Retro-Cartoons από τη Nintendo

Πόσες φορές σας έχει τύχει να ανοίξετε στο ξεκάρφωτο συζήτηση με φίλους σας σχετικά με τις σειρές κινουμένων σχεδίων που βλέπατε τα πρωινά του Σαββατοκύριακου κυρίως στην τηλεόραση; Άπειρες, φαντάζομαι. Ή πόσες φορές δεν θυμάστε με νοσταλγία την εποχή που ξημεροβραδιαζόσασταν -με παρέα ή χωρίς- πάνω από το NES για να βοηθήσετε τον Mario ή τον Link να βρουν τις χαμένες τους αγάπες; Για να διαβάζετε το παρόν site και την παρούσα στήλη, υποθέτω ακόμα περισσότερες… Πόσες φορές όμως, συνδυάζατε και τα δυο ταυτόχρονα; Όχι, δεν εννοώ τα παιχνίδια του 8-bit μηχανήματος της Nintendo που βασιζόντουσαν σε τηλεοπτικές σειρές (αν και μερικά παιχνίδια από σειρές της Disney, όπως τα Chip n’ Dale: Rescue Rangers και Duck Tales ήταν από τα αγαπημένα μου στο NES και ίσως να άξιζαν ένα αφιερωματάκι). Για την ακριβώς αντίστροφη διαδρομή μιλάω. Αυτή των παιχνιδιών του NES, που μεταφέρθηκαν στην πρωινή ζώνη του Σου-Κου ή έστω γενικότερα στην οθόνη της τηλεόρασης χωρίς τη βοήθεια παιχνιδομηχανών.

Και για να προλάβω τους καλοθελητές που για μια ακόμα φορά θα γράψουν στα σχόλια “Ξέχασες το Α!”, “Γιατί δεν έγραψες για το Β;”, “Χωρίς το Γ το αφιέρωμά σου είναι για τα μπάζα!” κ.λπ. να διευκρινίσω πως το παρόν άρθρο περιλαμβάνει απλώς σειρές κινουμένων σχεδίων που παρακολουθούσα Ο ΙΔΙΟΣ σε νεότερη ηλικία και ΔΕΝ είναι αφιέρωμα γενικότερου ενδιαφέροντος (βέβαια, είμαι σίγουρος ότι παρόλα αυτά πάλι θα βγουν 2-3 να μου θυμίσουν τι ξέχασα, αλλά τουλάχιστον εγώ θα έχω ήσυχη τη συνείδησή μου).

Επίσης, δεν ξέρω αν φταίει κάποιο πρόωρο χτύπημα του κυρίου Αλτσχάιμερ, αλλά σας ζητώ εκ των προτέρων να με συγχωρήσετε για τις όποιες ανακρίβειες μπορεί να αναφέρω, ειδικά σε ό,τι έχει να κάνει με την προβολή τους από την ελληνική τηλεόραση. Αν κάποιος νομίζει ότι διαθέτει καλύτερη μνήμη ή περισσότερες πληροφορίες, ας με διορθώσει ελεύθερα…

Ας σηκωθώ όμως από τον καναπέ και ας γυρίσω το διακόπτη της τηλεόρασης, αφού στις αρχές της δεκαετίας του ’90, ακόμα και το τηλεκοντρόλ ήταν πολυτέλεια για τις περισσότερες συσκευές.

Video Power/The Power Team

Η παλαιότερη (τουλάχιστον από άποψης προβολής στην ελληνική τηλεόραση) gamer-άδικη τηλεοπτική σειρά που θυμάμαι να παρακολουθώ ευλαβικά ήταν η περίφημη Power Team στις αρχές τις περασμένης δεκαετίας.

Για την ακρίβεια βέβαια, δεν ήταν δημιούργημα της Nintendo και δεν ήταν καν αυτούσια σειρά. Πιο συγκεκριμένα, ήταν μόνο ένα κομμάτι της σειράς “Video Power”, μιας εκπομπής σχετικά με videogames η οποία κράτησε για δυο σεζόν (1990-1992). Μπορεί βέβαια η σειρά να έφτασε στην Ελλάδα με καμιά διετία καθυστέρηση, αλλά το NES και τα παιχνίδια του έπασχαν από ακόμα μεγαλύτερη διαφορά φάσης, οπότε έστω και τότε επίκαιρα ήταν τα όσα βλέπαμε και εγώ ενθουσιαζόμουν με τα reviews και τα previews των παιχνιδιών που έβλεπα, έστω και αν ήξερα ότι δεν θα έφταναν ποτέ στην Ελλάδα. Άσε που δεν ήταν λίγες οι φορές που τα κόλπα που παρουσίαζε ο περίφημος Johnny Arcade (ok, ίσως να ήταν και λίγες, αλλά θυμάμαι τουλάχιστον 1-2 περιπτώσεις που αυτό συνέβη). Α ναι, ο Johnny… Ένα σκασμένο (πού πας, ρε φιλαράκι, με πραγματικό όνομα Stivi Paskoski!) που νόμιζε ότι ήταν ο… Vanilla Ice και ουδέποτε τον συμπάθησα όσο cool κι αν προσπαθούσε να δείξει. Αφενός μου την έσπαγε που είχε πρόσβαση σε όλα εκείνα τα “τζαμάτα” παιχνίδια και αφετέρου ότι είχε γίνει μέχρι και χαρακτήρας σε σειρά κινουμένων σχεδίων. Δηλαδή, πόσο πιο καλά θα μπορούσε να του φερθεί του ψώνιου η άτιμη η ζωή!

Το καρτούν φυσικά, δεν ήταν άλλο από την περίφημη “Power Team”, στην οποία είχα ξανακάνει και παλαιότερη αναφορά από τη στήλη . Όπως μπορείτε να καταλάβετε και από την επιλογή των χαρακτήρων, δημιουργός της σειράς ήταν η κραταιά τότε Acclaim: Ο Max Force, ναρκομπάτσος από το NARC, έστω και αν για τις ανάγκες της σειράς είχαν εξαλειφθεί όλες οι αναφορές σε ναρκωτικές ουσίες. Ο Kuros που έμοιαζε περισσότερο με τον Arnie στο Conan, παρά με τον… πανοπλισμένο τυπά που χειριζόμουν στο Wizards and Warriors (αν και στο εξώφυλλο κάπως έτσι απεικονιζόταν, είναι αλήθεια). Ο Kwirk η cool ντομάτα με το γυαλί ηλίου από το ομώνυμο puzzle του Game Boy που τα έπαιρνε στο κρανίο κάθε φορά που κάποιος τον αποκαλούσε “τομάτο” κι όχι “τομέιτο”. Ο BigFoot, το τζιπάκι με τις υπερμεγέθεις ρόδες που διέλυε τα πάντα στο πέρασμά του, ένα παιδικό απωθημένο πολλών φίλων της σειράς. Ωστόσο, για ευνόητους λόγους, ο αγαπημένος μου ήταν με διαφοράς ο Tyrone, ο κλώνος του Michael Jordan από το Arch Rivals, ο οποίος είχε αποκτήσει και αφρο-αφάνα για να μην τους κάνει μήνυση ο MJ!

Όλοι τους ήταν ήρωες παιχνιδιών του πολυαγαπημένου μου NES (αν και ορισμένων τα παιχνίδια είχαν εμφανιστεί και σε άλλες πλατφόρμες, όπως τα arcades), πλην του Kwirk προφανώς που προερχόταν από το αδερφό Game Boy και αυτός ήταν ένας από τους λόγους που δεν έχανα επεισόδιο της σειράς. Ξαναβλέποντας βέβαια σήμερα ορισμένες σκηνές της στο YouTube, απορώ με τη νοημοσύνη μου, αλλά είπαμε, τότε κατέβαζα αμάσητο ό,τι είχε να κάνει με το αγαπημένο μου χόμπι των videogames, αφού δεν ήταν και πολύ συνηθισμένο. Άλλες εποχές…

Για το ότι προβαλλόταν στην παραδοσιακή ζώνη των πρωινών του Σ/Κ είμαι διατεθειμένος να ποντάρω μέχρι και το NES-άκι μου (αλλά είμαι σχεδόν σίγουρος για το ότι ήταν Σάββατο, πάντως). Για το κανάλι όμως δεν είμαι βέβαιος… Ιδιωτική τηλεόραση ήταν δίχως αμφιβολία. Πιθανότατα Mega ή Ant1, κλίνοντας μάλλον προς το πρώτο…