Assassin's Creed: Brotherhood

Αλήθεια, γιατί παίζουμε παιχνίδια; Τώρα δεν θα κάτσω να απαντήσω σε αυτή την ερώτηση, μακάρι να ήξερα κι όλας την απάντηση μιας που πλησιάζω τα 30 κι ακόμα δεν λέω να σταματήσω. Μία όμως εκδοχή είναι το ότι το να υποδύεσαι κάποιον άλλον, είναι με μία λέξη… κουλ! Και τι πιο κουλ από το να αναλαμβάνεις τον ρόλο ενός Ασσασσίνου…

Τα Assassin’s Creed είναι από τα αγαπημένα μου παιχνίδια. Όχι  επειδή είναι τεχνικά άρτια (που δεν είναι) ούτε επειδή έχουν τα τέλεια γραφικά (που δεν τα έχουν) ούτε καν επειδή έχουν το πιο ομαλό και στρωτό gameplay (που επίσης δεν το έχουν). Ποτέ δεν ανέλυα τα παιχνίδια σε κομμάτια άλλωστε και δεν σκοπεύω να το κάνω και τώρα. Αυτό που πάντα έκανε τη σειρά τόσο ξεχωριστή είναι η αίσθηση που σου δημιουργεί όταν παίζεις: τα πάντα είναι φτιαγμένα με τέτοιο τρόπο, που το παιχνίδι «σε ρουφάει» στον ψηφιακή αναπαράσταση του setting του, δημιουργώντας μια εκπληκτική ψευδαίσθηση.

Το Brotherhood είναι το τρίτο κατά σειρά παιχνίδι Assassin’s Creed και σας το λέω από τώρα πως είναι το καλύτερο. Τελεία και παύλα. Ό,τι κι αν διαβάσετε στο internet (που είναι σίγουρο ότι έχετε διαβάσει) σχετικά με κάποια προβλήματα που ενδέχεται να σας χαλάσουν την εμπειρία ή ότι δεν είναι τόσο καινοτόμο όσο το προηγούμενο και άλλες τέτοιες αηδίες είναι εντελώς άσχετα με τη συνολική εμπειρία του παιχνιδιού.

Mi chiamo Ezio…

Ένα από τα πιο δυνατά σημεία της σειράς ήταν βέβαια το σενάριό της. Στο Brotherhood, παρόλο που έχουμε να κάνουμε με τη συνέχεια της ιστορίας του Ezio Auditore da Firenze και όχι κάτι εντελώς καινούργιο, η ιστορία είναι εξίσου δυνατή και είναι σίγουρο ότι θα σας κρατήσει το ενδιαφέρον αμείωτο κατά την – αρκετά μεγάλη - διάρκεια της. Όπως είναι λογικό, το στόρι συνεχίζεται από εκεί που τελείωσε το Assassin’s Creed ΙΙ με τον Ezio να γυρίζει πλέον πίσω στη Villa Auditore έχοντας αποκτήσει το Apple of Eden. Η φαινομενική ηρεμία θα κρατήσει βέβαια πολύ λίγο μιας που σχεδόν αμέσως, το σπίτι του θα δεχτεί επίθεση από τους στρατιώτες του Borgia και έτσι αυτός, έχοντας με τα βίας γλυτώσει, θα καταλήξει στη Ρώμη όπου και θα διαδραματιστεί σχεδόν εξ ολοκλήρου ολόκληρη η ιστορία του Brotherhood.

Τώρα τι να λέμε…  όταν οι άνθρωποι έχουν μεράκι, αυτό κάνει «μπαμ» από χιλιόμετρα. Οι δημιουργοί του παιχνιδιού, για μία ακόμα φορά δείχνουν πως έχουν ρίξει τρελό διάβασμα έχοντας στήσει μια πλοκή η οποία μπολιάζεται με την ιστορία της τότε Ιταλίας με τέτοιο τρόπο που ορισμένες φορές είναι δυσδιάκριτο το τι είναι πραγματικό και τι όχι. Στο παιχνίδι θα βρείτε πρόσωπα και γεγονότα που υπήρξαν πραγματικά, και μάλιστα αυτά τα πρόσωπα είναι σκιαγραφημένα όπως ακριβώς τα περιγράφουν τα βιβλία της εποχής, με εξαίρεση ίσως τον Da Vinci ο οποίος δείχνει ακόμα λίγο… χαζοχαρούμενος. Ο Niccolo Machiavelli, ο Cesare Borgia ακόμα και η… Lucretia Borgia (Λουκρητία Βοργία, ώ ναι υπήρξε πραγματικά) έχουν αποτυπωθεί τόσο πιστά που μπορούν άνετα να χρησιμοποιηθούν για εκπαιδευτικούς σκοπούς. Και για να εξηγηθούμε, ναι, οι Borgia ασφαλώς και υπήρχαν πραγματικά και μάλιστα ο οίκος τους είχε και δύο Πάπες, τους Alfonso de Borgia και Rodrigo Borgia. Και ναι, όσο καιρό ήταν στην εξουσία, η Ρώμη είχε γίνει κέντρο διαφθοράς.