Army of Two: The 40th Day

Τα πράγματα από την αρχή δεν έδειχναν καλά για το 40th Day όταν το πήρα στα χέρια μου για το review. Όχι μόνο καθυστέρησα να το παραλάβω (όλοι μαζί, ζήτω τα ένδοξα ΕΛΤΑ!) αλλά όταν πήγα να το πάρω από το τοπικό ταχυδρομείο βρήκα να με περιμένει ένα άλλο πακετάκι με ένα άλλο παιχνίδι που ίσως έχετε ακουστά - το Bayonetta! Δεν μπορείτε να φανταστείτε με πόσο κόπο συνέχιζα να παίζω το νέο Army of Two, το sequel ενός παιχνιδιού που δεν μπορώ να πω ότι μου έκανε ιδιαίτερη εντύπωση όταν πρωτοβγήκε, την στιγμή που είχα δίπλα μου τον τίτλο που περίμενα πως και πως εδώ και αρκετούς μήνες. Άλλωστε το δήλωσα πολλάκις ότι το είδος στο οποίο ανήκει το Bayonetta είναι μακράν το αγαπημένο μου. Με τα λεγόμενά μου μέχρι στιγμής, όμως, ίσως σας παρασύρω να πιστέψετε ότι το Τhe 40th Day είναι ένα μέτριο shooter που δεν αξίζει της προσοχής σας. Αλλά κάτι τέτοιο δεν ισχύει. Το παιχνίδι βελτιώνει σχεδόν κάθε τομέα του προκατόχου του και διορθώνει τα περισσότερα από τα προβλήματα που το καταδίκασαν στην μετριότητα. Ας τα πάρουμε όμως όλα από την αρχή.

Δύσκολος καιρός για μισθοφόρους

Στο νέο Army of Two κάνει την επιστροφή του το γνωστό δίδυμο Σάλεμ και Ριός που αυτή την φορά ως ανεξάρτητοι μισθοφόροι αναλαμβάνουν μια φαινομενικά εύκολη αποστολή στην Σανγκάη. Με το που τελειώνουν όμως γίνονται μάρτυρες μιας εξωπραγματικής σκηνής. Ολόκληρη η πόλη δέχεται από το πουθενά επίθεση από μια άγνωστη στρατιωτική δύναμη. Μέσα σε λίγα λεπτά ολόκληρη η πόλη βιώνει καταστάσεις που ούτε ο ίδιος ο Έμεριχ θα φανταζόταν καθώς γύριζε το «2012». Κτίρια καταστρέφονται εν ριπή οφθαλμού, αεροπλάνα πέφτουν, το απόλυτο χάος την στιγμή που εκατοντάδες στρατιώτες κάνουν κατάληψη τους δρόμους. Μέσα σε όλο αυτό τον πανζουρλισμό βρίσκονται εγκλωβισμένοι οι δύο ήρωες μας, που προσπαθούν να μάθουν τι συμβαίνει και γιατί - προσπαθώντας ταυτόχρονα να παραμείνουν ζωντανοί. Σε αντίθεση με το πρώτο παιχνίδι το οποίο διαδραματιζόταν σε περιοχές σε όλα τα μήκη και πλάτη του πλανήτη, εδώ η δράση περιορίζεται μόνο σε μία πόλη, όμως τα σκηνικά εναλλάσσονται αρκετά ώστε να μην καταντούν βαρετά και επαναλαμβανόμενα. Αυτή την φορά μάλιστα ο ρυθμός είναι πολύ καλύτερος και δεν νιώθεις ότι απλά πηγαίνεις από περιοχή σε περιοχή καθαρίζοντας κακούληδες.

Βελτιωμένα τα πάντα, όλα

Στο gameplay του Τhe 40th Day βλέπουμε μεγάλη βελτίωση σε όλους τους τομείς σε σχέση με το πρώτο Army of Two. Για αρχή, επιτέλους νιώθετε ότι είστε μέλη μιας ομάδας με το co-op να είναι πολύ πιο οργανικό και λειτουργικό αυτή τη φορά. Το Aggro κάνει και εδώ την εμφάνισή του αλλά σε αρκετά πιο βελτιωμένη μορφή. Ενώ στο πρώτο παιχνίδι σας επιβαλλόταν να το χρησιμοποιήσετε, δηλαδή ο ένας παίκτης να πυροβολεί έναν στόχο ώστε να τραβήξει την προσοχή του ενώ ο άλλος να πάει κρυφά από πίσω, εδώ υπάρχει περισσότερο ως επιπλέον στρατηγική επιλογή, μιας και δεν υπάρχουν πλέον στόχοι που από μπροστά να είναι τελείως άτρωτοι. Επίσης υπάρχουν περιπτώσεις όπου χρειάζεστε την προστασία του συμπαίκτη σας είτε για να σας καλύπτει με sniper rifle από μακριά ενώ προσπαθείτε να ξεφύγετε από τους διώκτες σας, είτε επειδή τα χέρια σας είναι γεμάτα και δεν μπορείτε να χρησιμοποιήσετε τα όπλα σας.