Batman: Arkham City [PC update]

(Σ.Σ. Το κείμενο δημοσιεύεται εκ νέου με την προσθήκη άποψης για την έκδοση του παιχνιδιού για PC, που μόλις κυκλοφόρησε. Θα τη βρείτε στην πέμπτη σελίδα του review.)

Σε γενικές γραμμές, ο Batman δεν πρέπει να έχει παράπονο από τη μεταχείρισή του από τα μέσα. Μπορεί να ξεκίνησε ταπεινά, ως ένα αστυνομικό κόμικ χωρίς τη φανφάρα -και τη φαντασία- του Superman, αλλά στη συνέχεια εξελίχθηκε στον πιο διαχρονικό, αγαπημένο, αλλά και… cool χαρακτήρα της DC Comics (προ Άλαν Μουρ και προ Vertigo, για να προλάβω όλους εσάς τους γνώστες που ήδη θα έχετε τις ενστάσεις σας). Όπως και να το δει κανείς, η ιστορία του Batman έχει ένα βαθύ ψυχολογικό υπόβαθρο, πολύ περιθώριο για κίνδυνο και αρκετό στυλ και ανθρώπινο δράμα ώστε να κεντρίσει τη φαντασία μεγάλων δημιουργών.

Όσο υπερβολικό και αν ακούγεται, σε αυτούς τους μεγάλους δημιουργούς ίσως να πρέπει πλέον να συμπεριλάβουμε και τη Rocksteady, την ομάδα που έχει αναλάβει την τύχη του Batman στα videogames. Το Batman: Arkham Asylum του 2009 ήταν χωρίς αμφιβολία η έκπληξη της χρονιάς, κάνοντας τον κόσμο να θυμηθεί τον Batman με τον ίδιο τρόπο που το κατάφερε ο Φρανκ Μίλερ το 1986 με το Dark Knight Returns, o Άλαν Μουρ με το Killing Joke το 1988, ο Τιμ Μπάρτον με το Batman του 1989 και ο Κρίστοφερ Νόλαν με το Batman Begins του 2005. Όχι, δεν θέλουμε να αναμοχλεύσουμε το θέμα περί Τέχνης και βιντεοπαιχνιδιών και δεν θέλουμε να συγκρίνουμε τα ανόμοια. Δεν έγινε ξαφνικά η Rocksteady ο μεγάλος δημιουργός που θα γράψει το όνομά του με χρυσά γράμματα στην ιστορία των videogames. Έμελλε όμως να γίνει η ομάδα που καθιέρωσε τον Batman και ποιοτικά στον χώρο των παιχνιδιών.

Όπως θα καταλάβατε από την εισαγωγή, το δεύτερο παιχνίδι Batman της Rocksteady συνεχίζει με την ίδια ορμή που τελείωσε το Arkham Asylum. Αυτό σημαίνει δύο πράγματα: πρώτον, ότι η Rocksteady είναι υποχρεωμένη (και το καταφέρνει) να προσθέσει ακόμα περισσότερα πράγματα σε μια ήδη επιτυχημένη και εξαιρετικά πλούσια συνταγή, κάτι καθόλου εύκολο. Δεύτερον, ότι το Batman: Arkham City κάνει τα πάντα εκ του ασφαλούς, όπως θα περίμενε κανείς από ένα μεγάλο blockbuster που υποδέχεται το πρώτο του sequel. 

Αυτή δεν είναι πόλη, είναι τρελοκομείο

Πολύ σοφά, η Rocksteady κρατά ευλαβικά όλα τα συστατικά της συνταγής που της εξασφάλισε τον πιο απρόσμενα επιτυχημένο τίτλο του 2009. Η φιλοσοφία της Βρετανικής ομάδας ακολουθεί την πεπατημένη των blockbusters: μεγαλύτερο, περισσότερο, πιο εντυπωσιακό. Όντως, το Arkham City εξελίσσεται σε μεγαλύτερο χώρο, προσφέροντας περισσότερη ελευθερία κίνησης, περισσότερη δράση, περισσότερα gadgets και περισσότερους χαρακτήρες από την πλούσια μυθολογία του Batman, η οποία μετρά πλέον επτά δεκαετίες.

Αυτήν τη φορά, ο Batman δεν είναι παγιδευμένος στους διαδρόμους ενός ιδρύματος που έχει καταληφθεί από τους τροφίμους, αλλά έχει στη διάθεσή του μερικά οικοδομικά τετράγωνα στα οποία μπορεί να περιηγηθεί και να δράσει ελεύθερα. Το αποτέλεσμα βέβαια είναι λίγο-πολύ το ίδιο, καθώς αυτή η συνοικία της πόλης έχει μετατραπεί σε φυλακή υψίστης ασφαλείας από τον νέο δήμαρχο της Gotham, στην οποία έχουν αφεθεί ελεύθεροι οι μεγαλύτεροι εγκληματίες της πόλης… με την ελπίδα ότι επιτέλους, θα φαγωθούν μεταξύ τους. Όπως θα περίμενε κανείς, το αποτέλεσμα είναι χαοτικό, με τους κρατούμενους να έχουν οργανωθεί σε συμμορίες και να έχουν μετατρέψει αυτό το κομμάτι της πόλης σε εμπόλεμη ζώνη. Μέσα σε όλα αυτά, ακούγεται ότι ο Joker, ο αδιαμφισβήτητος βασιλιάς του υποκόσμου της Gotham, βρίσκεται στα τελευταία του…