reviewsvideogames

Battle Chasers: Nightwar

του Φωκίωνα "Dismiss" Χαροκόπου
η παρουσίαση έγινε σε: PS4 • επίσης διαθέσιμο για: Xbox One, Switch, PC
Επίσημη ιστοσελίδα
Eίδος: RPG, PEGI: 12+

To Battle Chasers: Nightwar είναι ένα από αυτά τα παιχνίδια που ξέρει από την αρχή ότι δεν πρόκειται να βάλει φωτιά στα ταμεία και ότι απευθύνεται σε ένα περιορισμένο κοινό. Για αυτό, άλλωστε, υλοποιήθηκε μέσω crowdfunding, έστω και αν βρέθηκε και εκδότης στην πορεία. Από την άλλη πλευρά, δεν υπάρχουν πολλά παιχνίδια αυτής της συνομοταξίας που μπορούν να επικαλεστούν μια τόσο καταξιωμένη καλλιτεχνικά ομάδα, αλλά και ένα σχετικά δυνατό license για τους λάτρεις του fantasy και των κόμιξ.

 
 Η οθόνη του χάρτη είναι ο συνδετικός κρίκος μεταξύ του dungeon crawling και των μαχών, αλλά αυτό δεν σημαίνει ότι δεν επηρεάζει κι αυτός την εξέλιξη του παιχνιδιού.

Πιο συγκεκριμένα, το Nightwar βασίζεται στη σειρά κόμιξ Battle Chasers του Joe Madureira, η οποία ξεκίνησε ως ένα μικρό πείραμα της WildStorm και εξελίχθηκε στα τέλη του ‘90 σε αρκετά μεγάλη επιτυχία, όταν πέρασε στα χέρια της DC και αργότερα της Image. Όμως κάποια στιγμή τα τεύχη της σειράς άρχισαν να βγαίνουν σε υπερβολικά αραιά χρονικά διαστήματα, μέχρι που ο Madureira αποφάσισε να παρατήσει τα κόμιξ για τη βιομηχανία των videogames. Ίσως, μάλιστα, να ξέρετε τα παιχνίδια στα οποία ήταν υπεύθυνος καλλιτεχνικού σχεδιασμού: ήταν η σειρά Darksiders, την οποία αναβίωσε πρόσφατα ο ίδιος εκδότης που κυκλοφόρησε και το Battle Chasers: Nightwar.

Η επιστροφή του Joe Mad στο Battle Chasers είναι μεν ευπρόσδεκτη, αλλά δεν συνεχίζει από εκεί που σταμάτησε -σχετικά απότομα- το τεύχος 9, το οποίο ήταν και το τελευταίο της σειράς. Το Nightwar αφηγείται μια παράλληλη ιστορία με τους ίδιους ήρωες, κάτι που σίγουρα είναι πιο ωφέλιμο για όσους θα γνωρίσουν τώρα τη σειρά για πρώτη φορά, αλλά ίσως απογοητεύσει ελαφρώς όσους περίμεναν εναγωνίως τη συνέχεια της ιστορίας. Η ιστορία στρέφεται και πάλι γύρω από την Gully, την κόρη του Aramus, ενός θρυλικού πολεμιστή, ο οποίος εξαφανίστηκε ξαφνικά χωρίς καμία εξήγηση, αφήνοντας πίσω του μόνο το χαρακτηριστικό του όπλο, ένα ζευγάρι ατσάλινες γροθιές. Το όπλο αυτό ποθούν πολλές από τις ισχυρότερες προσωπικότητες του βασιλείου, αλλά η Gully δεν είναι διατεθειμένη να το παραδώσει, αν δεν βρει πρώτα τον πατέρα της. Στο πλευρό της έχει τους παλιούς συντρόφους του πατέρα της, μια τυχάρπαστη, αλλά και πολύ έμπειρη, ομάδα πολεμιστών, μάγων και μισθοφόρων που φημίζεται για τα επικά κατορθώματά της.

 
 Τα μπουντρούμια είναι ένα μεθυστικό μείγμα εξερεύνησης, γρίφων, μυθολογίας και λαφύρων και απαιτούν ξεχωριστή στρατηγική.

Επάνω σε αυτή τη βάση χτίζεται μια κλασική εμπειρία turn-based RPG, η οποία θυμίζει σε μεγάλο βαθμό τα ιαπωνικού τύπου RPG που απολαύσαμε στο PS1. Η αφήγηση γίνεται κυρίως με στατικές εικόνες σε στυλ κόμιξ, με την προσθήκη ηχογραφημένων διαλόγων, ενώ υπάρχουν και κάποιες εντυπωσιακές animated σκηνές με στυλ που θυμίζει κάτι μεταξύ... Berserk και Thundercats. Γενικά, όλος ο κόσμος έχει ένα στυλ ελαφρώς steampunk, παρόλο που βασίζεται πολύ σε μαγικά στοιχεία. Όπως θα περίμενε κανείς, ο μεγάλος πρωταγωνιστής στις σκηνές αφήγησης είναι τα σκίτσα του Madureira, με μια σειρά από πανέμορφα σκηνικά και εντυπωσιακούς χαρακτήρες να παρελαύνουν στην οθόνη.

Το βασικό gameplay χωρίζεται σε δύο ενότητες, στις ισομετρικές σκηνές εξερεύνησης και στις μάχες, οι οποίες παρουσιάζονται από το πλάι σε στατικές οθόνες. Οι σκηνές εξερεύνησης είναι ίσως η πιο ενδιαφέρουσα προσθήκη στο κλασικό αυτό μοτίβο, καθώς τα μπουντρούμια και οι λοιποί χώροι που καλείται να εξερευνήσει η ομάδα δημιουργούνται δυναμικά και είναι γεμάτοι με γρίφους, παγίδες, μυστικά και έγγραφα που εμπλουτίζουν τη μυθολογία του κόσμου. Επιπλέον, κάθε ένας από τους χαρακτήρες που συμμετέχουν στην ομάδα έχει τις δικές του ικανότητες που μπορεί να αξιοποιήσει όσο βρίσκεται σε περιβάλλον εξερεύνησης. Άλλοι χαρακτήρες μπορούν να αποφεύγουν παγίδες, άλλοι να εξουδετερώνουν εχθρούς πριν από κάποια μάχη, άλλοι θεραπεύουν και ούτω καθ΄εξής.

 
 Τα σκίτσα του Joe Madureira ζωντανεύουν ακόμη και τους χαρακτήρες που θα περνούσαν απαρατήρητοι σε άλλα RPG. 

Όσο για τις μάχες, αν έχετε παίξει ένα παραδοσιακό JRPG την τελευταία εικοσαετία, ξέρετε τι να περιμένετε, λίγο-πολύ: οι ήρωες και οι εχθροί δρουν όταν έρθει η σειρά τους και μπορούν να επιλέξουν από ένα εκτενέστατο οπλοστάσιο επιθέσεων και μαγικών. Το πόσο συχνά έρχεται η σειρά του καθενός επηρεάζεται από το στατιστικό της ταχύτητας, αλλά και από τη χρήση ικανοτήτων, καθώς οι πιο ισχυρές ικανότητες απαιτούν περισσότερο χρόνο για να ενεργοποιηθούν, αλλά και περισσότερη ενέργεια (Μάνα). Το σύστημα είναι πολύ οικείο και αναμενόμενο σε γενικές γραμμές, αλλά η πρώτη εντύπωση είναι κάπως απατηλή, καθώς κρύβει αρκετούς έξυπνους μηχανισμούς. Ο πιο σημαντικός από αυτούς είναι η χρήση δύο τύπων Μάνα για την τροφοδοσία των ικανοτήτων των ηρώων. Πιο συγκεκριμένα, οι περισσότερες επιθέσεις των ηρώων δημιουργούν το λεγόμενο Overcharge, το οποίο δρα σαν μια δευτερεύουσα μπάρα με επιπλέον Μάνα. Οι μαγικές ικανότητες που απαιτούν Μάνα καταναλώνουν πρώτα αυτό το προσωρινό, κόκκινο Μάνα, επομένως είναι μια χρήσιμη μέθοδος διαχείρισης πόρων. Επιπλέον, πολλές από αυτές τις μαγικές ικανότητες γίνονται πιο ισχυρές «καίγοντας» αυτό το κόκκινο Μάνα, με αποτέλεσμα να δημιουργούνται ενδιαφέροντα στρατηγικά διλήμματα για τον παίκτη.

Οι δύο αυτές βασικές ενότητες του gameplay συνδέονται μεταξύ τους με την οθόνη του χάρτη, η οποία είναι αρκετά αλληλεπιδραστική και κρύβει τα δικά της μυστικά και μικρές ιστοριούλες. Σε γενικές γραμμές, αξίζουν συγχαρητήρια στον Joe Mad και την υπόλοιπη Airship Syndicate, καθώς ξέρουν πώς να αντλούν αξία από οικεία, ίσως ακόμα και πεζά στοιχεία gameplay και να κάνουν ένα παιχνίδι με λιτή, σχεδόν βασική δομή να δείχνει πολύ πιο πλούσιο.

 
 Οι μάχες είναι ασυμβίβαστα turn based, αλλά οι ενδιαφέροντες μηχανισμοί και η τεράστια ποικιλία επιθέσεων και ικανοτήτων προσφέρουν μεγάλο στρατηγικό ενδιαφέρον.

Σε γενικές γραμμές, δεν υπάρχουν πολλοί λόγοι για να μην προτείνει κανείς την αγορά του Battle Chasers: Nightwar σε όσους αγαπούν αυτό το είδος. Ναι, είναι μια σχετικά ισχνή εμπειρία σε σύγκριση με τα μεγάλα RPG του παρελθόντος στα οποία βασίζεται, αλλά το gameplay που προσφέρει και το ενδιαφέρον σύστημα μάχης (όπως και η πολύ δίκαιη τιμή του) αντισταθμίζουν σε κάποιον βαθμό τη μικρή έκταση του κόσμου. Σίγουρα, υπάρχει κάποια επαναληψιμότητα, αλλά αυτό δεν πρόκειται να ενοχλήσει όποιον αγαπά τα κλασικά RPG αυτού του τύπου. Πόσο μάλλον όταν έχει μπροστά του τόσο όμορφη εικονογράφηση, μια όμορφη ιστορία και ζωντανούς χαρακτήρες. Με άλλα λόγια, είναι ένας τίτλος με ποιότητα σχεδιασμού και δημιουργικότητα που θα ταίριαζαν περισσότερο σε μια μεγαλύτερη και πιο φιλόδοξη παραγωγή, αλλά έχει να προσφέρει πολλά πράγματα σε κάποιον με τις αντίστοιχες προσδοκίες. Δεν προσπαθεί να πείσει κανέναν για τίποτα, απευθύνεται σε ένα συγκεκριμένο κοινό και ξέρει να πατάει τα «κουμπιά» αυτού του κοινού. Το θέμα είναι ότι αυτά είναι τα μόνα «κουμπιά» που ξέρει να πατάει, αλλά προσωπικά δεν με πειράζει καθόλου.

 

Υπέροχη εικονογράφηση, απολαυστικότατο dungeon crawling, έξυπνο σύστημα μάχης.
Βασίζεται αρκετά στη συμπάθεια του κοινού για να καλύψει ορισμένες αδυναμίες, χρειάζεται λίγο περισσότερο φρέσκο περιεχόμενο.

 

4 σχόλια συνδέσου ή
γίνε μέλος για να σχολιάσεις
TxCForever
17:07 24.10.17 TxCForever χωρίς τίτλο
Και πάω που λέτε όλο χαρά να αγοράσω το παιχνίδι για Switch μόνο για να ανακαλύψω πως η αυτή η έκδοση έχει αναβληθεί μέχρι νεωτέρας.

Dismiss
17:54 24.10.17 Dismiss RE: χωρίς τίτλο
Κι εγώ σκεφτόμουν για double dip (εντάξει, αυτό το copy μου το έστειλαν, άλλωστε), αλλά το κόβω να αργεί.

TxCForever
20:47 24.10.17 TxCForever RE: RE: χωρίς τίτλο
Από αργεί μέχρι δεν το βλέπω να έρχεται (εκτός αν ήταν stretch goal στο Kickstarter).

Dismiss
09:47 25.10.17 Dismiss RE: RE: RE: χωρίς τίτλο
Δεν έχει μεγάλη σημασία, γιατί μετά μπήκε publisher στην εξίσωση. Αν και περισσότερο είναι marketing partner, φαντάζομαι. Αν πουλήσει καλά (λέμε τώρα), φαντάζομαι θα κάνουν τον κόπο να το βγάλουν τελικά.