Grand Slam Tennis

Μόλις χθες παρακολούθησα τον επικό τελικό του Wimbledon μεταξύ του Roger Federer και του Andy Roddick, όπου βρήκε νικητή τον πρώτο μετά από έναν τελικό που δεν χωρά αμφιβολία πως θα γίνει σημείο αναφορά και θα συζητιέται για πολλές δεκαετίες στο μέλλον. Ούτε λίγο ούτε πολύ, οι δυο αθλητές πάλευαν για 4,5(!) περίπου ώρες σημειώνοντας μια σωρεία ρεκόρ, όπως τα 77 games που παίχτηκαν συνολικά ή τα 30 του τελευταίου σετ όπου είχαμε σκορ… χάντμπολ αφού έληξε με 16-14 υπέρ του Ελβετού! Ειλικρινά, από κάποιο σημείο και μετά είχα ξεχάσει την κούραση των αθλητών και είχα αρχίσει να κουράζομαι ακόμα και ο ίδιος! Πρέπει να ήταν η τρίτη πιο κουραστική εμπειρία μου που σχετίζεται με το τένις. Η δεύτερη, ήταν όταν μια φορά είχα πάει με την αδερφή μου να ανταλλάξουμε μπαλιές σε ένα γήπεδο τένις και πείστηκα πως πρέπει να παραμείνω με τη σπυριάρα μπάλα στα χέρια μου αντί για τη ρακέτα. Όσο για την πρώτη…

Ο δρόμος για το… Wii-mbledon!

Αν η πιο κοντινή επαφή σας με το τένις είναι οι ρακέτες που παίζετε στην παραλία σημαδεύοντας “κατά λάθος” την ξανθιά που κάνει ηλιοθεραπεία τόπλες, τότε πιθανότατα να μη γνωρίζετε πως αυτός ο τίτλος ήταν ο 15ος του Ελβετού σε τουρνουά Grand Slam, με αποτέλεσμα να πετύχει ρεκόρ όλων των εποχών υπερβαίνοντας τους 14 του “δικού μας” Pete Sampras. Ποιος ο λόγος που το αναφέρω; Ότι μπορείτε να πάρετε εκδίκηση για το παλικάρι μας, αφού πλην των 12 ενεργών αστέρων του αθλήματος (περιλαμβάνονται φυσικά αρκετά μεγάλα ονόματα, όπως οι Federer, Nadal, Roddick, οι αδερφές Williams, η Sharapova κ.α.), στο ρόστερ του GST περιλαμβάνονται συν τοις άλλοις, άλλοι 11 θρύλοι του παρελθόντος. Πραγματικά, θυμήθηκα τα (πολύ) νιάτα μου, όταν παρακολουθούσα ευλαβικά παρέα με τον πατέρα μου (φανατικός φίλος του αθλήματος, ακόμα παίζει πού και πού…) ορισμένες από τις μορφές που απεικονίζονται στο παιχνίδι, όπως ο “Boom Boom” Boris Becker, ο μεγάλος αντίπαλός του ο Σουηδός Stefan Edberg, αλλά και ο θρυλικός συμπατριώτης του Bjorn Borg (τον οποίο όμως δεν πρόλαβα να θαυμάσω στα κορτ, τουλάχιστον στα χρόνια της ακμής του), o ευέξαπτος John McEnroe που έσπαγε τις ρακέτες του πιο συχνά κι από ότι ένας ροκάς τις κιθάρες του, η Martina Navratilova που έπαιζε πραγματικά σαν άντρας (“έπαιζε” είπα, μην πάει ο νους σας στις εξωτενιστικές της δραστηριότητες!).

Εναλλακτικά, μπορείτε να επιλέξετε τον παγκοσμίου φήμης τενίστα Notis Halkidis ή Anaximandros Pachoumiou ή όπως αλλιώς σας λένε, τέλος πάντων, αφού μπορείτε να φτιάξετε το δικό σας τενίστα και να τον συνδέσετε με το προφίλ σας, μέσα από μια σειρά αρκετών μεν δυνατοτήτων παραμετροποίησης, οι οποίες όμως θα μπορούσαν να διαθέτουν ακόμα μεγαλύτερη γκάμα επιλογών. Η βασικότερη χρησιμότητα του χαρακτήρα αυτού, πέρα από την καταγραφή της συνολικής πορείας σας (μπορείτε μέχρι και τις θερμίδες(!) που καταναλώνετε να μετράτε μέσω του προφίλ σας… Άτιμο Wii Fit!), είναι η συμμετοχή σας στα τουρνουά Grand Slam, το αντίστοιχο career mode δηλαδή του παιχνιδιού. Βέβαια, παρόλο που όπως μας έχει συνηθίσει η EA Sports δικαιολογεί απόλυτα τον τίτλο του παιχνιδιού παρέχοντάς μας πλήρη licenses και για τα τέσσερα διάσημα τουρνουά (Όχι, δεν περιλαμβάνεται σε αυτά το τουρνουά της… Φιλοθέης! Για τους άσχετους τα τέσσερα Grand Slam είναι τα Roland Garros, Wimbledon, US Open, Australian Open), το εν λόγω mode φαντάζει κάπως ρηχό. Υπάρχουν βέβαια μέσα στο Grand Slam Mode ορισμένα στοιχεία που προσπαθούν φιλότιμα να προσφέρουν μια κάποια ποικιλία, όπως η δυνατότητα να αγοράσετε καινούρια ρούχα και εξοπλισμό (αν και κάποια αναβαθμίζουν τα χαρακτηριστικά του παίκτη σας, τα περισσότερα διαθέτουν καθαρά αισθητικούς λόγους ύπαρξης), να αντιμετωπίσετε θρύλους του παρελθόντος ώστε να “κλέψετε” κάποια ειδική ιδιότητά τους αν τους κερδίσετε, καθώς και μερικά μάλλον αδιάφορα mini-games (π.χ. αγώνες τριών παικτών όπου αντιμετωπίζονται κυκλικά ή εναλλάξ δυο εναντίον ενός, ματς στα οποία οι πόντοι από λόμπες και drop shots μετράνε διπλοί κ.λπ.). Κακά τα ψέματα όμως, έχουμε δει πολύ πιο βαθιά και πολύπλοκα career modes ακόμα και σε παιχνίδια τένις περασμένων δεκαετιών.