Capcom vs. The World II Turbo

Σομπ, πάει ο ελεύθερος χρόνος μας...! Μετά το HD Remix, το Street Fighter IV («Σουτορήτο Φάητα Φο» με Ιαπωνική προφορά) ακολούθησε το Marvel vs. Capcom 2 και δεδομένου πως (είμαι σίγουρος ότι) η Capcom θα συνεχίσει τις αναβιώσεις παλαιών σειρών fighting games είναι πολύ πιθανό η επόμενη τριετία να μας θυμίζει την περίοδο 1992-1998 όπου όλος ο κόσμος του gaming περιφερόταν γύρω από το 1vs1 του Street Fighter και τα… παράγωγά του.

Here Comes a New Challenger!

Το Street Fighter II: The World Warrior που εμφανίστηκε στις αίθουσες των ηλεκτρονικών (arcades, coin-ops… ξέρετε τώρα) το 1991 – αν και στην χώρα μας ενδέχεται να καθυστέρησε - ήταν η πρώτη εκδοχή του διάσημου τίτλου που επέτρεπε σε δύο παίκτες να έρθουν αντιμέτωποι μεταξύ τους. Το πρωταρχικό Street Fighter του 1987 ήταν υπόθεση ενός μόνο παίκτη. Βεβαίως δεν ήταν αυτό το παιχνίδι που εισήγαγε την ιδέα του 1vs1.

Για εγκυκλοπαιδικούς λόγους θα αναφέρω το Karate Champ, παιχνίδι της Data East, το οποίο εισήγαγε την δισδιάστατη απεικόνιση που αποθεώνεται στο Street Fighter IV (ορίστε, το έγραψα το σχόλιό μου). Το συγκεκριμένο παιχνίδι παρουσιάστηκε το 1984 στα ηλεκτρονικά, αλλά προσωπικά δεν το έχω δει ποτέ. Τότε ακόμη και εγώ ήμουν πολύ μικρός ώστε να συχνάζω στα ηλεκτρονικάδικα (μόνο στις διακοπές, όπου, εντάξει, ήταν συνηθισμένο να βλέπεις παιδάκια σε μαγαζάκια με ηλεκτρονικά που υπήρχαν σε μέρη όπου παραθέριζαν οικογένειες), αλλά ακόμη και αρκετά χρόνια αργότερα που μπορούσες να ανακαλύψεις πολύ παλιά μηχανήματα ξεχασμένα σε μαγαζιά-τρύπες και συνοικιακά καφενεία, το Karate Champ παρέμενε άφαντο.

Παρότι το συγκεκριμένο παιχνίδι μεταφέρθηκε σε Commodore 64 και NES ενώ προφανώς είναι πλέον διαθέσιμο και μέσω Mame, εντούτοις θέλω κάπου-κάπως να βρω και να παίξω το ίδιο το ηλεκτρονικό διότι ο χειρισμός του καρατέκα γινόταν με… δύο μοχλούς αντί για το συνδυασμό μοχλού-πλήκτρων που ξέρουμε σήμερα. Αν κάποιος έχει προσωπική εμπειρία από το παιχνίδι, δέχομαι και γραπτή περιγραφή της διαδικασίας.

Πάντως το Karate Champ δεν ήταν δα και μεγάλη απώλεια για τα πιτσιρίκια της εποχής. Ευτυχώς ο κάτοχος home computer είχε, τότε, να επιλέξει ανάμεσα σε αρκετούς τίτλους, καταφανώς εμπνευσμένους από το παιχνίδι της Data East αλλά σαφώς βελτιωμένους. Το The Way of the Exploding Fist και το International Karate ήταν δύο παιχνίδια που θα μπορούσαμε να χαρακτηρίσουμε ως «fine examples» του πως ήταν τα Player vs. Player fighting games το 1985-86. Βεβαίως όλα αυτά πραγματεύονταν πάνω κάτω την ίδια εκδοχή παιχνιδιού: Δύο μαθητευόμενοι καρατέκα μάχονταν χρησιμοποιώντας τυπικές τεχνικές και κανόνες του καράτε. Δύο-τρεις κινήσεις, μία επιτυχημένη γροθιά ή κλωτσιά και ο παίκτης αποκτούσε τους απαραίτητους δύο πόντους που δίνουν την νίκη. Δεν υπήρχε μπάρα ενέργειας για να διαγράφει την εξέλιξη της μάχης και τα πάντα τελείωναν σε μερικά δευτερόλεπτα. Αφήστε που και οι δύο μαχητές ήταν ίδιοι και εκτελούσαν τις ίδιες ακριβώς κινήσεις – φαντάζεστε πως θα ήταν το The World Warrior αν υπήρχαν μόνο οι Ken και Ryu;

Τρεις ταινίες σεξ και μία καράτε

Παρά τις περιορισμένες τους δυνατότητες, τα δύο προαναφερθέντα παιχνίδια (και τα αρκετά παρόμοια που ακολούθησαν) γνώρισαν πολύ μεγάλη επιτυχία. Βλέπετε,  από τις αρχές και μέχρι τα μέσα της δεκαετίας του ’80 το καράτε ήταν πολύ της μόδας. Οι σχετικές ταινίες πέρασαν από το underground στάτους στο εντελώς mainstream και οι καλτ παραγωγές της δεκαετίας του ‘70 με τον Bruce Lee (του οποίου βέβαια η τέχνη δεν ήταν το καράτε) έδωσαν τη θέση τους σε ταινίες κοινής αποδοχής, αρεστές σε ανήσυχους έφηβους (Karate Kid) μέχρι πωρωμένους αμερικάνους πατριώτες (όλες οι ταινίες με τον Τσακ Νόρις και παραγωγές τύπου ‘American Ninja’). Όπως κάθε μόδα που ξεκινά από την Αμερική, έτσι και το Καράτε έγινε παγκοσμίως αποδεκτό και ποθητό σε κάθε του μορφή. Την «χρυσή εποχή της βιντεοκασέτας» κάθε εβδομάδα υπήρχε στο βίντεο κλαμπ τουλάχιστον μία νέα ταινία καράτε που ακόμη και αν αντικειμενικά ήταν κακή, εντούτοις τα μισά μέλη του μαγαζιού την είχαν νοικιάσει. Ποιος λοιπόν να μην θέλει να «ζήσει» τις ονειρεμένες αναμετρήσεις στην οθόνη του; Και, ακόμη καλύτερα, να αποδείξει στον κολλητό του ότι είναι καλύτερος από αυτόν;

Σηγκάλ ζεις, εσύ μας οδηγείς!

Νομίζω ότι η ιδέα για το Street Fighter (το πρώτο, το 1987) θα πρέπει να προέκυψε στους δημιουργούς του με την ίδια πάνω-κάτω απορία που είχαν όλοι οι έφηβοι της δεκαετίας του ’80, όταν δεν παρακολουθούσαν ταινίες και δεν φαντασιώνονταν σενάρια στα οποία σώζουν την «ωραία της τάξης» (με τις εξαιρετικές ικανότητές τους στις πολεμικές τέχνες, φυσικά): ποιος θα κέρδιζε σε μία αναμέτρηση; Ο Τσακ Νόρις ή ο Βαν Νταμ; Ο Μπρους Λη ή ο Ράμπο; Και, όλοι αυτοί μαζί θα είχαν έστω και μία ελπίδα απέναντι στον Στήβεν Σηγκάλ; Έτσι οι της Capcom σκέφτηκαν να φτιάξουν ένα παιχνίδι όπου όλοι οι χαρακτήρες σε αυτό δεν θα κάνουν ακριβώς το ίδιο πράγμα. Ή απλώς αντέγραψαν το Yie Ar Kung-Fu όπου γινόταν ακριβώς αυτό!

Here Comes... an Updated Challenger!

Με πειραματισμούς πάνω σε αυτές τις ιδέες φτάσαμε στο Street Fighter II Champion Edition, τον διάδοχο του World Warrior, που στην ουσία είναι το παιχνίδι με το οποίο καθιερώθηκε η μανία με τα 1vs1 fighting games. Τα πηγαδάκια γύρω από την καμπίνα που φιλοξενούσε το παιχνίδι στο ηλεκτρονικάδικο ήταν καθημερινό φαινόμενο, με αποτέλεσμα όποιος χρειαζόταν να προπονηθεί μόνος του να πρέπει να πηγαίνει είτε πολύ νωρίς το πρωί, είτε ώρες που δεν είχε πολύ κίνηση (αν και, αντικειμενικά, το τελευταίο ήταν σχεδόν αδύνατο δεδομένου ότι τις καλύτερες καμπίνες τις είχαν κεντρικά μαγαζιά κοντά στο εμπορικό κέντρο της Αθήνας, οπότε η κίνηση ήταν συνεχής). Από εκεί και έπειτα, η Capcom απλώς κυκλοφορούσε συνεχώς αναβαθμισμένες εκδόσεις όπου κυρίως βελτίωνε κάποιους… τελειωμένους χαρακτήρες, εμπλούτιζε γενικότερα την γκάμα κινήσεων των χαρακτήρων αλλά και πρόσθετε μερικούς νέους.
 

Έτσι, στην έκδοση Super Street Fighter II Turbo δεν σε κοίταζαν απορημένοι, ούτε μαζεύονταν γύρω σου για να γελάσουν οι θαμώνες αν διάλεγες τον Balrog ή τον Zangief που σε όλες τις προηγούμενες εκδόσεις η ύπαρξή τους ισοδυναμούσε με ανέκδοτο – ενώ κάποιοι masters του παιχνιδιού επέλεγαν ακόμη και τον Dhalsim (w00t, RLY?)!