LEGO Indiana Jones 2: The Adventure Continues

Αλήθεια, πώς σου φάνηκε το Kingdom of the Crystall Skull που πήγες να δεις πέρσι στο σινεμά από τους πρώτους γιατί φοβόσουν μήπως μέχρι να φτάσεις γεράσει κι άλλο ο Dr. Jones; Άσε με να μαντέψω: Το σενάριο κοινότοπο και προβλέψιμο, οι σκηνές δράσης όλο εντυπωσιακά εφέ, αλλά από ουσία μηδέν, ο κακόμοιρος ο Ford καταβάλλει εκπληκτικά φιλότιμες προσπάθειες να κρύψει ότι πλησιάζει τα 70, αλλά όλοι ξέρουμε ότι δεν είναι πλέον 40άρης και αυτός o εκνευριστικός ο ΛεΜπούφος που παίζει τον μπάσταρδό του κατόρθωσε να σου φανεί πιο αντιπαθητικός ακόμα και από τα Transformers έστω και αν εδώ δεν παίζει τον γκόμενο της Megan Fox… Από την άλλη βέβαια, Indy είναι αυτός, οπότε δεν υπήρχε περίπτωση να μην πας να τον δεις. Και μόνο για λόγους νοσταλγίας θα το έκανες χωρίς δεύτερη σκέψη…

Ε, κάπως έτσι έχει η κατάσταση και με το LEGO Indiana Jones 2. Πώς; Γιατί ξαναβγήκε LEGO Indy; Ε, κάπως δεν έπρεπε να καλύψει η LucasArts και την τέταρτη ταινία. Τόσα λεφτά έδωσε ο Γιώργος Λουκά για να τη γυρίσει. Το μόνο κακό βέβαια είναι πως αν και μεγάλος φαν της σειράς, προσωπικά την είχα ήδη διαγράψει από τη μνήμη μου μιάμιση μέρα αφού την παρακολούθησα, πόσω μάλλον μετά από ενάμιση χρόνο που κυκλοφορεί το παιχνίδι! Τουλάχιστον στην πορεία ξεκλειδώνονται βέβαια και οι πρώτες τρεις ταινίες ή τέλος πάντων τα… κακέκτυπά τους. Βλέπετε, οι “καλές” στιγμές των ταινιών, “ξοδεύτηκαν” όλες στο πρώτο παιχνίδι, με αποτέλεσμα τώρα να αναγκάζεστε να παίξετε σκηνές που ούτε καν θυμάστε πως υπήρχαν, με αποτέλεσμα το σενάριο να φαντάζει εντελώς ασύνδετο και να μη βγάζει κανένα απολύτως νόημα. Ορισμένες σκηνές βέβαια, δεν σας απατά (τόσο πολύ, πια) η γερασμένη μνήμη σας, αφού πράγματι ουδέποτε γυρίστηκαν από τον Harrison Ford, με αποκορύφωμα τα εξωπραγματικά big bosses (δεν θέλω να πω περισσότερα για να μην αποκαλύψω spoilers, αλλά τουλάχιστον ένα “WTF?!?” θα το ρίξετε σίγουρα!).

Τουλάχιστον αν και το σενάριο έχει τραβήξει έναν πιο ελεύθερο δρόμο, οφείλω να παραδεχτώ πως το γνώριμο χιούμορ των LEGO-παίχνιδων διατηρείται αμείωτο (κυρίως στα ξεκαρδιστικά cut-scenes) για να μην πω μάλιστα πως μου φάνηκε ακόμα καλύτερο σε σχέση με τις τελευταίες προσπάθειες.

Αυτό πάντως που δεν έχει διαφοροποιηθεί σχεδόν καθόλου (σε βαθμό παρεξηγήσεως όμως!) είναι το gameplay. Αυτόματα λοιπόν, αυτό σημαίνει πως θα ξαναβρεθείτε στην άκρως χαλαρωτική περίσταση του να σπάτε άπειρα LEGO-τουβλάκια μαζεύοντας τα απαραίτητα studs, ακόμα και αν πλέον δεν σας χρειάζονται, μόνο και μόνο γιατί θέλετε… να τα σπάσετε! Μπορεί βέβαια αυτό να είναι το σήμα-κατατεθέν της σειράς, αλλά πέρα από την ακατάσχετη καταστροφή δημόσιας και ιδιωτικής LEGO-περιουσίας, θα κληθείτε να μετατρέψετε σε σωρούς από κομματιασμένα LEGO-τουβλάκια τους εχθρούς που θα σας έρχονται κατά ορδές, καθώς και να λύσετε φυσικά ορισμένους arcade γρίφους.

Ως συνήθως, σε όλα αυτά θα επιδίδεστε παρέα με έναν ακόμα χαρακτήρα με διαφορετικές ικανότητες, τον οποίο μπορείτε ανά πάσα στιγμή να επιλέξετε να ελέγξετε. Ακόμα καλύτερα όμως, θα είναι αν ο δεύτερος παίκτης ελέγχεται από κάποιον φίλο σας, αφού θα σας θυμίσει έντονα αξέχαστες στιγμές της εποχής των coin-ops. Μάλιστα λόγω της φύσης του παιχνιδιού, αλλά και του χαμηλού επιπέδου δυσκολίας (δεν υπάρχει “Game Over”, απλώς χάνετε μερικούς πόντους και ξαναγεννιέστε επί τόπου), τα LEGO-παίχνιδα είναι ιδανικά για να τα χαρείτε παρέα με παίκτες μικρότερης ηλικίας (παιδιά, ανίψια, (ξ)αδερφάκια και λοιπά μυξιάρικα…).