Just Cause 2

Από την πρώτη φορά που έπαιξα το Just Cause 2, κατάλαβα ότι ήταν ένα παιχνίδι που δεν ήθελε να πάρει στα σοβαρά τον εαυτό του, όπως και το πρώτο εξάλλου. Ίσως να μη φτάνει στα επίπεδα του απολαυστικού Saints Row 2, αλλά τη λογική του αυτοσαρκασμού και της over-the-top δράσης την έχει και με το παραπάνω. Ακόμα και η κλισεδιάρικη ιστορία ή το τραγικό voice acting που θυμίζει μεταγλωττισμένη μεξικάνικη σαπουνόπερα, μοιάζουν να είναι επίτηδες έτσι, για να αναγκάζουν τον παίκτη να μην προσεγγίσει το παιχνίδι με το συνήθη ρεαλιστικό τρόπο, αλλά να προσπαθήσει απλώς… να περάσει καλά!

Σύμφωνα με το σενάριο λοιπόν, ο γνωστός “Ενοικιαζόμενος Επαναστάτης” Rico Rodriguez, αναγκάζεται να ταξιδέψει αυτή τη φορά στην άλλη άκρη του κόσμου λόγω… επαγγελματικών υποχρεώσεων. Έτσι, μετά το San Esperito στην Καραϊβική στο πρώτο JC, ο Rico θα γνωρίσει το -επίσης φανταστικό- νησί Panau στη Νοτιοανατολική Ασία, όπου θα πρέπει να προσπαθήσει να ανατρέψει τη δικτατορία του Pandak “Baby” Panay. Μάλιστα τα πράγματα γίνονται ακόμα πιο δύσκολα από τη στιγμή που ο… Παναής, έχει από ό,τι φαίνεται στο πλευρό του και τον Tom Sheldon τον πρώην μέντορα του Rico. Για να επιτύχει λοιπόν την ανατροπή του πολιτικού σκηνικού στο νησί, ο φίλος μας θα χρειαστεί ακόμα και να συνεργαστεί με τις διάφορες συμμορίες του νησιού και κυρίως να προκαλεί άπλετο χάος… όσο το δυνατόν περισσότερο χάος!

Εδώ έρχεται να προστεθεί μια ακόμα ομοιότητα με το πολυαγαπημένο μου Saints Row 2, αφού για να ξεκλειδώσεις την επόμενη αποστολή της κεντρικής ιστορίας, δεν αρκεί απλώς να έχεις ολοκληρώσει την προηγούμενη, αλλά πρέπει ταυτόχρονα να έχεις μαζέψει και μερικούς Chaos points. Πώς τους μαζεύεις αυτούς; Από το να φέρεις εις πέρας δευτερεύουσες αποστολές –κυρίως για λογαριασμό των τριών συμμοριών του νησιού- είτε καταστρέφοντας κτήρια, δεξαμενές, πύργους τηλεπικοινωνιών και ό,τι άλλο μπορεί να χρησιμοποιήσει η δικτατορία του Panay. Με άλλα λόγια, το παιχνίδι ωθεί με τον τρόπο του τον παίκτη να ακολουθήσει την τακτική του “Κατεδαφίσεις: Ο Μήτσος – Όλα τα σφάζω, όλα τα μαχαιρώνω” με κύριο σκοπό να… το ευχαριστηθεί!

Οι δευτερεύουσες αποστολές είναι οι κλασικές που έχουμε συνηθίσει σε παιχνίδια του είδους, από races, μέχρι strongholds όπου πρέπει να κυριεύσετε κάποιο φρούριο, κατά προτίμηση κατεδαφίζοντας ό,τι έχει να κάνει με τον Παναή. Αυτό βέβαια, όσο διασκεδαστικό και αν ακούγεται, με ανάγκασε ουκ ολίγες φορές να ξεμείνω από πυρομαχικά και να τρέχω γύρω-γύρω μήπως και είχε ξεμείνει κανένα κουτί με σφαίρες που δεν ξάφρισα. Ευτυχώς δηλαδή που υπάρχει και η… εναέρια Μαύρη Αγορά, ένας μυστηριώδης τυπάς με ελικόπτερο που ανά πάσα στιγμή ανταποκρίνεται στο κάλεσμα του Rico και μπορεί να σας πουλήσει διάφορα όπλα και οχήματα (ξεκλειδώνονται και αυτά ανάλογα με τους Chaos points που συγκεντρώνονται), αλλά και να αναβαθμίσει τα ήδη διαθέσιμα. Ωστόσο, η πιο χρήσιμη λειτουργία του είναι αυτή του… ταρίφα, αφού μπορεί να σας πετάξει σε σημεία του νησιού που έχετε ήδη επισκεφτεί (αρκεί να μην βρίσκεστε κατά τη διάρκεια αποστολής ή να μην σας κυνηγά ο στρατός του Panay), κάτι που θα δείτε πως θα το επαινέσετε ουκ ολίγες φορές, δεδομένου του τεράστιου μεγέθους του νησιού.

Μια που αναφέρθηκα στα ελλιπή πυρομαχικά, ίσως μάλιστα τα πράγματα να ήταν ακόμα δυσκολότερα τώρα που το ξανασκέφτομαι, αν δεν ήταν τόσο… χαλαρό το σύστημα στόχευσης. Μπορεί στην αρχή να με παραξένευσε το γεγονός ότι ακόμα και ένα μέτρο δίπλα από τους αντιπάλους μου να πυροβολούσα αυτοί δέχονταν ζημιά, όμως στη συνέχεια κατάλαβα ότι έχει λογική, αφού μέσα στην τόσο καταιγιστική δράση που λαμβάνει χώρα ώρες-ώρες στο παιχνίδι και ειδικά όταν π.χ. πηδάτε από κάποιο κινούμενο όχημα –όχι απαραίτητα εδάφους!-, θα ήταν αδύνατο να κάτσετε να σημαδέψετε με ακρίβεια pixel. Και στο κάτω-κάτω, ο στόχος υπάρχει και αν μπορέσετε να σημαδέψετε με αυτόν συγκεκριμένα μέρη του σώματος (π.χ. κεφάλι, προφανώς), τότε θα επιφέρει μεγαλύτερη ζημιά.

Βέβαια πέρα από τους παραδοσιακούς, υπάρχουν ουκ ολίγοι άλλοι πρωτότυποι τρόποι για να εξοντώσετε τους εχθρούς σας. Όπως είχα αναφέρει και στο hands-on, οι πιο ευρηματικοί από αυτούς έχουν να κάνουν με το νέο αστέρι του παιχνιδιού, τον γάντζο. Από το να ρίχνετε αντιπάλους από περβάζια και να τους κρεμάτε από μπαλκόνια, μέχρι να τους δένετε σε φιάλες υγραερίου και να τους στέλνετε σε… τροχιά! Φυσικά, μπορείτε να χρησιμοποιήσετε το εν λόγω εργαλείο και α λα Bionic Commando ώστε να μεταφέρεστε ταχύτατα από κτήριο σε κτήριο ή ακόμα και από δέντρο σε δέντρο, από αυτοκίνητο σε αυτοκίνητο… σε ελικόπτερο… σε τελεφερίκ… σε… γενικά ό,τι σας κατέβει στο νου και νομίζετε ότι μπορεί να πιαστεί ο γάντζος σας!