πουλ πουλ

Τις τελευταίες μέρες είχα ένα πρόβλημα: τα βράδια δεν έλεγε να με πάρει με τίποτα ο ύπνος. Μα με τίποτα όμως! Προχθες λοιπόν, έχοντας παίξει και το μεσημεροαπόγευμα, αποφάσισα να πάρω το Chicken Blaster στο κρεβάτι για να παίξω μέχρι να αποφασίσει ο Μορφέας να κάνει μια βόλτα κι απ’ το δωμάτιό μου. Ε, αυτό ήταν! Το επόμενο πράγμα που θυμάμαι ήταν να ξυπνάω χθες το πρωί με το DS να είναι ακόμα ανοιχτό δίπλα μου! Να θυμηθώ να στείλω ένα ευχαριστήριο email στη Zushi… Πέραν της πλάκας, το concept του παιχνιδιού είναι για κλάματα. Όσες ώρες σας πάρει να το τερματίσετε, δεν πρόκειται να κάνετε τίποτα το διαφορετικό: θα μετακινείτε το stylus πάνω στην οθόνη του DS και με τα L/R (ανάλογα ποιο χέρι χρησιμοποιείτε) θα πυροβολείτε. Αυτό ακριβώς, τίποτα άλλο.

Τα κοτόπουλα που θα «κατεβάζετε» έχουν και καλά μια άλφα ποικιλία (κάποια είναι ντυμένα ζόμπι, άλλα πιλότοι, άλλα μάγισσες κλπ) αλλά αμφιβάλλω αν θα ξεχωρίσετε τίποτα από αυτά μέσα στον ορυμαγδό πολύχρωμων pixels που θα κατακλύσει την οθόνη του DS σας. Τα γραφικά του παιχνιδιού μου έκαναν εντύπωση με την τραγική τους ποιότητα: κακοσχεδιασμένα, τίγκα στο pixel και τα textures, με μηδενικό επίπεδο λεπτομέρειας και γενικώς, σύνολο που θα ήταν αποδεκτό για project πτυχιακής (καλή ώρα σαν του Νότη) αλλά όχι για παιχνίδι που κυκλοφορεί στην αγορά για το DS. Αφού έφτασα στο σημείο να αναρωτιέμαι μήπως το Chicken Blaster βγήκε «κουτάτο» και όχι μέσω DSiWare… κατά λάθος!

Αν λοιπόν σε όλα τα παραπάνω συνυπολογίσουμε το εντελώς μονοδιάστατο concept (υπάρχουν multiplayer και free play στις πίστες που έχετε ξεκλειδώσει), τον αδιάφορο ήχο και το ρηχότατο gameplay, τότε αντιλαμβάνεστε γιατί δεν μπορώ να βρω έναν λόγο να σας προτείνω το Chicken Blaster. Το DS διαθέτει πολύ καλύτερα shooters απ’ ότι το συγκεκριμένο (Metroid Prime: Hunters και Call of Duty: Modern Warfare δύο που μου ‘ρχονται πρόχειρα, έστω και με πιο «σοβαρό» χαρακτήρα) οπότε προτιμήστε κάποιο εξ’ αυτών. End of story.

 

Εμμ… Θα σας ανοίξει η όρεξη για ομελέτα!
Ρηχότατο και επαναλαμβανόμενο gameplay, βαρετό μέχρι αηδίας, συμπαθητικά γραφικά για μαθητευόμενο designer, concept ηλικίας σχεδόν 25 ετών.
3

 

5 σχόλια συνδέσου ή
γίνε μέλος για να σχολιάσεις
lovesfool
13:43 24.03.10 lovesfool Υπάρχει και πιο κάτω...
Μου θυμίζει κάτι από Moorhurn. Ψάξτε το και κάντε ένα review. Θα κλαίτε τα λεφτά σας...

Sir Pretender
20:17 24.03.10 Sir Pretender RE: Υπάρχει και πιο κάτω...
Λες ε; Θα το κοιτάξω πάντως... αφού συνέλθω απ' το σοκ :P

Internetakias
01:44 29.06.10 Internetakias Amiga...
Μια ερώτηση το game είναι port από amiga γιατί τα γραφικά είναι άστα να πάνε και αναρωτιέμαι πως μπόρεσες να μείνεις ξύπνιος με αυτή την "ΠΑΙΧΝΙΔΑΡΑ"

Sir Pretender
14:59 29.06.10 Sir Pretender RE: Amiga...
Πρόσεξε να δεις, στο Chicken Blaster, συμβαίνει ό,τι και στο "Ρετιρέ" στην τηλεόραση.

Είναι σαν να ξεκινάς να πηγαίνεις προς την Ανταρκτική βασικά. Πας πας πας πας, πας τόοοοσο πολύ νότια που σε κάποια φάση (λέμε τώρα) απλά περνάς τον Νότιο Πόλο και αρχίζεις να ξανανεβαίνεις, οπότε πας πλέον βόρεια και έτσι από το πολύ "πήγαινε νότια" καταλήγεις να "πηγαίνεις βόρεια".

Ε, όπως και το "Ρετιρέ", έτσι και το Chicken Blaster, είναι τόσο χάλια που από εκνευριστικό καταλήγει να γίνεται συναρπαστικό. Δες και το και σαν ένα είδος μαζωχισμού :P

Internetakias
21:14 29.06.10 Internetakias RE: RE: Amiga...
καλά τώρα πάντως αν το έπαιζα και για δύο ώρες θα το παράταγα ακόμα και αν είχε και κάνα ψευδοchallenge