Infinite Space

Δεν το έχω κρύψει πως –πλην ελαχίστων εξαιρέσεων- δεν τρελαίνομαι για videogames, σειρές, ταινίες, βιβλία και… διαγωνισμούς ρεψίματος που λαμβάνουν χώρα σε διαστημικό setting. Δεν γνωρίζω ποιος είναι ο λόγος για αυτό και αναγνωρίζω πως είναι δική μου παραξενιά, οπότε όταν κάτι λαμβάνει χώρα σε παρόμοιο περιβάλλον, φροντίζω να προσπαθώ να το κρίνω αντικειμενικά. Ακόμα κι εγώ ωστόσο οφείλω να παραδεχτώ πως η επιλογή ενός τέτοιου στυλ για τον κόσμο ενός RPG ήταν ευπρόσδεκτη αλλαγή.

Για να είμαι ειλικρινής πάντως, η ιστορία του παιχνιδιού δεν είναι τρομερά πρωτότυπη και ειδικά στην αρχή τουλάχιστον, φαντάζει αρκετά ρηχή: Ακολουθούμε την ιστορία του νεαρού Yuri, ο οποίος από απλός “ναυτάκος” ανεβαίνει τα σκαλιά της ιεραρχίας για να γίνει καπετάνιος με δικό του στόλο.

Τα καθήκοντά σας, συνοψίζονται λίγο πολύ στην παρακάτω αλληλουχία διαδικασιών: Ταξιδεύετε από πλανήτη σε πλανήτη περιμένοντας να συναντήσετε -τυχαία- εχθρούς, ώστε να τους πολεμήσετε και με τα κέρδη να στρατολογήσετε κι άλλα άτομα ή να αγοράσετε επιπλέον εξοπλισμό για να νικήσετε ακόμα ισχυρότερους αντιπάλους και άντε πάλι από την αρχή. Ο χάρτης είναι ανοιχτός και η αλήθεια είναι πως προσωπικά χάθηκα πολλές φορές, αφού είναι λίγο χαοτικός ενώ συνήθως δεν είσαι σίγουρος για το πού ακριβώς πρέπει να κατευθυνθείς.

Ένα από τα πιο ενδιαφέροντα κομμάτια του τίτλου, είναι το customization του στόλου σας, το οποίο διαθέτει ανέλπιστα μεγάλο βάθος. Για να το κατανοήσετε καλύτερα, αν θέλουμε να παραλληλίσουμε το σύστημα του Infinite Space με αυτό ενός παραδοσιακού JRPG τύπου Final Fantasy, εδώ τη θέση των διαφόρων χαρακτήρων παίρνουν τα διάφορα σκάφη του στόλου και αυτή των διαφόρων αντικειμένων των χαρακτήρων, το πλήρωμα και ο εξοπλισμός κάθε σκάφους. Καταλαβαίνετε λοιπόν για πόσους συνδυασμούς μιλάμε αν αναλογιστούμε πως σύμφωνα με το παιχνίδι υπάρχουν 150 διαφορετικά σκάφη και σχεδόν 200 χαρακτήρες, καθένας με τις δικές του ικανότητες, δυνάμεις, αλλά και προσωπικότητα. Μάλιστα η διαδικασία της στελέχωσης του σκάφους με τον κατάλληλο είναι σαν ένα παζλ από μόνο του, και θα σας φάει αρκετές ώρες να κάνετε “ανακαίνιση” στο σκαφάκι σας για να χωρέσετε το νέο όπλο που αποκτήσατε ή να προσπαθείτε να βρείτε έναν καλό χαρακτήρα για τη θέση του... μάγειρα.

Αν είναι κάτι που με ξενέρωσε λιγάκι πάντως, είναι πως όλος αυτός ο κόπος και η επένδυση σε χρόνο που κάνεις για να σχεδιάσεις το στόλο σου, δεν είναι πάντα ξεκάθαρο τι αντίκτυπο έχει στην έκβαση της μάχης (γιατί ότι έχει, είναι δεδομένο). Και μια που αναφερθήκαμε στις μάχες, δεν με ενθουσίασε το γεγονός ότι η συντριπτική πλειονότητά τους είναι random, έστω και αν έχεις επιλογή να τις αποφύγεις.

Κατά τ’άλλα πάντως, δεν μπορώ να παραλείψω πως το σύστημα μάχης είναι από τα πιο πρωτότυπα που έχω δει τον τελευταίο καιρό σε παιχνίδι του είδους. Καταρχάς είναι real-time και έχετε συνεχώς την επιλογή να μετακινείται τα σκάφη σας μπρος-πίσω, ώστε να βρεθούν οι αντίπαλοι στο πεδίο βολής σας (αλλά πιθανότατα κι εσείς στο δικό τους). Οι κινήσεις που μπορείτε να προβείτε εξαρτώνται από ένα μετρητή στο πλάι της οθόνης (π.χ. από το να επιτεθείτε, μέχρι να κάνετε ελιγμούς για να αποφύγετε εισερχόμενα πυρά), ο οποίος ανανεώνεται συνεχώς αλλά με διαφορετικούς ρυθμούς (και σε αυτό παίζουν ρόλο οι ιδιότητες του πληρώματος). Δυστυχώς και εδώ έχω μερικά παραπονάκια, όπως ότι δεν έχεις ακριβή εικόνα της έκβασης της μάχης ανά πάσα στιγμή, ενώ δεν μπορείς να ηρεμήσεις ή να ξεχαστείς ούτε στιγμή (π.χ. για να σκεφτείς πώς να επιτεθείς) αφού θα σε φάνε λάχανο σε κλάσματα του δευτερολέπτου.

Να σημειώσω εδώ πως αρκετά καλή δουλειά έχει γίνει στον ηχητικό τομέα, με μπόλικο voice-acting για τα δεδομένα του DS, ενώ φοβερά επικό είναι και το soundtrack και κάλλιστα θα μπορούσε να είναι κλεμμένο από κάποια τηλεοπτική space opera ή έστω από διαστημικό anime. Ομοίως και τα καλοδουλεμένα cut-scenes.

Δεν ξέρω αν έφταιγε το διαστημικό setting, το ότι φαίνεται να απευθύνεται περισσότερο σε ιαπωνικό κοινό ή απλώς το ότι δεν είναι το φόρτε μου αυτά τα παιχνίδια, αλλά υπήρξαν ουκ ολίγες φορές που ένιωσα κυριολεκτικά … Lost in Space. Ένιωθα χαμένος σε σχέση με το πού έπρεπε να πάω, πώς έπρεπε να παραμετροποιήσω το στόλο μου, πώς να πολεμήσω στη μάχη και σε πολλά ακόμα σημεία. Και είναι κρίμα, γιατί πρόκειται για ένα παιχνίδι που είχε όλα τα φόντα να εξελιχθεί σε ένα από τα κορυφαία της κατηγορίας του, κυρίως λόγω του διαφορετικού σκηνικού, του πρωτότυπου συστήματος μάχης και του μεγάλου βάθους που προκύπτει από το κομμάτι του customization. Σε περίπτωση πάντως που πειστείτε και επενδύσετε πάνω στο Infinite Space, να ξέρετε ότι θα σας ανταμείψει με ένα αριθμό ωρών που ξεπερνά τις 50-60(!), πράγμα όχι και τόσο συνηθισμένο για τις μέρες μας, ακόμα και για τα JRPGs. Αν μη τι άλλο, δεν μπορεί κανείς να το κατηγορήσει για παραπλανητικό τίτλο. Και στο “Space” είμαστε και είναι βέβαιο πως είναι “Infinite”…