Army of Two

Το Army of Two ήταν ένα από τα παιχνίδια που περιμέναμε με ανυπομονησία τους τελευταίους μήνες. Η Electronic Arts, βλέπετε, φρόντισε να μας πάρει τα μυαλά με υποσχέσεις και εξαγγελίες περί της «απόλυτης co-op εμπειρίας» και άλλων τέτοιων βαρύγδουπων, οπότε κι εμείς είχαμε «φτιαχτεί» για κάτι ανάλογο. Το τελικό αποτέλεσμα πάντως μας άφησε μάλλον ανάμεικτη γεύση. Γιατί; Για διαβάστε…

Κάνε κι εσύ έναν πόλεμο, μπορείς!

Το παιχνίδι εξελίσσεται σε μία πραγματικότητα όπου οι πόλεμοι εξελίσσονται με τη βοήθεια ειδικών, ιδιωτικών στρατιωτικών εταιρειών –πόλεμος απλός 2 εκ., πόλεμος με χρήση ναπάλμ 3 εκ., αφανισμός 5 εκ. και πάει λέγοντας. Αυτές οι Private Military Companies (PMC για χάρη συντομίας) λοιπόν είναι κάτι πολύ διαδεδομένο και σε μία εξ’ αυτών, την SSC (οι άλλες είναι οι TFT, FFS, FTW κλπ) βγάζουν το ψωμί και το παντεσπάνι τους οι πρωταγωνιστές του Army of Two, Eliot Salem και Tyson Rios. Το όλο story ξεκινά το 1993 με τους δύο ήρωες να βρίσκονται στη Σομαλία, όντας ακόμα μέλη των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων, και προχωράει για περίπου 15 χρόνια με τις περιπέτειες του αχώριστου –κυριολεκτικά- διδύμου να ξετυλίγονται στις οθόνες μας μέσα από έξι αποστολές.

Οι δύο τύποι τους οποίους θα κληθείτε να χειριστείτε δεν έχουν τίποτε το εξωπραγματικό επάνω τους. Δεν αποτελούν καν το τυπικό δίδυμο «μπράτσων-μυαλού» αφού πρόκειται για δύο ντερέκια, παραφουσκωμένους μπρατσαράδες που αντί για εγκεφαλικά κύτταρα διαθέτουν μάλλον κάτι ανάμεσα σε πίτουρα και ντομάτες. Το βασικό τους χαρακτηριστικό είναι ότι πάντα πάνε μαζί, σαν τους Χιώτες ένα πράμα! Το co-op στοιχείο είναι ιδιαίτερα ενισχυμένο και μεταξύ μας, αν δεν ήταν τότε θα είχαμε σοβαρό πρόβλημα αφού αποτελεί το No1 κράχτη του παιχνιδιού. Το Army of Two λοιπόν είναι ένα shooter, το gameplay του οποίου περιλαμβάνει πάντα δύο χαρακτήρες: αν υπάρχουν δύο παίκτες τότε ο καθένας παίρνει κι από έναν, εναλλακτικά τον εναπομείναντα αναλαμβάνει η τεχνητή νοημοσύνη.

Όπως προείπαμε, όλα τα λεφτά στο Army of Two είναι το co-op στοιχείο του. Μπορείτε να αλληλεπιδράσετε με τον σύντροφό σας με πολλούς τρόπους, ικανούς να γείρουν την πλάστιγγα σε μία μάχη προς το μέρος σας. Το να πολεμάτε πλάτη με πλάτη εκτός από εφετζίδικο είναι και άκρως πρακτικό αφού στην ουσία έχετε καλυμμένα τα νώτα σας χωρίς να βρίσκεστε με την πλάτη στον τοίχο, ενώ οι δε εισβολές σε κλειστούς χώρους θυμίζουν πρακτικές των ομάδων SWAT –που φυσικά είχαμε απολαύσει στα ομώνυμα παιχνίδια. Σε περίπτωση που κάτι δεν πάει καλά και πληγωθείτε, δε συντρέχει λόγος ανησυχίας καθώς μπορείτε να καλέσετε τον συμπολεμιστή σας κι εκείνος θα αναλάβει να σας μεταφέρει σε ασφαλές μέρος όπου και θα επιμεληθεί τις πληγές σας –το ίδιο θα χρειαστεί φυσικά να κάνετε κι εσείς όταν σκουρύνουν τα πράγματα και για εκείνον.

Το μεγάλο μπαμ

Το χαρακτηριστικό που απογειώνει όμως το Army of Two είναι η ύπαρξη και η χρήση του aggrometer, ενός –κατά κάποιον τρόπο- «δείκτη προσοχής» -οι φίλοι των MMO θα είναι ήδη εξοικειωμένοι με την έννοια της λέξης aggro. Το aggrometer λοιπόν δείχνει που είναι στραμμένη η προσοχή των εχθρών σας: αν ο μετρητής είναι πράσινος τότε οι εχθροί έχουν αφοσιωθεί σε εσάς αφήνοντας τον συμπολεμιστή σας ελεύθερο να τους αιφνιδιάσει, αν όμως είναι κόκκινος τότε οι ρόλοι αντιστρέφονται. Το συγκεκριμένο στοιχείο βρίσκει εφαρμογή καθ’ όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού, απλουστεύοντας σημαντικά σημεία που διαφορετικά θα ήταν αδύνατον να περάσετε.