Godfather II, The

Καινούρια μεταφορά κινηματογραφικής ταινίας σε video game, είπατε; Κατάλαβα… Πάλι κάποιο προχειρότατο μέχρι αηδίας παιχνίδι, το οποίο θα αναπτύχθηκε όσο πιο βιαστικά γίνεται για να προλάβουν τις προθεσμίες των κινηματογραφικών συναδέλφων τους και συνήθως ξεχνιέται πιο γρήγορα και από τον χρόνο που του αφιέρωσαν οι developers του, με αποτέλεσμα μόλις περάσουν τα απόνερα της προβολής του φιλμ στις σκοτεινές αίθουσες, να καταλήγει από την προθήκη στο πίσω-πίσω μέρος του ραφιού με τις προσφορές. Πώς; Πρόκειται για ταινία που προβλήθηκε πριν από 35 ολόκληρα χρόνια; Ορίστε; Δεν είναι όποια κι όποια ταινία, αλλά ο δεύτερος Νονός, ο οποίος θεωρείται αντικειμενικότατα ένα από τα σημαντικότερα αριστουργήματα της έβδομης τέχνης, αφού σύμφωνα με το εγκυρότατο (λέμε τώρα) δημοψήφισμα του γνωστού κινηματογραφικού site IMDB, καταλαμβάνει την τρίτη θέση όλων των εποχών; Εντάξει, έτσι όπως το θέτετε, δεν θα διαφωνήσω. Ο “Νονός 2” ήταν πράγματι ταινιάρα, όμως μάλλον σας πιάνω λιγάκι απρόσεκτους: Βλέπετε φίλοι μου, αν κοιτάξετε στη δεύτερη θέση της σχετικής λίστας, θα δείτε το πρώτο κομμάτι της τριλογίας, το οποίο, αν δεν με απατά η μνήμη μου, ήταν ένα συμπαθητικό GTA clone, αλλά σε καμία περίπτωση κάτι το ιδιαίτερο…

Πού’ναι ο… ΝτεΝίρος, οέο;

Εδώ που τα λέμε, μην περιμένετε να ζήσετε στιγμή προς στιγμή το έργο του Coppola. Χωρίς να έχω σκοπό να κάνω το δικηγόρο του διαβόλου (αυτή είναι άλλη ταινία του Pacino…), οφείλω να αναγνωρίσω στην ΕΑ τη δυσκολία της πρόκλησης της μεταφοράς ενός φιλμ που, ας μη γελιόμαστε, δεν προσφέρεται για ένα παιχνίδι δράσης. Όσοι λοιπόν περιμένατε να πάρετε το ρόλο ενός ψηφιακού De Niro και να ιδρύσετε τη φαμίλια ως νεαρός Vito Corleone στη δεκαετία του ‘20, μάλλον είναι προτιμότερο να δώσετε τα χρήματα για να αγοράσετε κάποια επετειακή έκδοση της ταινίας για το αρχείο σας. Όχι βέβαια πως με τον Al Pacino θα έχετε καλύτερη τύχη, αφού όπως ίσως γνωρίζετε, απέφυγε να συνεργαστεί με την ΕΑ και ναι μεν ο Michael Corleone υφίσταται ως χαρακτήρας στο παιχνίδι, αλλά όχι με τη φωνή και την εμφάνιση του μεγάλου ηθοποιού. Γενικά πάντως, αν και το σενάριο δεν προσπαθεί ιδιαίτερα να ακολουθήσει αυτό της ταινίας, θα δείτε ορισμένες αρκετά γνώριμες σκηνές, αλλά και πρόσωπα, έστω και αν υπάρχουν για να πλαισιώσουν μια εντελώς διαφορετική ιστορία. Όπως και στο πρώτο μέρος, εξάλλου, ο ήρωας που ελέγχετε δεν είναι υπαρκτό πρόσωπου της ταινίας ή του βιβλίου. Στην προκειμένη περίπτωση, το όνομά του είναι Dominic και αποτελεί υπαρχηγό του Aldo Trapani, του χαρακτήρα σας στο πρώτο Godfather και μπορείτε να επεξεργαστείτε την εμφάνισή του κατά βούληση. Όπως ίσως θυμάστε αν είχατε παίξει το πρώτο μέρος, ο σκοπός σας ήταν να αναρριχηθεί ο Trapani στο αξίωμα του “Don” του αρχηγού της φαμίλιας, κάτι που τελικά φαίνεται πως το φέρατε εις πέρας. Αυτή τη φορά πάντως, η αντίστοιχη αποστολή σας θα είναι πολύ πιο εύκολη, αφού από την πρώτη κιόλας σκηνή, το πρωτοχρονιάτικο πάρτι στην Αβάνα του ’59 και την εξέγερση των ανταρτών του Fidel, ο αφεντικός σας ψοφά και έτσι προβιβάζεστε εν μια νυκτί.

Δεύτερη φορά Νονός…

Σε αντίθεση πάντως με ό,τι θα ήταν εύλογο, το ότι μόλις ανακηρυχθήκατε Don δεν σημαίνει αυτόματα πως θα τη βγάζετε σε μια πολυθρόνα με ένα ποτηράκι ουίσκι, κινώντας απλώς τα νήματα του εγκλήματος στις τρείς πόλεις του παιχνιδιού (Νέα Υόρκη, Μαϊάμι, Αβάνα): Θα πρέπει να… τα δέσετε ο ίδιος τα νήματα, αλλιώς δεν θα μιλούσαμε για action, αλλά για strategy. Βέβαια, τώρα που το ξανασκεφτόμαστε, το σημαντικότερο νέο στοιχείο του παιχνιδιού σε σχέση, τόσο με τον προκάτοχό του όσο και με τους υπόλοιπους εκπροσώπους του είδους, είναι πως έχει έναν πιο… στρατηγικό τόνο να επιδείξει. Έτσι, για να καταφέρετε να έχετε όλη τη γειτονιά υπό την επιρροή σας, θα πρέπει να “πουλήσετε προστασία” ως σωστός και ευυπόληπτος γκάνγκστερ στα καταστήματα της πόλης, χρησιμοποιώντας κάθε φορά και διαφορετική μέθοδο… διαφήμισης των “υπηρεσιών” σας από θεραπευτικό μασάζ στο λαιμό μέχρι ημιτελές μπάντζι-τζάμπινγκ, ώστε οι ιδιοκτήτες να μην μπορέσουν να αρνηθούν. Αν κατορθώσετε να έχετε υπό τον έλεγχό σας ολόκληρες σειρές καταστημάτων, τότε παίρνετε κάποιο bonus, οπότε είναι καλό να κρατάτε μακριά τις απειλές που συνήθως δεν είναι άλλες από αντίπαλες συμμορίες και κυρίως αυτές που είχαν πριν από εσάς τη θέση του προστάτη. Για αυτό λοιπόν, καλό θα ήταν να τοποθετήσετε εκεί στρατιώτες σας, ώστε να φυλάνε τα κτήριά σας από επίδοξους σφετεριστές, αλλιώς θα πρέπει να τα ξανακαταλάβετε από την αρχή. Στην αρχή, ίσως να φαντάζει εκνευριστικό να πρέπει κάθε λίγο και λιγάκι να επιστρέφετε και να ολοκληρώνετε ξανά και ξανά τις ίδιες side-missions, όταν όμως μετά από λίγες ώρες παιχνιδιού θα έχετε μαζέψει αρκετή μπάζα, τότε θα μπορείτε να προσλάβετε αρκετούς φρουρούς για να βγάλετε αυτό το κομμάτι από το μυαλό σας. Γενικά πάντως, καλό θα είναι ως σωστός στρατηγός να ρίχνετε πού και πού μια ματιά στον χάρτη που μοιάζει σαν να είναι βγαλμένος από επιτραπέζιο, γιατί στο κάτω-κάτω, ισχύει το “no money, no honey”!