Stacking

Την αδυναμία μου στην εκκεντρική ιδιοφυία του κόσμου του gaming που ονομάζεται Tim Schafer, την έχω εκφράσει ουκ ολίγες φορές, οπότε δεν χρειάζεται να αναλύσω το ίδιο θέμα για 1315η φορά. Ωστόσο, οφείλω να παραδεχτώ πως η περσινή δήλωσή του κατά την οποία ανακοίνωνε πως η Double Fine θα περιοριζόταν τα επόμενα χρόνια στην κυκλοφορία downloadable τίτλων μικρότερης εμβέλειας, μου άφησε ανάμικτα συναισθήματα. Από τη μια, τον κατανοώ πλήρως, γιατί αφενός η ανάπτυξη μικρότερων –από κάθε άποψη- τίτλων, απαιτεί αναμφίβολα λιγότερο χρόνο, κόπο και χρήμα, εμπεριέχει μικρότερο ρίσκο. Παράλληλα, τους δίνει και τη δυνατότητα να δοκιμάσουν πολλές διαφορετικές ιδέες ακόμα και ταυτόχρονα, αντί να αναλωθούν για χρόνια σε ένα παιχνίδι, όσο πρωτότυπες και αντισυμβατικές κι αν είναι, πράγμα που θα ήταν μάλλον αδύνατο σε έναν high-budget τίτλο. Από την άλλη όμως, οφείλω να παραδεχτώ πως με ξένισε λιγάκι το γεγονός ότι για το προσεχές τουλάχιστον διάστημα δεν θα έβλεπα από τα χέρια του Tim μεγαλειώδη έργα όπως το Psychonauts, αλλά και το -παρεξηγημένο- Brütal Legend. Στην τελική όμως, τέσσερα(4) Schafer-οπαίχνιδα –έστω και «mini»- είναι καλύτερα από ένα... έτσι δεν είναι;

Η αρχή μάλιστα, έγινε ήδη πριν λίγους μήνες με το Costume Quest, ένα συμπαθητικό RPG-οειδές adventure, με θέμα το... Halloween(!) και μια παρέα παιδιών που βγαίνουν για το πατροπαράδοτο «Trick or Treat». Το δεύτερο λοιπόν παιχνίδι που είχε στα σκαριά η Double Fine ήταν το Stacking, το οποίο έχει να κάνει με ένα ίσως πιο αλλόκοτο αντικείμενο, τις περίφημες ρώσικες κούκλες matryoshka (ή «μπάμπουσκες», όπως έχουμε συνηθίσει να τις αποκαλούμε εν Ελλάδι). Να διευκρινίσω εδώ πως η κεντρική ιδέα του παιχνιδιού δεν προήλθε από τον παρανοϊκό εγκέφαλο του Tim Schafer, αλλά από τον Lee Petty, Art Director της εταιρείας. Ο Petty είχε σκοπό να σχεδιάσει ένα adventure για την Double Fine, αλλά ήθελε να αποφύγει το παρωχημένο interface των παλαιότερων εκπροσώπων του είδους, με την επιφοίτηση να του έρχεται ενώ χάζευε την κορούλα του να παίζει με τις εν λόγω κούκλες!

Και αν νομίζετε ότι οι... ομόκεντρες κούκλες εκ του ανατολικού μπλοκ είναι το αλλόκοτο στοιχείο του Stacking, που να δείτε και την ιστορία του: Βρισκόμαστε κάπου οκτώ δεκαετίες νωρίτερα, στην εποχή της μεγάλης Κρίσης –καλή ώρα- όπου η πολυμελής οικογένεια Blackmore εργάζεται πυρετωδώς σχεδόν σύσσωμη στη φάμπρικα για να βγάλει τα προς το ζην, κάτω από τρισάθλιες συνθήκες. Λόγω υπερβολικών χρεών, ο εργοδότης τους, ο σατανικός Baron, τους απαγορεύει να γυρίσουν σπίτι και τους υποχρεώνει να δουλεύουν νυχθημερόν στο εργοστάσιό του. Ο μόνος λοιπόν που απέμεινε πίσω, είναι ο μικρότερος –μεταφορικά και κυριολεκτικά- της οικογένειας, ο Charlie, τον οποίον τον πιάνει το πατριωτικό και παρά τις αντιρρήσεις της μητέρας του, ξεκινά να σώσει τα υπόλοιπα μέλη της οικογένειάς του.

Από πλευράς gameplay, το Stacking, ανήκει περισσότερο στην κατηγορία των puzzle-οειδών adventures. Ο βασικός μηχανισμός του παιχνίδιού δικαιολογεί την επιλογή των πρωταγωνιστών, αφού έχει να κάνει με το να «καταλαμβάνετε» τα σώματα άλλων χαρακτήρων, ώστε να εκμεταλλεύεστε τις ιδιότητές τους για να ξεπεράσετε τα όποια εμπόδια υπάρχουν ή να λύσετε κάποιους γρίφους (στην πορεία μάλιστα, θα χρειαστεί ορισμένες φορές να συνδυάσετε ιδιότητες διαφόρων χαρακτήρων). Για να το πετύχετε αυτό, θα πρέπει να πλησιάζετε τις κούκλες από πίσω, ενώ πρέπει να σημειώσω πως μπορείτε να καταλάβετε κούκλες οι οποίες είναι μόνο κατά ένα «μέγεθος» μεγαλύτερές σας. Άρα, αν έχετε στη διάθεσή σας ένα χαρακτήρα μεγέθους 1 και θέλετε να πάρετε τον έλεγχο ενός άλλου με μέγεθος 3, πρέπει πρώτα να «φορέσετε» ένα μέγεθος 2 κ.ο.κ. Απλούστατη ιδέα, αλλά υλοποιημένη αρκετά έξυπνα ώστε να είναι και εύκολη στη χρήση, αλλά ταυτόχρονα και ενδιαφέρουσα.