Grand Theft Auto: Chinatown Wars

Σε περίπτωση που αναρωτιέστε, ο λόγος που το GTA: Chinatown Wars κυκλοφορεί και στο PSP, μετά από τις φανφάρες της ανακοίνωσής του ως αποκλειστικού τίτλου του DS είναι απλός: απλά δεν πούλησε. Ακόμα και ένα τόσο δυνατό franchise όπως το GTA δεν κατάφερε να σπάσει την πρόσφατη παράδοση που θέλει τους third party (και δη hardcore) τίτλους να μην έχουν την απήχηση που τους αξίζει στα μηχανήματα της Nintendo. Το GTA: Chinatown Wars είναι ίσως ο τίτλος που αξίζει λιγότερο από όλους αυτήν την τύχη, καθώς είναι πραγματικά ένα έργο αγάπης από τη Rockstar Leeds, ειδικά προσαρμοσμένο στο DS και σχεδιασμένο γύρω από τις δυνάμεις και τις αδυναμίες του. Επιστρέφοντας στις ρίζες του franchise, το GTA: CW παρουσιάζει τη δράση από ψηλά και κάπως πιο αφαιρετικά και καρτουνίστικα από όσο έχουμε συνηθίσει. Παρόλα αυτά, ο τίτλος αξιοποιεί τις δυνατότητες απεικόνισης τρισδιάστατων γραφικών του DS για να παρουσιάσει έναν πιο διαδραστικό κόσμο, με περισσότερο βάθος, περισσότερη αφήγηση και περισσότερη ποικιλία από όσο προδίδει η εμφάνισή του.

Μεταξύ μας, βέβαια, είναι μάλλον απίθανο το GTA:CW να έχει την τύχη που θα ήθελαν οι δημιουργοί του στο φορητό της Sony. Σίγουρα, η σειρά είναι πιο αγαπημένη στο κοινό της Sony και δεν υπάρχει αμφιβολία πως οι κάτοχοι του PSP είναι πιο πιθανό να παρακολουθούν από κοντά την αγορά των videogames και να επηρεαστούν από τα εξαιρετικά θετικά reviews που έχει αποσπάσει. Από την άλλη πλευρά, η πειρατεία στο PSP είναι ακόμη πιο διαδεδομένη από όσο στο DS, ενώ δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι το σαφώς πιο ισχυρό μηχάνημα της Sony έχει υποδεχτεί ήδη δύο φορητούς και «κανονικούς», πλήρως τρισδιάστατους τίτλους του franchise, οι οποίοι είχαν αναπτυχθεί και αυτοί από τη Rockstar Leeds. Δεν είναι τυχαίο, λοιπόν, το γεγονός ότι ο τίτλος έχει ανακοινωθεί και για το iPhone/iPod Touch σε μια ελπίδα να αποφέρει επιτέλους κάποια σημαντικά κέρδη στη Rockstar.

Φορητό έγκλημα

Αλλά ας μην προτρέχουμε. Στο κάτω-κάτω, ο τίτλος μόλις κυκλοφόρησε για το PSP και, όπως θα περίμενε κανείς, φέρει πολύ σημαντικές βελτιώσεις, τουλάχιστον στον τεχνικό τομέα. Οι στατικές εικόνες της αφήγησης είναι πολύ πιο ελκυστικές στη μεγαλύτερη οθόνη του PSP, τα μενού είναι ακόμη πιο όμορφα από αυτά του DS, ενώ τα εφέ φωτισμού και οι υφές που ντύνουν αυτήν την πιο συμπυκνωμένη εκδοχή της Liberty City, δημιουργούν ένα σαφώς πιο όμορφο και ατμοσφαιρικό αποτέλεσμα. Ο βασικός χειρισμός έχει μεταφερθεί με την ίδια επιτυχία, παρά την έλλειψη της οθόνης αφής. Άλλωστε, πρέπει να σημειωθεί ότι ο τίτλος δεν αξιοποίησε ιδιαίτερα την οθόνη αφής στην έκδοση του DS, προτιμώντας να μην περιπλέκει ιδιαίτερα τα πράματα, δίνοντας στον παίκτη την απλότητα που χρειάζεται προκειμένου να αντιδράσει πιο γρήγορα σε απαιτητικές σκηνές δράσης. Η οθόνη αφής έπαιζε το ρόλο της κυρίως στο interface και σε ορισμένα mini-activities, ειδικά σχεδιασμένα ώστε να ενισχύουν την αίσθηση του immersion και σε καμία περίπτωση δεν χαρακτήριζε το βασικό gameplay. Έτσι, ο τίτλος κατάφερε να εκμεταλλευτεί τα χαρακτηριστικά του DS, χωρίς να αλλοιώνει τη φύση του (και να δυσκολεύει τυχόν ports, φυσικά).

Όλα τα στοιχεία της αυθεντικής εμπειρίας έχουν μεταφερθεί με πολύ μεγάλη επιτυχία στο PSP, χωρίς να φανερώνουν σε κανένα σημείο το γεγονός ότι πρόκειται για ένα port. Όσο για το ίδιο το περιεχόμενο του τίτλου, είναι πιο γοητευτικό από ποτέ. Η ιστορία του Huang Lee, ενός καλομαθημένου νεαρού που έχει μεγαλώσει μέσα στη χλιδή που του αγόρασαν τα χρήματα του αρχι-γκάνγκστερ πατέρα του, εξακολουθεί να είναι το ίδιο αστεία, σουρεαλιστική και καλογραμμένη τη δεύτερη φορά που τη βιώνει κανείς. Αν και η ιστορία βασίζεται στα γνωστά πρότυπα σάτιρας και την απολαυστική, όσο και υπερβολική απεικόνιση κοινωνικών και φυλετικών στερεοτύπων που χαρακτηρίζει όλα τα GTA, υπάρχουν στιγμές που αποχαιρετά εντελώς τη λογική και παρουσιάζει εξωφρενικές, κομιξάδικες καταστάσεις. Αρκετά επιτυχημένος είναι και ο τρόπος με τον οποίο ξετυλίγεται η ιστορία μέσα από τις αποστολές του παιχνιδιού: παρά το γεγονός ότι ορισμένα θέματα επαναλαμβάνονται συνεχώς, υπάρχει αρκετή ποικιλία και αρκετή δράση πασπαλισμένη με δόσεις τακτικής, ώστε ο τίτλος να παραμένει «φρέσκος» σε όλη του τη διάρκεια.