Championship Manager 2010

Ας μην κρυβόμαστε: από τότε που τα Championship Manager (σαν brand name) ξέμειναν στην Eidos μετά το «διαζύγιό» της με τη Sports Interactive, χρόνο με τον χρόνο η σειρά γκρέμιζε ό,τι είχε χτίσει όλα αυτά τα χρόνια. Η Beautiful Game Studios αποδείχθηκε κατώτερη των προσδοκιών και αδυνατώντας να προσδώσει στα Championship Manager την αίγλη του παρελθόντος, τα οδήγησε στην απαξίωση.

Μετά από ένα διάλειμμα ενός έτους το οποίο κρίθηκε επιβεβλημένο για σκέψη και ανασύνταξη, τα Championship Manager πραγματοποιούν ουσιαστικά ένα «restart» με το Championship Manager 2010, ένα παιχνίδι που παρουσιάζεται αρκετά πιο βελτιωμένο σε σχέση με τους προκατόχους του, αδύναμο μεν σε σχέση με τον ανταγωνισμό, ιδιαίτερα υποσχόμενο και ελπιδοφόρο όμως όσον αφορά στο μέλλον.

Live από το Σαντιάγκο… Καναπέου

Ξεκινώντας με το παιχνίδι ξεκαθαρίζω το εξής: οποιαδήποτε σύγκριση με το απαράδεκτο –για ‘μένα- Championship Manager 2008 είναι χωρίς νόημα. Είπαμε, με το φετινό «επεισόδιο» η σειρά ουσιαστικά ξαναρχίζει από το μηδέν.
Το στοιχείο που καθιστά το CM 2010 ξεχωριστό είναι η τρισδιάστατη μηχανή γραφικών η οποία με λίγα λόγια συνιστά ό,τι καλύτερο έχουμε δει ποτέ σε παιχνίδι του είδους. Όχι ότι είναι τέλεια, προς Θεού, απλά συγκριτικά με τον ανταγωνισμό παρουσιάζεται ανώτερη. Ενσωματώνει περί τα 500 animations, προσφέρει πέντε διαφορετικές γωνίες λήψης και γενικώς ανταποκρίνεται εξαιρετικά στον ρόλο της. Οι κινήσεις των παικτών παρότι απέχουν παρασάγγας από το ιδεατό είναι χαριτωμένες και αρκετά πλησίον της πραγματικότητας.

Ουκ ολίγες φορές θα δείτε κάποιο από τα αστέρια σας να σολάρει πραγματοποιώντας τσαλιμάκια και τριπλίτσες τη στιγμή που τα off-game animations όπως οι κινήσεις απογοήτευσης μετά από μια χαμένη, κλασική ευκαιρία ή οι κινήσεις των εποπτών είναι το κερασάκι στην τούρτα. Τα γήπεδα είναι κι αυτά καλοσχεδιασμένα με τη σειρά τους και διαφέρουν από ομάδα σε ομάδα ανάλογα το πρωτάθλημα, τη φήμη και βεβαίως το μέγεθος του εκάστοτε σταδίου.
Αυτό που μετράει είναι ότι το παιχνίδι καταφέρνει να αναπαραστήσει ιδιαιτέρως πειστικά την ατμόσφαιρα του γηπέδου, κάτι που οφείλεται σε μεγάλο βαθμό και στα όμορφα ηχητικά εφέ. Εν τέλει αυτό μας ενδιαφέρει, να μπαίνεις στο γήπεδο του CM 2010 και να νομίζεις ότι βρίσκεσαι στον «ναό» της ομάδας σου μια Κυριακή μεσημέρι, παρακολουθώντας τις προσπάθειες των παικτών σου από τον πάγκο!

Τα πράγματα βεβαίως θα μπορούσαν να είναι πολύ καλύτερα αφού σε αρκετές περιπτώσεις η Α.Ι. κομπλάρει με τους παίκτες να συμπεριφέρονται σαν να έχουν κάποιας ελαφριάς μορφής διανοητική καθυστέρηση. Τα αχρείαστα κόρνερ αποτελούν κατεστημένο ενώ οι διαιτητές και οι επόπτες μάλλον θα πρέπει να κάνουν μια επίσκεψη στον καθηγητή Βαρούχα για μια επανάληψη στο οφσάιντ. Οι τερματοφύλακες αν και εν τέλει κάνουν τη δουλειά τους είναι μάλλον άκομψοι, η μπάλα θυμίζει μπαλόνι και οι θεατές… ας μη μιλήσουμε καλύτερα για τους θεατές. Όπως και να ‘χει όμως, με λίγη φαντασία από πλευράς σας, η ομάδα σας θα μεγαλουργήσει στο γήπεδο κι εσείς θα περνάτε την ώρα σας ευχάριστα κάθε φορά που αποφασίζετε να παρακολουθήσετε έναν αγώνα.

Πασούλες και γκολ

Η 3D μηχανή γραφικών χρησιμεύει αρκετά και στην προπόνηση αφού πλέον θα είστε σε θέση να ελέγχετε τα συστήματα και κυρίως τις οδηγίες που δίνετε στους παίκτες σας για τις στημένες φάσεις. Μιας και πιάσαμε τα της προπόνησης, ο όλος μηχανισμός ξεκινά καλά, επιτρέποντάς σας να δημιουργήσετε συστήματα και «κομπίνες», ωστόσο κατά γενική ομολογία θα μπορούσε να εμβάθυνε λίγο περισσότερο δίνοντάς σας ακόμα μεγαλύτερη ελευθερία κινήσεων.