Μία «μετενσάρκωση» με ευγενή προορισμό

To 1979 οι περισσότεροι από εμάς ήμασταν είτε αγέννητοι είτε πάρα πολύ μικρούληδες για να έχουν ξεκινήσει να μας απασχολούν πράγματα για τα οποία χρειάζεται να χρησιμοποιήσουμε ιδιαίτερα το μυαλό μας. Απλώς περιμέναμε καρτερικά, κοιτάζοντας το ρολόι σε εκείνον τον «τηλεοπτικό κύκλο» (ξέρει κανείς αν υπάρχει κάποια τεχνική ονομασία για αυτόν;) και μετρώντας τα ψηφία στην οθόνη της τηλεόρασης μέχρι να γράψουν «11:59:59» για να αρχίσει το πρόγραμμα (μπορεί να ήταν και 12:59, δεν θυμάμαι ακριβώς). Ναι, ναι, η τηλεόραση. Ένα τεράστιο επίτευγμα στα δικά μας clueless μάτια, αλλά εκτιμώ ότι και για τους πατεράδες μας ήταν τότε κάτι σαν θαύμα της εποχής. «Ε, ρε, τι γίνεται στον κόσμο», θυμάμαι να λένε οι μεγαλύτεροι, παρακολουθώντας την επί πολλά χρόνια αγαπημένη τηλεοπτική σειρά: τις ειδήσεις! Παράθυρο στον κόσμο με θέα τον Ψυχρό Πόλεμο και αισθανόμασταν ευτυχισμένοι για αυτό το τεράστιο δώρο της τεχνολογικής (και καταναλωτικής, βεβαίως) εξέλιξης.

Ε; Ναι. Εκείνη τη χρονιά λοιπόν που η μεγαλύτερη ενδο-οικογενειακή δεξιότητα («κάτσε να το κάνω εγώ που ξέρω») στην Ελλάδα αφορούσε στο να μπορείς να στρέψεις τις δύο κεραίες της τηλεόρασης προς την σωστή κατεύθυνση για να πιάσεις καλύτερη εικόνα (χειροκροτήματα από γιαγιάδες, τεράστια χαμόγελα Colgate, ξέρετε όπως γίνεται τώρα στις διαφημίσεις της κινητής τηλεφωνίας), στη Μεγάλη Βρετανία είχαν σχεδόν κάνει το επόμενο μεγάλο βήμα

Στην πρωτοπόρο ευρωπαϊκή χώρα στον τομέα της πληροφορικής κατά την δεκαετία του 80 η πρώτη ουσιαστική απόπειρα για την εκλαΐκευση της «επανάστασης των μικρο-υπολογιστών» («Microcomputer Revolution» όπως καταγράφεται και στη Wikipedia και που εκφράστηκε κυρίως μέσω της καθιέρωσης των home υπολογιστών την ίδια δεκαετία) ήρθε από τον Dr. Christian Evans, ο οποίος το 1979 έγραψε το βιβλίο The Mighty Micro: The Impact of the Computer Revolution μέσα στο οποίο έκανε προβλέψεις για το πως θα εξελιχθούν οι υπολογιστές μέχρι και το 2000 (που ήταν το έτος-αναφορά για σχεδόν κάθε πτυχή της επιστήμης, άλλωστε) και ταυτόχρονα ξεκίνησε μία σειρά ντοκιμαντέρ με τίτλο The Mighty Micro στο τηλεοπτικό δίκτυο ITV.

Δυστυχώς ο Evans πέθανε την ίδια χρονιά, στα 48 του χρόνια, λίγο αφότου εκδόθηκε το προαναφερθέν βιβλίο του. Η δουλειά του όμως και ειδικά όσα ντοκιμαντέρ πρόλαβε να κάνει, άσκησαν τέτοια επιρροή στο τηλεοπτικό κοινό της χώρας που κατά μία έννοια, «πυροδότησαν» την άνθηση (και... τρέλα) των ηλεκτρονικών υπολογιστών. Την σκυτάλη πήρε το πασίγνωστο BBC, το οποίο ξεκινούσε με το δικό του εκπαιδευτικό πρόγραμμα, Computer Literacy Project. Το τηλεοπτικό σόου The Computer Programme ξεκίνησε το 1982 και αποτέλεσε την πρώτη επαφή για μία ολόκληρη γενιά Βρετανών με όχι απλώς την έννοια της χρήσης του «εργαλείου» υπολογιστή, αλλά και με το περιρέον lifestyle. Το μεγάλο επίτευγμα του BBC, όμως, δεν ήταν το ίδιο το τηλεοπτικό πρόγραμμα, αλλά ένας home υπολογιστής που δημιουργήθηκε ειδικά για να πρωταγωνιστήσει σε αυτό.

Ο πραγματικός «σταρ» του σόου

Ο BBC Micro ήταν ο υπολογιστής που, σύμφωνα με τις επιθυμίες του καναλιού BBC, έπρεπε να είναι συνυφασμένος με το εκπαιδευτικό προφίλ που τόσο επιτυχημένα εγκαινίασε ο Evans. Και το εγχείρημα επετεύχθη. Με εφαρμογές στον προγραμματισμό, τα γραφικά και τον ήχο αλλά και σε πιο αβανγκάρντ ιδέες όπως η δημιουργία τηλεοπτικού περιεχομένου teletext, ο έλεγχος μηχανικών και ρομποτικών interface και η τεχνητή νοημοσύνη, ανέδειξαν τον BBC Micro σε «Apple ΙΙ της Μ. Βρετανίας» (αντίστοιχα ο ZX Spectrum ήταν ο «υπολογιστής του λαού», κάτι σαν τον Commodore 64 στις ΗΠΑ). Αν και ακριβός για να τον αγοράσεις, ο BBC Micro βρήκε αμέσως την θέση του στο εκπαιδευτικό σύστημα και έτσι τα πιτσιρίκια είχαν την ευκαιρία να... μαγευτούν, κάνοντας στο σχολείο τους τα πράγματα που το προηγούμενο απόγευμα ενδεχομένως να είχαν δει στην τηλεόραση.