στήλες & blog

Η Microsoft έκανε την μεγάλη έκπληξη προλαβαίνοντας -και πάλι- να κυκλοφορήσει πριν από τη Sony τη δική της κονσόλα, ανατρέποντας τις προβλέψεις ακόμη και της αυτού υψηλότητος, Πέτρου Κηπουρόπουλου, περί «κυκλοφορίας του Χ720 μέσα στο 2013». Και το «έκπληξη» μπορείτε να το γράψετε διπλά, αφού η κονσόλα που κυκλοφόρησε λίγες μέρες πριν μπει ο Νοβέμπερ του 2012 ήταν το Xbox... μεθεπόμενης, και όχι απλώς επόμενης γενιάς!

παρτ γουάν

Το τηλέφωνο χτύπησε και από την άλλη άκρη ακούστηκε φωνή. 

Ήταν μία μέρα σαν τις άλλες...

 

Για τον gamer ο καμπινές είναι «άσυλο». Και μάλιστα άσυλο που του αξίζει μεγάλος σεβασμός, αφού ειδικότερα όταν είμαστε μικροί, αποτελεί το μόνο μέρος/δικαιολογία όπου μπορείς να κλειστείς για να προστατευτείς και να κάνεις τη βασική σου ανάγκη: να παίξεις videogames! Όταν έχεις να διαλέξεις μεταξύ μαθηματικών και έκθεσης, ο καμπινές γίνεται το ιδανικό καταφύγιο. Κανείς δε μπορεί να σε κατηγορήσει που έμεινες λίγο παραπάνω στην τουαλέτα («είναι δυσκοίλιο το παιδί», λένε). Όταν ψάχνουν να βρουν το θύμα μέλος της οικογένειας που θα αγγαρέψουν να τρέξει για τα τελευταία ψώνια στο σούπερ μάρκετ, πρέπει απλά να προλάβεις να κλείσεις την πόρτα πίσω σου για να πέσει ο κλήρος στο επόμενο άμοιρο σίμπλινγκ – εσύ δεν μπορείς, σε πείραξε το φαγητό και έχεις πίστες να περάσεις. Δεν υπάρχει πιο ιδιωτικός, πιο απομονωτικός και πιο προφυλαγμένος χώρος από αυτόν του καμπινέ. Το γνώριζαν και οι πατεράδες των παλαιοτέρων ή παππούδες των νεότερων, τότε που κλειδώνονταν με τις φυλλάδες τους και έβγαιναν πιασμένοι μεν, αλλά πανέτοιμοι να αναλύσουν την επικαιρότητα μέχρι τελευταίας (κομματοκατευθυνόμενης) φράσης. Και είδατε πού καταντήσαμε..

Μετά από απαίτηση και απειλητικά μηνύματα επισκεπτών το αγαπημένο theme της Τάπας επιστρέφει, αποδεικνύοντας για ακόμη μία φορά στους φραγγόμυαλους λεβαντίνους ότι αν εμείς στην Ελλάδα θέλαμε, θα σας κάναμε μια χαψιά όλους εσάς της gaming industry. Μη βλέπετε που δεν θέλουμε...

Δεν αντέχω, ρε παιδιά άλλο… Ειλικρινά έχω μπουχτίσει πια… Ώρες-ώρες, νιώθω σαν τον Will Smith στο I Am Legend… Ζόμπια εδώ, ζόμπια εκεί, ζόμπια στην ντουλάπα, ζόμπια στο ψυγείο, ζόμπια στο συρτάρι του κομμοδίνου… ε, άει στο διάολο ψοφήστε πια επιτέλους μια και καλή!

Οι θρύλοι μιλούν για τις φοβερές Μαύρες Τρύπες του gaming που παγιδεύουν ανυποψίαστα πιτσιρίκια και τα ρουφούν στις κοιλιές τους. Και όμως, υπάρχει ένας ο οποίος αψηφά τον κίνδυνο, γελά κατάμουτρα στον θάνατο και είναι έτοιμος να πάει εκεί που κανένας gamer δεν τόλμησε ξανά!

Πάει ένας χρόνος από τότε που οι συντελεστές του byteme έψαξαν για πρώτη φορά στις ψυχές τους προς αναζήτηση νέων franchises που θα γίνονταν επιτυχημένα παιχνίδια στην ελληνική αγορά. Τι, δηλαδή είναι πιο μάγκες οι Γιαπωνέζοι που φτιάχνουν συνεχώς κάτι παιχνίδια της πλάκας για εσωτερική κατανάλωση με ακαταλαβίστικους τίτλους όπως Kurohyou: Ryu ga Gotoku Shinshou; Η κουλτούρα μας ανήκει, ρε! Δις ιζ Σπάρτα!

Μετά από ένα χρόνο αποτοξίνωσης στην Αγγλία, όπου έμενα σε σπίτι δίχως τηλεοπτικό δέκτη, αυτές τις μέρες παίρνω την εκδίκησή μου έχοντας ανοιχτή την τηλεόρασή μου σχεδόν όλη μέρα. Ζήτημα είναι να παρακολουθώ πραγματικά πάνω από 2-3 ώρες τη μέρα (αν ξέρω ότι έχει καμιά ταινία που θέλω να δω, χαζεύω λίγο Θέμο τα βράδια μια και τον έχασα το χειμώνα κ.λπ.), αλλά η TV πρέπει να είναι ανοιχτή όση ώρα κάθομαι στο κρεβάτι απέναντι με το λάπτοπ στο… λαπ μου.