Πειρατές ενωμένοι, ποτέ νικημένοι!

Αν για τη διεθνή σκηνή υπήρξαν ουκ ολίγα “καυτά” θέματα τις τελευταίες μέρες, στα εγχώρια ένα ήταν αυτό που μας απασχόλησε ιδιαίτερα. Ο λόγος φυσικά, για τις “πειρατοδιώξεις”, που κατέληξαν στη σύλληψη των ιδιοκτητών του γνωστού torrent-άδικου gamato.info.

Μην περιμένετε από εμένα να σας κάνω διάλεξη για την πειρατεία, αν είναι καλή, κακή, αν πρέπει να αφεθούν ελεύθεροι ή να καούν όλοι στην πυρά. Αν θέλετε, εγώ μπορώ να σας μιλήσω με περίσσεια ευχαρίστηση για αυτούς ή για αυτούς τους πειρατές (ok, ίσως με λιγότερο ενθουσιασμό για τους τελευταίους), οι οποίοι λες και ήταν συνεννοημένοι μας ανάγκασαν και αυτοί να ασχοληθούμε μαζί τους .

Τα υπόλοιπα τα αφήνω στον Κηπουρόπετρο. Από τη στιγμή όμως που πληροφορήθηκα για αυτή την πορεία συμπαράστασης, είδα αυτή τη συγκλονιστική φωτογραφία-ντοκουμέντο και διάβασα την ιδέα που -άθελά του(;)- πέταξε ο Πετράκης (“Ο Jack Sparrow έλειπε και θα έδενε μια χαρά το γλυκό”), δεν μπορούσα να πάψω να σκέφτομαι τι θα γινόταν αν το συνδικάτο των πειρατών μάθαινε για τη κατάληξη των άτυχων συναδέλφων τους και συμμετείχε και αυτό στην πορεία αλληλεγγύης…

Άσε που από τη στιγμή που μιλάμε για πειρατές του αλμυρού και ουχί του γλυκού νερού, δεν θα έμεναν με σταυρωμένα τα χέρια. Μεθυσμένοι από ληγμένο grog (ήταν μπόμπα η κηροζίνη), θα ανέβαιναν προς τη ΓΑΔΑ μέχρι που έξω από το Πεδίο του Άρεως, θα (προσπαθούσαν να) τους ανακόψουν τα ΜΑΤ…

Και μην ξεχνάτε…

Το δικαστήριο σκοτώνει την πειρατεία!