Χαμένος στο Διάστημα!

Ένας από τους λόγους για τους οποίους ξεκινήσαμε τη στήλη «Fumito Alert», ήταν αφενός να σας διηγηθούμε τις ιστορίες ανθρώπων που κάποτε ήταν μεγάλοι και τρανοί στη βιομηχανία του gaming και σήμερα την έχουν εγκαταλείψει και αφετέρου θέλαμε να επικεντρωθούμε σε άτομα για τα οποία πραγματικά είχε ενδιαφέρον να μιλήσουμε για την εκτός gaming ζωή τους. Με αυτό το σκεπτικό λοιπόν, μετά τον Jordan Mechner ο οποίος το έριξε στον κινηματογράφο και τα κόμικς, δεν θα μπορούσε να υπάρξει καταλληλότερη επιλογή από τον Richard Garriott. Βλέπετε, όταν οι υπόλοιποι games developers έφτιαχναν fantasy και sci-fi παιχνίδια, ο αγαπητός Lord British… τα ζούσε!

Ο ποιος;

Ο Richard Garriott γεννήθηκε στις 4 Ιουλίου του 1961, στο Κέμπριτζ. Κι αν πιστεύετε πως σε αυτή τη λεπτομέρεια οφείλεται το διάσημο ψευδώνυμό του, το «Lord British», κάνετε τεράστιο λάθος. Όχι μόνο ήταν γιος καθαρόαιμου Αμερικάνου, αλλά και όντας βρέφος ακόμα, η οικογένειά του γύρισε πίσω στις ΗΠΑ και πιο συγκεκριμένα στο Νασάου Μπέι στο Τέξας. Η μητέρα του ήταν επαγγελματίας ζωγράφος και ο πατέρας του, Owen Garriott, μηχανικός της NASA (και αργότερα μάλιστα υπήρξε και μέλος διαστημικών αποστολών!), κάτι που όπως θα δούμε στη συνέχεια επηρέασε άμεσα τον Richard.

Η σχέση του με τους υπολογιστές και το game development ξεκίνησε από μικρή ηλικία. Όντας μαθητής ακόμα, κατόρθωσε να πείσει το συμβούλιο καθηγητών στο σχολείο όπου φοιτούσε να οργανώσει ο ίδιος μάθημα προγραμματισμού(!), στο οποίο κατασκεύασε τα πρώτα του fantasy παιχνίδια χρησιμοποιώντας τις… μηχανές τηλέτυπων του σχολείου! Βλέποντας αυτό του το ενδιαφέρον, οι γονείς του τον στέλνουν σε ηλικία 16 ετών σε μια καλοκαιρινή κατασκήνωση για υπολογιστές στο Πανεπιστήμιο της Οκλαχόμα. Εκεί λοιπόν, πέρα από το ότι κόλλησε οριστικά πλέον το μικρόβιο του προγραμματισμού, κόλλησε επίσης και το θρυλικό ψευδώνυμο με το οποίο θα έμενε γνωστός: Ο θρύλος, λέει πως όταν τα παιδάκια άρχισαν να συστήνονται την πρώτη μέρα ανταλλάσσοντας βαριεστημένα «Hi», αυτός λες και θυμήθηκε ξαφνικά τον τόπο που πέρασε τους πρώτους μήνες της ζωής του, αποκρίνεται με ένα άκρως σοβαρό ύφος, «Hello». Για κάποιο λόγο, στους υπόλοιπους αυτό φάνηκε υπερβολικά «αριστοκρατικό» και… βρετανικό και το ψευδώνυμο «British» ήταν γεγονός, παρόλο που η προφορά του ήταν 100% αμερικάνικη! Το ψευδώνυμο άρεσε στον Richard αφού του έφερνε σε κάτι πιο ευγενές, ενώ του θύμιζε και τον τόπο γέννησής του και στην πορεία, θα αυτοανακηρυσσόταν «Lord Cantabrigian British» (το μικρό όνομα προς τιμήν του αρχαίου ονόματος του Κέμπριτζ, τόπου γέννησής του) εκτελώντας χρέη dungeon master στα D&D sessions που έπαιζε παρέα με τους φίλους του στο σχολείο…

Από πού τον μάθαμε;

Η πραγματική του «καριέρα» ως δημιουργός videogames όμως, θα λέγαμε πως ξεκίνησε το καλοκαίρι του 1979, όταν έχοντας μόλις τελειώσει το σχολείο, αποφάσισε να εργαστεί ως υπάλληλος σε κατάστημα της αλυσίδας πληροφορικής ComputerLand, συνδυάζοντας το τερπνόν μετά του ωφελίμου, αφού ήταν μια καλή ευκαιρία να αποκτήσει έτσι μεγαλύτερη τριβή με το χόμπι του. Εκεί ήταν που είχε και την πρώτη του επαφή με τους υπολογιστές της Apple και σε έναν Apple II ήταν που ανέπτυξε σε BASIC το πρώτο του εμπορικό παιχνίδι, το Akalabeth. Βασιζόμενος σε ένα από τα παιχνίδια που είχε σχεδιάσει για μια σχολική εργασία πριν από μερικούς μήνες, στον ελεύθερό του χρόνο από τη δουλειά ολοκλήρωσε το παιχνίδι του, το οποίο ήταν ένα RPG φανερά εμπνευσμένο από τους κόσμους των Dungeons & Dragons και του J. R. R. Tolkien. Ο τίτλος «εργασίας» του παιχνιδιού ήταν «D&Dx», όπου «x» ο αριθμός της εκάστοτε έκδοσης, ενώ πολλές από τις ιδέες του προήλθαν από τους φίλους του με τους οποίους έπαιζε D&D οι οποίοι αποτέλεσαν και τους… testers του παιχνιδιού, το τελικό «Akalabeth» είναι κομμάτι του περίφημου Silmarilion, ενώ και ο τελικός κακός φέρει το όνομα «Balrog» - τα πνευματικά δικαιώματα ήταν κάπως πιο… χαλαρά εκείνη την εποχή, βλέπετε! Αξίζει να σημειώσουμε πως ήδη από το πρώτο του παιχνίδι, ο Richard είχε βάλει τον παίκτη να δέχεται quests από τον… Lord British, το alter ego του εαυτού του δηλαδή, μια παράδοση που θα τηρούσε και στη συνέχεια.