Blade Kitten

Αν σας πω ότι γνώριζα για το Blade Kitten πριν που ανατεθεί το review του, θα ήμουν ψεύτης. Παρά του ότι ασχολούμαι με την επικαιρότητα και τις νέες κυκλοφορίες του χώρου ομολογώ πως το συγκεκριμένο παιχνίδι είχε διαφύγει εντελώς της προσοχής μου. Το περίεργο όμως είναι πως, παρότι μου άρεσε και το τελείωσα σχεδόν μονοκοπανιά, δύσκολα θα το πρότεινα σε κάποιον. Βλέπετε δεν μπορούσα να μην προσέξω τα ουκ ολίγα προβλήματα που μαστίζουν τον τίτλο, τα οποία - με εξαίρεση τους φανατικούς των 2D platformers - μάλλον θα αποτρέψουν τους περισσότερους που θα θελήσουν να το δοκιμάσουν...

 

Νιάου βρε γατούλα με την ροζ... σπαθούκλα!

Αν και η ιστορία σε ένα platformer είναι συνήθως το λιγότερο σημαντικό στοιχείο, εντούτοις στο Blade Kitten έγινε μία αξιόλογη προσπάθεια από πλευράς Krome Studios με την χρήση καλοσχεδιασμένων cutscenes. Πρωταγωνίστρια του παιχνιδιού είναι η Kit Ballard, μισή άνθρωπος μισή γάτα (η χαρά κάθε otaku), η οποία βγάζει το ψωμί της ως μισθοφόρος. Η τελευταία της αποστολή την φέρνει στον πλανήτη Hollow Wish, όπου καλείται να συλλάβει την εγκληματία την Terra-Li. Στην πορεία προς τον στόχο της θα αναλάβει και διάφορες αποστολές για χάρη διαφόρων κατοίκων του πλανήτη. Το πρόβλημα με όλα αυτά, είναι ότι μοιάζουν ασύνδετα μεταξύ τους (ίσως αυτό να επιδίωκαν οι δημιουργοί του) μέχρι και την τελευταία στιγμή του παιχνιδιού, οπότε και ρίχνοντας μας μια γερή κλωτσιά στα αχαμνά μας αποχαιρετά με ένα ξερό «to be continued». Οφείλω να ομολογήσω πως δεν είμαι μεγάλος φαν των λεγόμενων «cliffhangers», και το τέλος του Blade Kitten δεν βοήθησε ιδιαίτερα στο να αλλάξω γνώμη...

Επιστροφή στα βασικά

Το μεγαλύτερο πρόβλημα με το Blade Kitten όμως, είναι πως δεν προσφέρει τίποτα στην κατηγορία στην οποία ανήκει. Αν σκεφτούμε μερικά από τα πιο πρόσφατα παιχνίδια του είδους, όπως το Limbo, το Trine, το Braid ή το Misadventures of P. B. Winterbottom, βλέπουμε πως όλα έχουν προσθέσει στους μηχανισμούς τους κάτι καινοτόμο ή πρωτότυπο που τα ξεχώριζε από τον σωρό. Κάποια μας επέτρεπαν να «παίξουμε» με τον χρόνο, άλλα ενσωμάτωναν γρίφους ενώ άλλα έκαναν έξυπνη χρήση των physics. Κάτι τέτοιο δεν συμβαίνει στον τίτλο της Krome Studios. Είναι ένα πέρα για πέρα βασικό platformer, από αυτά που παίζαμε πριν 15-20 χρόνια, με την πρωταγωνίστρια να περιορίζεται σε επιθέσεις που απαιτούν το πάτημα μόλις ενός πλήκτρου και σε άλματα. Αν περιμένετε combos ή power ups μάλλον θα απογοητευτείτε μιας και η Kit κάνει χρήση μόνο του σπαθιού της καθ' όλη την διάρκεια του τίτλου. Μόνο κάπως ενδιαφέρον στοιχείο είναι η δυνατότητα της να σκαρφαλώνει σε όλες σχεδόν τις επιφάνειες πέραν των μεταλλικών. Αυτό μας δίνει την ευκαιρία να εξερευνήσουμε τα αρκετά μεγάλα επίπεδα του Blade Kitten για θησαυρούς και επιπλέον χρήματα. Με αυτά μπορούμε να αγοράσουμε μέσω ενός καταστήματος (που ο ιδιοκτήτης του θυμίζει έντονα Jar Jar Binks, μπρρρρρ) νέα κοστούμια και σπαθιά αλλά και αναβαθμίσεις της ενέργειας και της αντοχής μας. Δυστυχώς ακόμα και όταν τελικά καταφέρουμε να αποκτήσουμε το πιο δυνατό σπαθί που υπάρχει, ανακαλύπτουμε πως οι διαφορές μεταξύ αυτού και του αρχικού είναι ελάχιστες. Άλλωστε για να σωριάσουμε τους εχθρούς που βρίσκουμε στον δρόμο μας, το μόνο που χρειάζεται είναι να πατάμε συνεχώς το κουμπί της επίθεσης. Το ίδιο ισχύει και για την ενέργεια και την αντοχή μας. Ακόμα και αν δεν ξοδέψουμε σεντ στην αγορά αναβαθμίσεων, λίγο επηρεάζει το πόσο θα δυσκολευτούμε να φτάσουμε στο τέλος του παιχνιδιού. Γι' αυτό φταίει κατά κύριο λόγο η, λανθασμένη κατ' εμέ, απόφαση της Krome να βάλει μπάρα ενέργειας η οποία αναπληρώνεται με το πέρασμα του χρόνου, πράγμα που συναντάμε συνήθως στα διάφορα FPS της αγοράς. Μάλιστα η μπάρα γεμίζει εξαιρετικά γρήγορα, άρα εκτός και αν σε κάποια στιγμή βιασύνης δεχτείτε απανωτά χτυπήματα, μπορείτε να ολοκληρώσετε το Blade Kitten χωρίς να χάσετε ούτε μία φορά!