Black Mirror III

Με το τρίτο μέρος της σειράς Black Mirror κλείνει η τριλογία που ξεκίνησε με το πρώτο παιχνίδι το οποίο είχε κυκλοφορήσει το 2003. Το δεύτερο μέρος κυκλοφόρησε πέρυσι τέτοια εποχή από την Cranberry Production. Ο «cliffhanger» τερματισμός του καθιστούσε σαφή την πρόθεση της Cranberry να κυκλοφορήσει και τρίτο μέρος, με το οποίο αυτή τη φορά ολοκληρώνεται η ιστορία. Θα έλεγα ότι το δεύτερο και το τρίτο μέρος της σειράς μπορούν να σταθούν αυτόνομα από το πρώτο, αλλά δεν έχει κανένα νόημα να παίξετε το τρίτο μέρος αν δεν έχετε τελειώσει πρώτα το δεύτερο. Λόγω αυτού, δυστυχώς, δεν μπορώ να κάνω εκτεταμένη αναφορά στο σενάριο του παιχνιδιού (το οποίο είναι και το βασικό του ατού) προς αποφυγή των spoilers. Θα επιχειρήσω λοιπόν μία γενική περιγραφή του setting του παιχνιδιού. Η ρίζα των γεγονότων που περιγράφονται στην τριλογία εντοπίζεται στον 12ο αιώνα μ. Χ. Οι αδερφοί Marcus και Mordred Gordon επιστρέφουν από τις σταυροφορίες και εγκαθίστανται στο Willow Creek. Για αδιευκρίνιστους λόγους ξεσπάει μεταξύ τους μία άγρια διαμάχη η οποία καταλήγει στην αδερφοκτονία του Mordred από τον Marcus. Πριν ξεψυχήσει, ο Mordred ξεστόμισε μία κατάρα που κατατρέχει τους αρσενικούς γόνους των Gordon. Ο θάνατος του Samuel Gordon στη δεκαετία του ’80 σηματοδότησε το τέλος της κατάρας, αφού επρόκειτο για τον τελευταίο απόγονο της οικογένειας. Ή μήπως όχι;

Στο παιχνίδι αναλαμβάνουμε τον ρόλο του Darren Michaels, ενός Αμερικάνου φοιτητή Φυσικής που κατάγεται από την παραθαλάσσια κωμόπολη του Biddeford στο Maine. Στο δεύτερο μέρος της σειράς ο Darren μαθαίνει ότι η μητέρα του δούλευε κάποτε ως υπηρέτρια στο κάστρο Black Mirror, στο Willow Creek της Αγγλίας. Μία σειρά περίεργων γεγονότων θα οδηγήσει και τον ίδιο εκεί, όπου θα ανακαλύψει πολλά πράγματα τόσο για τον εαυτό του όσο και για την κατάρα των Gordon. Όπως προανέφερα, το σενάριο του παιχνιδιού είναι σίγουρα το μεγαλύτερο ατού του. Πρόκειται για κλασική ιστορία μυστηρίου με σαφείς μεταφυσικές προεκτάσεις. Προσωπικά τόσο η κεντρική ιδέα όσο και η πλοκή με άφησαν αρκετά ικανοποιημένο και με ώθησαν να συνεχίσω να παίζω το παιχνίδι τόσο για να απολαμβάνω την ατμόσφαιρά του όσο και για να μάθω τι θα γινόταν στη συνέχεια και στο τέλος.

Μιας και αναφέρθηκα στην ατμόσφαιρα, οφείλω να σημειώσω ότι το Black Mirror 3 είναι το πρώτο adventure που θα χαρακτήριζα πραγματικά τρομακτικό, αν εξαιρέσουμε φυσικά τα παιχνίδια της Frictional Games (Penumbra και Amnesia) τα οποία όμως παίζουν σε τελείως διαφορετική κατηγορία. Με ενόχλησε κάπως η επιβράδυνση της δράσης του από ορισμένους «λογικούς» γρίφους οι οποίοι ορισμένες φορές καταντούν εκνευριστικοί. Επιπλέον, οι ατάκες του Darren σε αρκετές περιπτώσεις θα ταίριαζαν περισσότερο σε κάποιον εξωτερικό παρατηρητή παρά σε έναν άνθρωπο που βιώνει από πρώτο χέρι τόσο τρομακτικές καταστάσεις. Εγώ προσωπικά δεν θα είχα όρεξη για πνευματώδη σχόλια αν έβλεπα φαντάσματα και δαίμονες! Με ενόχλησε κάπως και η «επιστημονική ανάλυση» της φύσης της κατάρας των Gordon στο φινάλε του παιχνιδιού. Καταλαβαίνω ότι οι δημιουργοί ήθελαν να δώσουν μια όσο το δυνατόν πιο αληθοφανή εξήγηση για όσα συμβαίνουν, αλλά αφενός θεωρώ ότι «το κούρασαν» πολύ, αφετέρου ένιωσα ότι το παιχνίδι με αντιμετώπιζε σαν να ήμουν ηλίθιος. Είναι σαν τις ταινίες ή τις σειρές όπου οι πρωταγωνιστές κάνουν ανακεφαλαίωση των γεγονότων παρότι τα γνωρίζουν πολύ καλά για να τα καταλάβει και ο τηλεθεατής. Σε γενικές γραμμές, όμως, το σενάριο και η ατμόσφαιρα του παιχνιδιού είναι πολύ υψηλού επιπέδου. Τέλος, πρέπει να αναφέρω ότι όσοι δεν έχετε αρκετά πρόσφατο στη μνήμη σας το δεύτερο μέρος της σειράς θα μπερδευτείτε κάπως στην αρχή αφού το παιχνίδι δεν ανακεφαλαιώνει επαρκώς (κατ’ εμέ) τα γεγονότα του δεύτερου μέρους. Στην αρχή θα βρείτε έναν φάκελο της αστυνομίας όπου περιγράφονται σε γενικές γραμμές τα γεγονότα, αλλά προσωπικά αυτό δεν με βοήθησε ιδιαίτερα.