Amnesia: The Dark Descent

Το Amnesia: The Dark Descent δεν βολεύεται εύκολα σε κανένα από τα γνωστά είδη παιχνιδιών, ίσως επειδή προέρχεται από μία μικρή ανεξάρτητη εταιρία, τη σουηδική Frictional Games που ήδη έχει αποδείξει την αξία της με τη σειρά των Penumbra. Το παιχνίδι είναι μία interactive ταινία τρόμου, κάτι από adventure θρίλερ σε πρώτο πρόσωπο, με αρκετά action στοιχεία: βρισκόμαστε στον 19ο αιώνα και ο ήρωας ξυπνάει σε ένα άγνωστο(;) γι αυτόν μέρος, ένα τεράστιο κάστρο δίχως να θυμάται πώς βρέθηκε εκεί. Το πιο ενδιαφέρον είναι πως ο ίδιος ο πρωταγωνιστής είχε αποφασίσει να διαγράψει τις μνήμες του, ένα σεναριακό εύρημα που προσφέρει πολλές ευκαιρίες για ακόμα περισσότερη αγωνία και μυστήριο. 

Κατά τη συνήθη και επιτυχημένη πρακτική της Frictional Games, o παίκτης είναι άοπλος καθ’ όλη τη διάρκεια του παιχνιδιού. Ο μόνος τρόπος για να παραμείνει ζωντανός είναι να αποφεύγει τις οντότητες που στοιχειώνουν το κάστρο ενώ σχεδιάζει τη διέξοδό του αξιοποιώντας τα αντικείμενα βρίσκονται στο χώρο. Αν αντιληφθείτε κάποια απειλή θα πρέπει να κρυφτείτε στο σκοτάδι σκυμμένος, πίσω από διάφορα αντικείμενα (βαρέλια, γραφεία) ή μέσα σε ντουλάπες, ενώ το να κλειδαμπαρώνετε πόρτες και να κοιτάτε πίσω σας είναι μία καλή συνήθεια – η οποία μάλλον θα σας μείνει κουσούρι. Στα πιo «arcade» σημεία θα τρέχετε με την ψυχή στο στόμα ενώ θα χρησιμοποιείτε διάφορα κιβώτια για να φτιάξετε ασφαλή μονοπάτια ή να ανέβετε πιο ψηλά. Η ικανοποιητική αλληλεπίδραση με τον περιβάλλοντα χώρο, η ομαλή ενσωμάτωση των βασικών κανόνων της φυσικής και ο έξυπνος χειρισμός προσθέτουν επιπλέον αληθοφάνεια στο gameplay. Οι πόρτες, τα ντουλάπια και τα συρτάρια  ανοιγοκλείνουν με την κίνηση του mouse και όχι απλά με ένα κλικ, ενώ τα περισσότερα αντικείμενα μικρού και μεσαίου μεγέθους μπορούν να μεταφερθούν και να ριχτούν αρκετά μέτρα μακριά. Έτσι, μπορείτε να ανοίξετε μία πόρτα όσο χρειάζεται για να ρίξετε μία γρήγορη ματιά στο δωμάτιο χωρίς να γίνετε αντιληπτοί.

Αν με τα παραπάνω τεχνάσματα δεν καταφέρετε να αποφύγετε τα διάφορα τέρατα, τότε είστε σχεδόν σίγουρα νεκροί. Ο θάνατος στο Amnesia δεν έχει ιδιαίτερες πρακτικές συνέπειες, καθώς μπορείτε να συνεχίσετε σχεδόν αμέσως από το πιο κοντινό respawn, ενώ το autosave και η δυνατότητα να σώζετε παντού κάνουν τα πράγματα ακόμα ευκολότερα.

Όπως αφήνει να εννοηθεί το δεύτερο μισό του τίτλου, το σκοτάδι κυριαρχεί μαζί με μία απόλυτη αίσθηση ερήμωσης. Φανερά επηρεασμένοι από την μυθολογία του Lovecraft (κάτι που δεν έκρυψαν ποτέ) οι δημιουργοί του παιχνιδιού χρησιμοποιούν το σκότος όχι απλά σαν μέσο δημιουργίας επιβλητικής θρίλερ ατμόσφαιρας, αλλά ως βασικό στοιχείο του gameplay έχοντας για πεδίο μάχης το μυαλό του πρωταγωνιστή. Με απλά λόγια, αν μείνετε σε σκοτεινά μέρη για πολύ ώρα θα αρχίσετε να χάνετε τα λογικά σας. Η όρασή σας θολώνει, ακολουθούν παραισθήσεις, ναυτία, ακούτε φωνές, ο χώρος παραμορφώνεται και το τέλος είναι κοντά. Ο μόνος τρόπος για να αποφύγετε το μαρτύριο είναι μία θεραπεία με φως. Όμως τα παράθυρα σε αυτό το κάστρο είναι ελάχιστα. Θα πρέπει να ανάβετε πυρσούς και κεριά - τα οποία δεν μπορείτε να κουβαλάτε -, αφού πρώτα βρίσκετε σπίρτα (για την ακρίβεια κάποιο είδος προσανάμματος αλλά δεν γνωρίζω τι ακριβώς χρησιμοποιούσαν τον 19ο αιώνα, …δεν είμαι τόσο παλιός!). Το πιο χρήσιμο αντικείμενο είναι μία λάμπα που έχετε μαζί σας και μπορεί να προσφέρει φωτισμό σχεδόν παντού, αλλά ακόμα και αυτή χρειάζεται καύσιμα οπότε πρέπει να είστε φειδωλοί στη χρήση της.