στήλες

Καλούμενος να γράφω το κείμενο που θα αποτελέσει την πρώτη μου καταχώρηση στα blog, το νέο κομμάτι του συνεχώς αναπτυσσόμενου byteme, συνειδητοποιώ ότι έως τώρα σε κανένα Μέσο που δούλεψα δεν είχα την δική μου, προσωπική στήλη.

Και να ‘σου και τα blogs! Μπορεί να άργησαν λίγο παραπάνω αλλά σε τελική ανάλυση ήρθαν κι αυτό είναι που μετράει! Οι δύο τελευταίες εβδομάδες μου φάνηκαν ως οι δυσκολότερες από τότε που ξεκίνησε το byteme. Έπεσαν όλα μαζί με αποτέλεσμα να μην ξέρω από που να αρχίσω: πολλά και καλά παιχνίδια μαζεμένα, διάφορα events στα οποία δώσαμε το «παρών», διαβουλεύσεις για άλλα μελλοντικά και γενικώς τρέξιμο μέχρι εκεί που δεν πάει. Ο ύπνος μου, θύμιζε προπονήσεις του Χαλκίδη: από 3-4 ώρες κάθε δύο μέρες! Χαλάλι όμως. Εμπειρίες σαν τα Golden Joysticks, την MCM και ορισμένα... εμχμχμχμμ... press events (άτιμα embargoes!) δεν τις ζει κανείς κάθε μέρα! Την Πέμπτη τα βήματά μου θα με οδηγήσουν και πάλι προς Λονδίνο μεριά, αυτή τη φορά για το showcase της ΕΑ, οπότε όλο και κάτι θα βγει κι από 'κει.

Καλώς ορίσατε στο πλέον καθυστερημένο editorial του byteme! Δημοσιεύεται Σάββατο πρωί αντί για Παρασκευή απόγευμα, επειδή η αφεντιά μου είχε την φαεινή ιδέα να πάει εχθές το απογευματάκι στο The Mall για να ρίξει μία ματιά στο Digital World και να γράψει το κείμενο αργότερα αναφέροντας πιθανά ενδιαφέροντα πράγματα. Τελικά, το The Mall αποδείχθηκε ακαταμάχητο και κατόπιν μίας ψιλό-επαγγελματικής υποχρέωσης, μαζί με τον Φωκίωνα και τον Νίκο τον Κόντη πήγαμε για burgers στο Ruby Tuesday.

Δεν είναι λίγες οι προσπάθειες που έχουν γίνει κατά καιρούς για τη δημιουργία videogames από Έλληνες προγραμματιστές. Δυστυχώς, η συντριπτική τους πλειονότητα έχει αποτύχει σαν ελεύθερη βολή του Σοφοκλή Σχορτσιανίτη, σαν ντρίπλα του βιρτουόζου Λουκά Βύντρα. Οι λόγοι πολλοί και διάφοροι: περιορισμένοι οι πόροι, ανύπαρκτες οι επενδύσεις, μικρή η ελληνική αγορά, ανάδρομος ο Ερμής…  Η εθνική μας υπερηφάνεια τείνει να μαραθεί σαν ουισκοποτισμένο γαρύφαλλο στα πόδια λαϊκής αοιδού σε decadence μπουζουκομάγαζο. Ένα ερώτημα τριβελίζει σαν ερινύα το μυαλό κάθε gamer της πατρίδος μας: υπάρχει λύση σε αυτό το αδιέξοδο; Θα δούμε επιτέλους ένα παιχνίδι που θα μας κάνει να δακρύσουμε κάτω από την γαλανόλευκη, να σταματήσουμε να θαυμάζουμε games κατασκευασμένων από φραγκολεβαντίνους developers;   

Τα preorders είναι η τελευταία μόδα με τα διάφορα καταστήματα/δίκτυα να κάνουν ότι περνά από το χέρι τους προκειμένου να εξασφαλίσουν το πιο «awesome» αποκλειστικό extra ώστε να δελεάσουν τους πιθανούς αγοραστές. Πιστοί στη μόδα κι εμείς, δεν θα μπορούσαμε να κάνουμε κι αλλιώς με τα σημερινά «Παζαρέματα» να περιστρέφονται γύρω από τα preorders στο Steam. Σαν να αρχίζει να κερδίζει έδαφος η Valve…

Σήμερα αρχίζει η νέα «εξωτική» περιπέτεια του Πέτρου Κηπουρόπουλου, ο οποίος θα βρίσκεται για περίπου δέκα ημέρες στο Λονδίνο για να καλύψει το φετινό London Games Festival καθώς και τις μεμονωμένες, διάσπαρτες εκδηλώσεις που διοργανώνουν οι εταιρείες που σχετίζονται με το videogaming. Την ώρα αυτή, ο Πέτρος πρέπει να βρίσκεται – ή να έχει μόλις τελειώσει – σε μία παρουσίαση της SEGA για το νέο Alien Versus Predator και είμαι πολύ περίεργος να δω τι έχει να μας πει η εταιρεία για την σχεδόν αναβίωση του franchise.

Πως έχουν αλλάξει τα πράγματα…

Είμαι σχεδόν σίγουρος πως την παρακάτω ιστορία την έχω ξαναδιηγηθεί σε άλλο μέσο, ίσως λίγο πιο περιληπτικά, ίσως λιγότερο ελεύθερα… Από τη στιγμή όμως που ξεκίνησα τη συγγραφή του review του Space Invaders Extreme 2, μια και μόνο ιδέα μου είχε κολλήσει στο μυαλό: Να την ξαναγράψω ακόμα πιο αναλυτικά, όχι τόσο για να τη διηγηθώ σε εσάς, όσο για να την ξαναθυμηθώ ο ίδιος και κυρίως για να υπάρχει… for future reference που λένε και οι τύποι εδώ πάνω, ώστε να μην ξεχάσω ποτέ το πρώτο μου κέρμα…

Τα «Παζαρέματα» επιστρέφουν και αυτή τη βδομάδα με πολλά και διάφορα για κάθε γούστο και βαλάντιο. Μαζί τους φέρνουν και το «Χτυπήστε γιατί χανόμαστε!», την ενότητα που αφορά δημοπρασίες στο eBay αντικειμένων που δύσκολα θα βρει κανείς αλλού –σε εξίσου «λιώμα» τιμή. Για να δούμε τι θα δούμε…

Η Παρασκευή είναι η αγαπημένη μέρα σχεδόν όλου του κόσμου. Η δουλειά τελειώνει για τους περισσότερους και ξεκινά ένα διήμερο που ακόμη και αν δεν περάσει ντε και καλά πιο ξεκούραστα, εντούτοις μπορούμε να απασχοληθούμε με πιο δημιουργικά ή απλώς ψυχαγωγικά πράγματα.