FIFA 10

Σάββατο μεσημέρι στο τιμημένο Νεόκαστρο και ο μανιασμένος αέρας έχει μόλις απογειώσει έναν πλαστικό κάδο απορριμμάτων, ο οποίος με μια εξαιρετική τρίπλα –τι σου είναι η κίνηση των 360 μοιρών!-, αποφεύγει τελευταία στιγμή τη μετωπική με ένα διερχόμενο όχημα. «Να δω πώς θα παίξει η Toon-άρα με τέτοιον αέρα…». Αναγκάζομαι να συγυρίσω το δωμάτιο της εστίας μετά από μέρες, για να μην γκρινιάζει –και για αυτό- ο Κηπουρόπετρος. Πετώντας κάτι πουλόβερ χύμα στην ντουλάπα –δεν ξέρω αν εσείς πάτε για μπάνιο στην Ελλάδα, αλλά εδώ παγώνουμε!- χαζεύω από το παράθυρο μια παρέα από μισομεθυσμένους αναψοκοκκινισμένους Geordie-δες, που κατηφορίζουν τραγουδώντας μουρμουριστά προς το St. James' Park. Φοράω κι εγώ τη φανέλα μου και ετοιμάζομαι για τις μάχες με τον αιώνιο αντίπαλό μου (η αλήθεια είναι πως δεν έχω αγοράσει ακόμα φανέλα, αλλά θα το κάνω μέσα στις επόμενες μέρες, οπότε το γράφω με αναδρομική ισχύ…)

Η πρώτη αναμέτρηση φυσικά δεν θα μπορούσε να είναι άλλη από την αναπαράσταση του αγώνα που λάμβανε χώρα εκείνη τη στιγμή λίγα μέτρα παρακάτω. Ας είναι καλά η EA Sports και τα licenses της που περιλαμβάνουν και την Championship εδώ που τα λέμε, αλλά και το St. James' Park, βεβαίως-βεβαίως. Με το που ξεκινάμε λοιπόν τον αγώνα μεταξύ Newcastle United και Bristol City, παρατηρώ κάτι που είχα ακούσει να ισχυρίζονται οι άνθρωποι της EA Sports, αλλά ήθελα να το δω και ο ίδιος. Η ατμόσφαιρα του αγώνα είναι φανταστική –αν και εδώ που τα λέμε βοηθούσαν κάπως και οι ιαχές που έφταναν από το γήπεδο- και η περιγραφή των εκφωνητών έχει εμπλουτιστεί με ουκ ολίγα εξειδικευμένα σχόλια, με αποτέλεσμα να τους ακούμε να λένε για το πώς η Newcastle παρόλη την πλούσια παράδοσή της, έχει πάρα πολλά χρόνια να κερδίσει τίτλο (Σ.Σ: Για την ακρίβεια 83(!) για Πρωτάθλημα και 55 για Κύπελλο) λόγω της τεράστιας πίεσης από τους οπαδούς της που ορισμένες στιγμές παραείναι πιστοί! Βέβαια υπήρξαν και στιγμές που έχανα τέτοιες ευκαιρίες που ακόμα και τα μέλη του Toon Army φώναζαν απογοητευμένα –εντάξει, ίσως και να έφταιγε και το ότι η Newcastle έφερε τελικά 0-0 χάνοντας συνεχώς ευκαιρίες- και ο Martin Tyler και ο Andy Gray τα λέγανε ατάραχοι λες και έπιναν το τσαγάκι τους!

Κι όπως θα παίρνω τις στροφές…

Μεταξύ μας όμως, ποιος κάθεται να ακούσει τον Gray όταν στην οθόνη γίνεται χαμός; Είναι σαν να βλέπεις Champions League στην ελληνική τηλεόραση: στα λεγόμενα του «Καπιτάν» Βερνίκου θα δώσεις προσοχή μόνο για να γελάσεις με κάποια από τις –πιο συνήθεις και από τα γκολ που έβαζα στον Κηπουρόπουλο- κοτσάνες του.

Από πλευράς gameplay λοιπόν, η πιο σημαντική αλλαγή, έστω και αν δεν μπορείτε να το συνειδητοποιήσετε από την αρχή, είναι και αυτή που είναι η πιο πολυδιαφημισμένη. Ο λόγος φυσικά για την περίφημη κίνηση 360 μοιρών, την οποία προφανώς θα τη «νιώσετε» καλύτερα όταν δεν τρέχετε με πατημένο το turbo. Στα πρώτα παιχνίδια βέβαια, ίσως δείτε τους παίκτες που ελέγχετε να πηγαίνουν σαν τους μεθυσμένους Αγγλάρες που κατακλύζουν την παμπ κάτω από το παράθυρό μου κάθε βράδυ. Μετά από λίγη προπόνηση στην αρένα όμως, θα μπορέσετε να εκμεταλλευτείτε αυτό το περπάτημα «ψαρότρατα-στο-Κάβο-Ντόρο» προς όφελός σας, αφού πλέον είναι πραγματικά δύσκολο να προβλέψει ο αμυντικός πώς θα κινηθείτε.

Οφείλω πάντως να παραδεχτώ πως ο ρυθμός και η ταχύτητα του παιχνιδιού έχουν αυξηθεί σε σχέση με την περσινή έκδοση, οπότε αν είστε οπαδός του πιο ρεαλιστικού και εγκεφαλικού παιχνιδιού, αλλάξτε τη ρύθμιση της ταχύτητας στο «Slow» πριν από το πρώτο κιόλας παιχνίδι. Α, και θέλω να πιστεύω πως δεν χρειάζεται να σας το πω εγώ ότι αν θέλετε να ασχοληθείτε σοβαρά με το παιχνίδι, θα πρέπει να απενεργοποιήσετε τις περισσότερες από τις «Assistances» για πάσες, σουτ κ.λπ. Ει δυνατόν, βάλτε όλες τις επιλογές στο «Manual». Στην αρχή κυρίως θα είναι σαφώς πιο δύσκολα τα πράγματα (ειδικά σε συνδυασμό με το 360-control, αφού αφορά και στις πάσες, σουτ κ.λπ.), αλλά θα έχετε απόλυτο έλεγχο στο τι θα κάνουν οι παίκτες με την μπάλα και δεν θα στολίζετε με κοσμητικά επίθετα τους ψηφιακούς γονείς τους κάθε φορά που θα δίνουν πάσα σε διαφορετικό παίκτη από αυτόν που αρχικά σκοπεύατε να βγάλετε φάτσα με τον τερματοφύλακα!

Ένα σημαντικό στοιχείο που κάνει το FIFA 10 να ξεχωρίζει από τον αιώνιο αντίπαλο, είναι πως σχεδόν τίποτα δεν φαντάζει προκαθορισμένο, από την έκβαση της παραμικρής κόντρας, μέχρι τη διεκδίκηση μιας κεφαλιάς ή την πορεία ενός σουτ. Τώρα που το ξανασκέφτομαι, η ειρωνεία είναι πως το υπερβολικά scripted gameplay ήταν ένα από τα στοιχεία που καταδίκαζαν το FIFA στη δεύτερη θέση μέχρι πριν δυο χρόνια. Πώς αλλάζουν οι καιροί… Θα μου πεις βέβαια, πώς δεν είναι ο μόνος τομέας στον οποίο αντάλλαξαν ρόλους οι δυο μονομάχοι. Εδώ το PES έχει καταντήσει να είναι ένα arcade ποδοσφαιράκι με εξαιρετικά γραφικά και το FIFA ένας καθαρά simulation τίτλος με ξεπερασμένα γραφικά! (Αν συνεχιστεί αυτό, προβλέπω σε λίγα χρόνια να δούμε το PES να έχει licensed τη Δ’Εθνική της Σουαζιλάνδης και το FIFA να έχει ακόμα και την Barcelona ως… FC Catalunya!)