Halo Wars

Μετά από μια επική τριλογία στην οποία αναθεώρησε το είδος των κονσολικών (και όχι μόνο) FPS, ο αγαπητός Master Chief αποφασίζει να δοκιμάσει την τύχη του αυτή τη φορά σε ένα παιχνίδι στρατηγικής! Βέβαια… ο ίδιος απουσιάζει παντελώς… Α και στην ουσία το παιχνίδι δεν τοποθετείται μετά, αλλά πριν από την τριλογία… Ώχου, καταλάβατε τι θέλω να πω!

Από τη στιγμή που η σειρά Halo είχε καθιερωθεί ως ένα από τα δημοφιλέστερα franchises στον χώρο του gaming (ποιος ξεχνά το χαμό που προκάλεσε το launch του Halo 3!), ήταν επόμενο η Microsoft να επιχειρήσει να το ξεζουμίσει και είμαστε βέβαιοι πως θα υπάρξει και συνέχεια σε άλλα μέτωπα. Εντάξει, δεν περιμένω να δω και τον Master Chief ως άλλο Mario να αρπάζει τη ρακέτα του και να παίζει τένις ή να καβαλά ένα mini-Warthog σε αγώνες καρτ, αλλά σίγουρα ή σειρά θα ξεπεράσει τα στενά όρια των First-Person Shooters.

Η αρχή λοιπόν, είναι κάπως τολμηρή, αφού έγινε με ένα είδος το οποίο αποτελεί το τελευταίο προπύργιο των PCs, αφού οι περισσότερες αντίστοιχες προσπάθειες στον χώρο των παιχνιδομηχανών στέφθηκαν με αποτυχία. Ωστόσο, οι φιλοδοξίες της Microsoft ήταν τόσο μεγάλες που για την ανάπτυξή του προσέλαβε μια από τις πιο διάσημες εταιρείες στο συγκεκριμένο είδος, τη μακαρίτισσα Ensemble Studios (δεν ξέρω αν μπορεί να θεωρηθεί ως κακό σημάδι, αλλά έκλεισε λίγες βδομάδες πριν την κυκλοφορία του παιχνιδιού!), η οποία είχε μάθει σε αρκετές γενιές παικτών τι θα πει RTS με τη μυθική σειρά Age of Empires.

Spartans, tonight, we dine in… Harvest!

Όπως αναφέραμε και στην εισαγωγή, αν περιμένατε να ξανασυναντηθείτε με τον κολλητό σας τον Master Chief, ξεχάστε το. Βλέπετε, το σενάριο του Halo Wars λαμβάνει χώρα περίπου μια εικοσαετία πριν από τα γεγονότα του πρώτου Halo, οπότε σε εκείνη την περίοδο ο φίλος μας μάλλον είναι ένας έφηβος εκκολαπτόμενος Spartan. Αυτό φυσικά δεν σημαίνει πως δεν θα δείτε και γνώριμους φίλους και εχθρούς, όπως οι Covenant και οι αηδιαστικότατοι (με την καλή έννοια) Flood, αλλά και ουκ ολίγες μονάδες των UNSC που έχετε μάθει απ’έξω από τα διάφορα μέλη της δημοφιλούς τριλογίας. Η κεντρική campaign αποτελείται από 15 αποστολές που περιστρέφονται κυρίως γύρω από τις περιπέτειες του πληρώματος του Spirit of Fire (μια μάλιστα αφορά σε μια μάχη που λαμβάνει χώρα πάνω(!) σε αυτό!) και δεν θα σας πάρει πάνω από 5-6 ώρες να την ολοκληρώσετε, ενώ είναι ενδιαφέρον πως μπορείτε να την αποπερατώσετε και παρέα με δεύτερο παίκτη σε online co-op mode. Δυστυχώς, σε αντίθεση με ό,τι περιμέναμε, το Halo Wars δεν περιλαμβάνει κάποια campaign που θα μας καλέσει να αναζητήσουμε τη σκοτεινή πλευρά μας, οπότε μην ορέγεστε σενάρια όπου θα σφάζετε αμέτρητους Spartans με τους Hunters σας, τουλάχιστον όχι σε campaign. Για αυτό υπάρχουν τα skirmishes, είτε online, είτε offline με τους υπόλοιπους παίκτες να αναπληρώνονται από την ΑΙ, όπου εκεί τουλάχιστον μπορείτε να πολεμήσετε υπό το λάβαρο των Covenant (τώρα αν είστε φίλος των παρασιτικών Flood, τι να πω, δυστυχώς θα μείνετε για μια ακόμα φορά παραπονεμένοι…). Υπάρχει δυνατότητα για μάχες 1 vs. 1, 2 vs. 2 ή 3 vs. 3, μπορείτε να επιλέξετε ποιον από τους τρεις ηγέτες κάθε φυλής θα χειρίζεστε (καθένας έχεις ξεχωριστά bonuses), ενώ σε γενικές γραμμές οι επιλογές που μπορούν να ρυθμιστούν είναι ελάχιστες. Ακόμα και αν δεχτούμε πως ο αριθμός και η ποικιλομορφία των χαρτών είναι σε οριακά ικανοποιητικά επίπεδα, δεν μπορούμε να παραβλέψουμε πως ουσιαστικά υπάρχει όλο κι όλο 1,5 mode, αφού το Deathmatch δεν είναι τίποτα παραπάνω από ένα απλό skirmish όπου όλα τα skills και τα techs είναι εξαρχής ενεργοποιημένα. Βέβαια, παρά το κλείσιμο της Ensemble ο τίτλος θα συνεχίσει να υποστηρίζεται από τη Robot Entertainment που ιδρύθηκε από μερικά από τα πρώην μέλη της Ensemble και ήδη βγήκαν DLC με νέα modes και χάρτες, αλλά όλα αυτά φυσικά δεν έρχονται τσάμπα στο σκληρό σας δίσκο.

RTS = Really Trendy Strategy!

Η ευρύτερη αίσθηση που αφήνει το Halo Wars είναι πως το gameplay και οι μηχανισμοί του υπεραπλουστεύθηκαν τόσο για να τραβήξουν παίκτες που δεν έχουν ασχοληθεί με RTS σε PC όσο και για να αντισταθμίσουν τη δυσκολία του χειρισμού ενός τέτοιου παιχνιδιού με το gamepad. Ουσιαστικά, η όλη διαδικασία αποτελείται από ένα απλοϊκό resourcing, την παραγωγή των μονάδων και την παρέλασή τους προς το πεδίο της μάχης. Εντάξει, θα μου πείτε πως πάνω-κάτω αυτές είναι οι βασικές λειτουργίες οποιουδήποτε RTS, μόνο που εδώ τα πράγματα είναι πιο… βασικά και από το Νηπιαγωγείο. Για να καταλάβετε, δεν έχει ξύλα, πέτρες, ψάρια, χαβιάρια ή κι εγώ δεν ξέρω τι άλλο μαζεύανε στα Age of Empires, αφού εδώ ένα είναι όλο κι όλο το αγαθό. Οι διαθέσιμες διαφορετικές μονάδες είναι και αυτές λιγοστές, έστω και αν υπάρχουν κάποιες δυνατότητες αναβάθμισης για όλες, ενώ ακόμα και οι θέσεις στις οποίες μπορείτε να χτίσετε κτήρια στη βάση σας είναι προκαθορισμένες όπως στο πρώτο Battle for Middle-Earth. Για να διατηρηθεί μια κάποια ισορροπία στη μάχη, υφίσταται σε γενικές γραμμές μια λογική του τύπου πέτρα-ψαλίδι-χαρτί, με τα οχήματα να υπερνικούν το πεζικό, το πεζικό να είναι πιο δυνατό απέναντι στις ιπτάμενες μονάδες, οι οποίες με τη σειρά τους είναι πιο αποτελεσματικές απέναντι στα οχήματα, χωρίς βέβαια αυτό να σημαίνει πως μπορείτε να στείλετε μια διμοιρία από Marines να καθαρίσει έναν ολόκληρο στόλο από Banshees.