Islands of Wakfu

Δεν θέλω να σας παραμυθιάζω. Το όνομα «Wakfu», δεν το είχα ούτε ακουστά μέχρι να πέσει το εν λόγω παιχνιδάκι στα χέρια μου ή μάλλον στο σκληρό δίσκο του Xbox 360 μου. Κι εδώ που τα λέμε, δεν νομίζω να μου κρατά κακία το MMORPG της Ankama Games. Άλλωστε ακόμα και αν η γαλλική εταιρεία έχει μεγάλα σχέδια για αυτό, φτιάχνοντας μέχρι και σχετική σειρά κινουμένων σχεδίων, τις στιγμές που γράφεται το παρόν άρθρο, το ομώνυμο παιχνίδι βρίσκεται ακόμα σε closed beta version. Τουλάχιστον είχε πάρει το αυτί μου το Dofus, το έτερο –και παλιότερο- καρτουνίστικο MMO της Ankama, το οποίο διαδραματίζεται στο ίδιο σύμπαν τόσο με το Wakfu όσο και με το παρόν spin-off του προφανώς…

Το Islands of Wakfu λοιπόν, είναι ένα action/adventure το οποίο διηγείται την ιστορία δυο δίδυμων αδερφών: Της Nora, η οποία είναι μια Eliatrope και του δράκου(!) Efrim (μην με ρωτάτε ποιος πήρε από το σόι του πατέρα και ποιος από της μάνας…), οι οποίοι λόγω του ιδιαίτερου δεσμού που έχουν, καλούνται αν και εντελώς άπειροι, να σώσουν τον κόσμο τους από την εχθρική εισβολή. Δεδομένου ότι όπως προανέφερα, ο ίδιος κόσμος τρέφει με ιστορίες δυο ΜΜΟ κι ένα καρτούν, καταλαβαίνετε πως το σενάριο είναι αρκετά καλά στημένο, με ουκ ολίγους ενδιαφέροντες χαρακτήρες.

Το στοιχείο όμως που μου άφησε τις πιο θετικές εντυπώσεις ήταν η ατμόσφαιρα του IoW. Πολύ όμορφα καρτουνίστικα γραφικά ζωγραφισμένα στο χέρι (ή έτσι μου φάνηκε, τουλάχιστον) και αντίστοιχες ατμοσφαιρικές μελωδίες, συνθέτουν ένα σχεδόν μαγευτικό σύνολο.

Όσον αφορά στο gameplay τώρα, τα συναισθήματα που μου άφησε ήταν ανάμικτα. Όπως σας είπα, πρόκειται για ένα ισομετρικό action/adventure με λίγα ψήγματα από beat’em up και puzzle, με μερικούς arcade γρίφους εδώ κι εκεί. Το βασικό στοιχείο της δράσης, έχει να κάνει με τη συνεχή εναλλαγή μεταξύ των δυο χαρακτήρων. Ανά πάσα στιγμή μπορείτε να αλλάξετε μορφή μεταξύ των δυο διδύμων, με τον καθένα φυσικά να διαθέτει άλλες ικανότητες αλλά και μειονεκτήματα. Η Nora προσφέρεται για melee μάχες, ενώ μπορεί και τηλεμεταφέρεται σε συγκεκριμένη ακτίνα. Αντίστοιχα, ο Efrim ως ιπτάμενο δρακάκι μπορεί να αιωρείται ώστε να προσεγγίζει απρόσιτες κατά τ’άλλα περιοχές και ταυτόχρονα «φτύνει» ενεργειακές σφαίρες εναντίον των εχθρών.

Δυστυχώς, αν και στη θεωρία όλα αυτά ακούγονται αρκετά ελκυστικά, η υλοποίηση δεν είναι όπως θα την περιμέναμε. Ειδικά το σύστημα μάχης μοιάζει άβολο και καταντά μονότονο, παρόλο που ειδικά η Nora διαθέτει μια πλειάδα κινήσεων και combos, ενώ και το στοιχείο της τηλεμεταφοράς (μπορεί μάλιστα να το κάνει και αυτόματα πίσω από τον κοντινότερο εχθρό) προσδίδει μια αίσθηση στρατηγικής. Ομοίως, το σύστημα στόχευσης των βολών του Efrim δεν είναι και το καλύτερο, ενώ ακόμα και η κίνηση των δυο χαρακτήρων μπερδεύει λίγο. Για να μην αναφέρω το γεγονός ότι πολλές φορές χάνεσαι αφού δεν υπάρχει ένας χάρτης ή κάτι τέλος πάντως που να σου καταδεικνύει επακριβώς το επόμενό σου βήμα...