25 Χρόνια Link

«Λοιπόν, θα γράψεις ένα αφιέρωμα για τα 25 χρόνια του Link όπου θα αναφέρεσαι αποκλειστικά σε αυτόν και όχι στα παιχνίδια της σειράς και θα το προλογίσεις με τη φράση ‘Είμαι αγόρι και δεν με λένε Zelda!’…».

Προφανώς ο αγαπητός Χαρούλης νομίζει πως είμαστε όλοι φανατικοί χομοκομπιουτεράδες κολλημένοι στο 1986 που το μόνο «NES» που θέλουμε είναι… γλυκό χωρίς γάλα. Εδώ ρε Χάρη ακόμα και η Samus πέταξε μεμέ και πωπουδάκι και όλοι πλέον το γνωρίζουν ότι είναι κοριτσάκι, με τον Link που κουβαλά ένα σπαθί ίσαμε… τα αυτιά του θα μπερδευόμασταν, επειδή έτυχε η σειρά που τον έκανε διάσημο να φέρει το όνομα της -επίδοξης- γκόμενάς του; Άλλωστε, μετά τον Mario, είναι με διαφορά ο πιο διάσημος ήρωας της πιο διάσημης εταιρείας του χώρου και οι περιπέτειές του έχουν συγκεντρώσει τις υψηλότερες βαθμολογίες από κάθε άλλο franchise. Αυτό έλειπε να μην ξέραμε και τι εστί Link. Θα μου πεις βέβαια, όταν το 95% των δημοσιογράφων –χωρίς να αποκλείω και τους ομόσταβλούς μου στο byteme- και μέχρι και η ίδια η αντιπροσωπεία της Nintendo στην χώρα μας(!) είναι τόσο ανιστόρητοι που δεν γνώριζαν ότι η πρόσφατη επέτειος που γιορτάστηκε με τόση επισημότητα δεν ήταν για τα 25χρονα του ίδιου του Mario, αλλά από την κυκλοφορία του Super Mario Bros., όλα μπορώ να τα περιμένω…

Σε αντίθεση με τον μουστακαλή υδραυλικό όμως –ο οποίος για εγκυκλοπαιδικούς λόγους είναι συνομήλικός μου και κλείνει τα 30 φέτος (λες να βγάλει κι άλλη επετειακή έκδοση η Ninty;)- ο Link, όπως και ολόκληρος ο κόσμος της Zelda, πράγματι είδε για πρώτη φορά το φως… της τηλεόρασης, πριν από 25 ακριβώς χρόνια -και 9 μέρες για την ακρίβεια- στις 21 Φεβρουαρίου του 1986. Τότε ήταν που η Nintendo κυκλοφόρησε το παρθενικό παιχνίδι της σειράς Legend of Zelda στο NES, έναν τίτλο που έφερε ουκ ολίγες καινοτομίες στον κόσμο των videogames, από το γεγονός ότι αποτέλεσε τον πρώτο κονσολικό τίτλο που πρόσφερε δυνατότητα αποθήκευσης του παιχνιδιού, μέχρι το ότι ουσιαστικά γέννησε ένα ολόκληρο genre.

Για καλή μου τύχη όμως, ο Χάρης μου απαγόρευσε να αναλωθώ σε ένα εξαντλητικό αφιέρωμα στη σειρά,  και με προέτρεψε να επικεντρωθώ στον ίδιο τον παρεξηγημένο ήρωα, κάτι που με ανακούφισε ιδιαίτερα, αφού δεν είχα καμία όρεξη να μπλέκω με τα μπερδεμένα χρονοδιαγράμματα των διαφόρων Zelda.

Κατά κάποιον τρόπο, θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε πως ο Link, είναι φτιαγμένος κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσιν του δημιουργού του. Βλέπετε, όπως είναι ευρέως γνωστό, ο μεγάλος Shigeru Miyamoto εμπνεύστηκε για τη δημιουργία του Legend of Zelda από τις περιπλανήσεις του στα δάση και τις σπηλιές κατά τα παιδικά του χρόνια στις εξοχές του Κυότο. Αντί για το ειδυλλιακό Sonobe στα περίχωρα της ιαπωνικής μεγαλούπολης ωστόσο, ο Link ζει στον κόσμο της Hylia και είναι γέννημα-θρέμμα Hyrule-ιανός. Η μορφή του θυμίζει ξωτικό βγαλμένο από τα πιο κοινότοπα κλισέ, με μεγάλα μυτερά αυτιά και καταπράσινη στολή με ασορτί σκουφί, ενώ άλλες φορές είναι πιτσιρικάς, άλλες έφηβος, άλλες ενήλικος και περιμένουμε κάποια στιγμή να τον δούμε και με μπαστούνι. Να δούμε πού θα το χωρέσει βέβαια κι αυτό, γιατί το οπλοστάσιό του, πέρα από το κλασικό Master Sword που κάποια στιγμή θα αξιωθείτε να το πιάσετε στα χέρια σας σε όλα σχεδόν τα παιχνίδια της σειράς, περιλαμβάνει από την πατροπαράδοτη ασπίδα του, μέχρι σφεντόνες, βόμβες, μαγικά φίλτρα, τόξα, γάντζους, μπούμερανγκ, κεριά, οκαρίνες, σκάλες, σχεδίες και… το τσαντάκι του Sport Billy για να χωρέσει όλα αυτά. Αντίστοιχα, δεν έχει καμία ανάγκη να τσεκάρει κάθε πρωί την εφημερίδα για να δει αν έχουν πάλι απεργία τα Μέσα Μαζικού Μαζοχισμού, αφού ακόμα και αν μπάζει νερά το καράβι του, ξέμεινε από κάρβουνα το τρένο του ή έχει σκιστεί το ανεμόπτερό του, έχει πάντα το πιστό του άτι να τον περιμένει υπομονετικά στο στάβλο.